اپیکتتوس (ح ۵۵م ـ ۱۳۵م)

اِپیکْتِتوس (ح ۵۵م ـ ۱۳۵م)(Epictetus)
از بانفوذترین فیلسوفان رواقی‌مسلک یونانی. برده بود و در آسیای صغیر به‌دنیا آمده بود. در حدود ۶۸م از قید بردگی‌ رهایی یافت، دیوکلتیانوس۱ او را در حدود ۹۰م از رم اخراج کرد. اغلب ایام عمر را افلیج بود. معروف است که محبوبیت و احترامی عظیم داشت و مطابق با تعالیم رواقی در نهایت سادگی می‌زیست. تعالیم یا گفتارها۲ی او از طریق یادداشت‌های شاگردش فلاویوس آریانوس۳ به‌دست ما رسیده است. در این گفتار‌ها بر خضوع، فروتنی و نیکوکاری تأکید می‌شود و انسان را به خودسازی از طریق تلاش برای نیل به کف نفس و استقلال از اوضاع و احوال بیرونی توانا و موظف می‌داند.