مسجد نصیرالملک: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «از آثار معماری دورۀ قاجار، در محلۀ گودعربان و خیابان لطفعلیخان زند، شیراز. این بنا که در مجموعهای از دوره قاجار، شامل مسجد و حمام و خانه، قرار دارد، از حیث ساختمانسازی، کاشیکاری، تزئینات، رنگ، مقرنس و شیشهکاری از زیباترین مساجد جها...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۷ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
از آثار معماری دورۀ | {{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5 | ||
| نام = مسجد نصیرالملک | |||
| نام لاتین = | |||
| نامهای دیگر =مسجد صورتی | |||
| کشور = ایران | |||
|استان =فارس | |||
| موقعیت = محلۀ گودعربان و خیابان لطفعلیخان زندِ شیراز | |||
| کاربري =نیایشگاه | |||
| مشخصات معماری = مسجدی با مساحت ۲۸۹۰ و زیربنای ۲۲۱۶مترمربع، شامل دو شبستان و دو ایوان و صحن | |||
| سازنده =محمدحسن معمار | |||
| زمان ساخت =دورۀ قاجار | |||
}}Nasir-ol-Molk Mosque[[پرونده:2042166887.jpg|جایگزین=نمایی از ایوان جنوبی و صحن مسجد|بندانگشتی|360x360پیکسل|نمایی از ایوان جنوبی و صحن مسجد]] | |||
[[پرونده:2042166887- 2.jpg|جایگزین=فضای شبستان شرقی مسجد|بندانگشتی|360x360پیکسل|فضای شبستان غربی مسجد]] | |||
(یا: مسجد صورتی) از آثار معماری دورۀ [[قاجاریه، سلسله|قاجار]]، در محلۀ گودعربان و خیابان لطفعلیخان زند، [[شیراز، شهر|شیراز]]. این بنا که در مجموعهای از دوره قاجار، شامل مسجد و حمام و خانه، قرار دارد، از حیث ساختمانسازی، کاشیکاری، تزئینات، رنگ، مقرنس و شیشهکاری از زیباترین مساجد جهان است. به دستور و سرمایۀ میرزا حسنعلی خان نصیرالملک، فرزند میرزا علیاکبر قوامالملک، بین سالهای ۱۲۹۴ تا ۱۳۰۵ق توسط محمدحسن معمار ساخته شد. در و پنجرههای رنگین [[شبستان]] مسجد توسط دو استاد بزرگ نجار شیرازی به نامهای استاد محمدجعفر و استاد محمدرحیم در زمان احداث این بنا ساخته شده که در سال ۱۳۴۸ش توسط میرزا آیت مرمت شدهاند. مسجد یکمرتبه در دهۀ 1330ش به صورت محدود و در سهدهۀ اخیر به صورت مداوم به صورت کلی و جزئی بازسازی و تکمیل و تجهیز شده است. مسجد نصیرالملک در سال ۱۳۵۸ش در زمرۀ آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. از آنجا که شیشههای قرمز در و پنجرههای شبستان غربی مسجد بر سایر رنگها غلبه دارند، پرتو طلاییرنگ خورشید با سرخی شیشهها در هم میآمیزد و سبب میشود فضای آن به رنگ صورتی دیده شود. به همین دلیل است که این مسجد به نام مسجد صورتی در دنیا معروف شده است. | |||
'''مشخصات معماری''' | |||
مساحت مسجد ۲۸۹۰ و زیربنای آن ۲۲۱۶مترمربع است. یک سردر ورودی دارد و دو ورودی دیگر آن به کوچهٔ جنوبی و به امامزادهٔ جنب آن مرتبط است. ورودی اصلی مسجد از [[کاشی]] هفترنگ با تزئینات فراوانی از گل سرخ و گل زنبق است. از ورودی اصلی وارد هشتی میشویم که با یک پیچ ۹۰درجه در سمت چپ به راهرویی میرسد که به صحن وصل میشود. مسجد صحن مستطیلشکلی دارد که دو [[ایوان]] در میانۀ اضلاع شمالی و جنوبی آن قرار گرفته است. ایوان شمالی دهانۀ وسیعتری دارد و سه فضا در انتها و طرفین آن عقب نشسته، به آن قاعدهای نیمچلیپا داده است. طاق بخش میانی ایوان کاسهسازی شده و سه فضای پیرامونش طاق رسمیبندی دارد. ایوان جنوبی بنا با طاقنماهایی در دو طبقۀ طرفین خود و دو [[گلدسته]] بر فرازش، حجم شاخص بناست که سوی [[قبله]] را نشان میدهد. در دو جبهۀ شرقی و غربی صحن مسجد شبستانهایی قرار دارد. شبستان غربی، با ستونهای حجاریشده، طاقهای رسمیبندی و تزئینات کاشیکاری معلقی بر آنها، از زیباترین فضاهای مسجد است. در نماهای صحن مسجد، جرزها و پشتبغلها و داخل طاقنماها پوشیده از تزئینات کاشی است. | |||
---- | |||
[[رده:معماری]] | |||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | |||