دوربین دوچشمی

دوربین دوچشمی

دوربین دوچشمی (binoculars)
وسیله‌ای اُپتیکی برای رؤیت اجسام دور. از دو تلسکوپ کوچک تشکیل شده است که هم‌زمان با پیچ خروسکی کانونی، و معمولاً به‌صورت مستقل برای هر دو چشم تنظیم می‌شوند. هر تلسکوپ به یک عدسی واگرای کوچک، با نام چشمی، و یک عدسی بزرگ همگرا، با نام عدسی شیئی یا شیئی، مجهز است. در هر تلسکوپ، معمولاً از دو منشور برای برگرداندن مسیر نور استفاده می‌کنند. به این ترتیب، اثر وارونه‌شدن تصویر فراهم‌آمده از شیئیِ همگرا خنثی، و امکان کوچک‌ترشدن دوربین دوچشمی فراهم می‌شود. درک از عمق با افزایش فاصلۀ بین اجسام مورد مشاهده افزایش می‌یابد. دوربین دوچشمی کوچک، که در سالن‌های اُپرا و تئاتر به‌کار می‌رود، دوربین دوچشمی ساده‌ای با عدسی‌های ارزان است که میدان دید محدودی فراهم می‌آورد و درشت‌نمایی آن اندک است. دوربین‌های دوچشمی منشوردار درشت‌نمایی بیشتر و میدان دید وسیع‌تری به‌دست می‌دهند. دوربین‌های دوچشمی را براساس قابلیت درشت‌نمایی و توان گردآوری نور دسته‌بندی می‌کنند و این قابلیت را به‌صورت ۳۰×۶، ۵۰×۷ یا ۳۰×۸ نشان می‌دهند. عدد نخست نشان‌دهندۀ درشت‌نمایی و عدد دورقمی دوم قطر عدسی شیئی، برحسب میلی‌متر، است. هرچه درشت‌نمایی بیشتر و عدسی شیئی بزرگ‌تر باشد، دوربین‌های دوچشمی سنگین‌تر می‌شوند و لازم است از تکیه‌گاه ثابتی برای کار با آن‌ها استفاده کرد. هنگامی‌که دید سه‌بُعدی اهمیت نداشته باشد، نیمی از یک دوربین دوچشمی منشوردار کاربرد دارد.

 

---