میرزا اسماعیل ممقانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه | |||
|عنوان =میرزا اسماعیل ممقانی | |||
|نام = | |||
|نام دیگر=مشهور به حجةالاسلام | |||
|نام اصلی= | |||
|نام مستعار= | |||
|لقب=متخلص به "نیاز" | |||
|زادروز=تبریز | |||
|تاریخ مرگ=تبریز 1317ق | |||
|دوره زندگی= | |||
|ملیت=ایرانی | |||
|محل زندگی= | |||
|تحصیلات و محل تحصیل=تحصیلات ابتدایی نزد علمای تبریز و برای تکمیل آنها و اخذ اجازۀ اجتهاد، در بینالنهرین (عراق) | |||
| شغل و تخصص اصلی =فقیه و محدث، و از مراجع بزرگ شیخیه | |||
|شغل و تخصص های دیگر= ادیب و شاعر | |||
|سبک = | |||
|مکتب = | |||
|سمت = | |||
|جوایز و افتخارات =نیل به درجه اجتهاد | |||
|آثار = | |||
|خویشاوندان سرشناس = آخوند ملا محمد ممقانی (پدر)- حجةالاسلام میرزا محمد تقی متخلص به نیر (برادر بزرگتر) | |||
|گروه مقاله =تاریخ ایران | |||
|دوره = | |||
|فعالیت های مهم = | |||
|رشته = | |||
|پست تخصصی = | |||
|باشگاه = | |||
}} | |||
میرزا اسماعیل (اسمعیل) ممقانی ( - 1317ق) | میرزا اسماعیل (اسمعیل) ممقانی ( - 1317ق) | ||
(مشهور به | (مشهور به حجةالاسلام) فقیه، محدث، ادیب و شاعر، پسر سوم حجةالاسلام کبیر، آخوند [[ملا محمد ممقانی]] (متوفی 1269ق). میرزا اسماعیل در تبریز متولد شد. تحصیلات ابتدایی را نزد علمای تبریز گذراند. سپس برای تکمیل آنها و اخذ اجازۀ اجتهاد به بینالنهرین (عراق) رفت و پس از نائل شدن به درجه اجتهاد، به تبریز بازگشت. پس از فوت برادر بزرگترش، حجةالاسلام [[نیر تبریزی، محمدتقی (تبریز ۱۲۴۷ـ همان جا ۱۳۱۲ق)|میرزا محمد تقی]] متخلص به نیر، در 1312ق در تبریز از مراجع بزرگ [[شیخیه]] شد. | ||
او از شاگردان ارشد مرحوم آخوند [[میرزا محمدباقر اسکویی]] بود و در سامرا نیز در خدمت مرحوم میرزا حسن شیرازی بود و از هر دو هم اجازه اجتهاد داشت. او در ردیف فقهای عظیمالشأن به شمار میرفت و مردی زاهد، متقی و گوشهگیر بود. (همچون اکثر پیشوایان شیخیه که عمدتا مال و املاک چندانی از خود نداشتند و اغلب افرادی زاهد و پرهیزکار بودند.) طبع شعر هم داشت و متخلص به "نیاز" بود. در مدح مولای متقیان نیز قصاید زیبایی سروده است. | او از شاگردان ارشد مرحوم آخوند [[میرزا محمدباقر اسکویی]] بود و در سامرا نیز در خدمت مرحوم میرزا حسن شیرازی بود و از هر دو هم اجازه اجتهاد داشت. او در ردیف فقهای عظیمالشأن به شمار میرفت و مردی زاهد، متقی و گوشهگیر بود. (همچون اکثر پیشوایان شیخیه که عمدتا مال و املاک چندانی از خود نداشتند و اغلب افرادی زاهد و پرهیزکار بودند.) طبع شعر هم داشت و متخلص به "نیاز" بود. در مدح مولای متقیان نیز قصاید زیبایی سروده است. | ||
| خط ۸: | خط ۳۷: | ||
<br /> | <br /> | ||
[[رده:فقه و اصول و احکام]] | |||