مقدمه واجب

مقدّمۀ واجب
در اصول فقه، هرگاه دستوری بر انجام دادن کاری صادر شود و اجرای آن دستور متوقّف بر امری باشد، به‌ آن امر «مقدمه» و به امری که تحقّق آن موکول به تحقّق مقدمه باشد «ذی‌المقدمه» گویند. بنابراین اگر ذی‌المقدمه واجب باشد، در اصطلاح اصولیان به مقدمۀ آن «مقدمۀ واجب» گویند. مانند وضو نسبت به نماز. در این مثال، وضو مقدمۀ واجب (نماز) است.