امتحان (منطق)

امتحان (منطق)
(در لغت به معنای آزمودن) در منطق، آزمودنِ مخاطب (= طرف بحث) در حجت آوردن و روشن ساختن اندازۀ توانایی او در کار استدلال. به عقیدۀ ابن سینا، هدف از امتحان، شناخت میزان توانایی مخاطب در معرفت قیاسات است. زمانی که قیاس به منظور استکشاف حال مخاطب به‌کار گرفته شود و گمراه کردن و ناتوان ساختن او مورد نظر نباشد، قیاس را قیاس امتحان یا قیاس امتحانی و یا قیاس ممتحن گویند.