راضی عباسی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
DaneshGostar (بحث | مشارکتها) (جایگزینی متن - '\\2' به '<!--2') |
Mohammadi2 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
|پست تخصصی = | |پست تخصصی = | ||
|باشگاه = | |باشگاه = | ||
}}<p>شهرت اَبوالعَباس احمد، ملقب به الرّاضی | }}<p>(نام کامل وی: ''ابو العباس محمد بن المقتدر بالله ابن المعتضد بالله ابن طلحة بن المتوکل علیالله'') شهرت اَبوالعَباس احمد، ملقب به الرّاضی بالله<ref>al-Radi bi'llah</ref> به معنی «خشنود به خدا»، بیستمین خلیفۀ عباسی (حک: ۳۲۲ـ۳۲۹ق). راضی پسر مقتدر بود و پس از قاهر به خلافت رسید. خلافت او مصادف با دورانی بود که خلافت به سستی گراییده و جز اسمی از خلیفه در بغداد باقی نمانده بود. بخشهای وسیعی از ایران در اختیار آلبویه، خراسان و ماوراءالنهر در دست سامانیان، مصر و شام در اختیار اَخشیدیان، مغرب و افریقیه (تونس) تحت حاکمیت فاطمیان، و اندلس در دست امویان بود. عراق و حجاز هم محل تاخت و تاز قرامطه شده بود. راضی خلیفهای ادیب و فاضل بود و در ابتدای خلافت خود، وزارت را به ابن مُقْلِه، خطاط نامی، داد. هرچند بعدها وی را کنار گذاشت و به زندان افکند و خود بازیچۀ وزرای بعدی خود ابن رائق و بَجْکَم شد. دِرْهَمِ راضویه نیز منسوب به اوست.</p> | ||
<br><!--22026900--> | <br><!--22026900--> | ||
[[رده:دین اسلام]] | [[رده:دین اسلام]] | ||
[[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]] | [[رده:تاریخ اسلام – دوره های اموی و عباسی]] | ||