چینی مآب

چینی‌مآب (chinoiserie)

سرویس چای و شکلات، حدود سال ۱۷۲۵م، که توسط آگوستوس قوی، مالک کارخانه مایسن، به ویکتور آمادئوس دوم از ساردینیا

 

سبکی تزیینی در هنر غرب، که از نقش‌مایه‌های چینی مایه می‌گرفت. طرح‌های چینی‌مآب با نقوش نامتقارن ظریف و خیالی، که بیشتر آن‌ها را اژدها، آدم‌های چینی، پرندگان افسانه‌ای، و منظره‌هایی با معابد بودایی تشکیل می‌دهند، در قرون ۱۷ و ۱۸م به‌وفور در ظروف سفالی و چینی، پارچه‌های ابریشمی، اسباب و اثاث، پرده، فرش، کاغذ دیواری، و زیورآلات به‌چشم می‌خورند. علاقه به هنر شرقی‌نما در اواخر قرن ۱۶م رواج یافت؛ جهانگردان و شرکت‌های مختلف هند شرقی، اشیاء هنری را از چین و خاور دور وارد می‌کردند، و به‌این‌ترتیب هنرمندان اروپایی، از این نوع تزیین تأثیر گرفتند. تزیینات چینی‌مآب در قرن ۱۸م بیش‌ازپیش متداول شد، زیرا پیچیدگی و بیگانگی و رنگ‌های مؤکد آن‌ها با شیوۀ جدید روکوکو هم‌سو بود. برخی نمونه‌های آثار چینی‌مآب عبارت‌اند از ظروف مایسن و ظروف نومفنبورگ، نقاشی‌های آنتوان واتو و فرانسوا بوشه، و مبلمان تامس چیپندیل با گره‌سازی‌های شرقی‌نما که به «چیپندیل چینی» شهرت داشت. اتاق‌های نظرگیری که جان نَش در پاویون سلطنتی برایتون ساخت، از نمونه‌های عالی تزیینات چینی‌‌مآب در معماری داخلی‌اند.

 

---