باشان (Bashan)
(در عبری بهمعنی «خاک سبک») در عهد عتیق[۱]، مملکتی در شمال رود اردن. به جهت مراتع غنی، گلههای گاو و گوسفند و جنگلهای انبوهش شهرت داشته و از انبارهای غلۀ امپراتوری روم بوده است. پایتخت آن بُصره[۲] در روزگار رومیان مهمترین مرکز اقتصادی منطقه بعد از دمشق بود.