پالادیو، آندرآ (۱۵۰۸ـ۱۵۸۰): تفاوت میان نسخه‌ها

وازاری، جورجو (۱۵۱۱ـ۱۵۷۴)

وان ویتلی، لوییجی (۱۷۰۰ـ۱۷۷۳)

وایات، جیمز (۱۷۴۶ـ۱۸۱۳)

پالادیو، آنْدْرِآ (۱۵۰۸ـ۱۵۸۰)(Palladio, Andrea)<br /> [[File:13042800-2.jpg|thumb|پالاديو، آنْدْرِآ]]معمار ایتالیایی. بناهای کلاسیک<ref>classical</ref>&nbsp;موزون و متعادلی پدید آورد. شمار بسیاری کاخ‌ و خانۀ‌ ییلاقی در [[ویچنتسا، شهر|ویچنتسا]]<ref>Vicenza</ref>&nbsp;و اطراف آن طراحی کرد، و فُرم‌های کلاسیک رومی، و تقارن و تناسب را سرلوحۀ طرح‌های خود قرار داد. ویلا مالکونتنتا<ref>Villa Malcontenta </ref> و ویلا [[روتوندا]]<ref>Villa Rotonda </ref>، ازجمله خانه‌هایی‌اند که از ۱۵۴۰ برای نجیب‌زادگان [[ونیز|جمهوری ونیز]]<ref>Venetian Republic </ref> طراحی کرد. در ونیز کلیساهایی نیز طراحی کرد و حاصل مطالعاتش بر روی فُرم کلاسیک را در چندین کتاب مصور منتشر ساخت. در اوایل قرن ۱۷، [[جونز، اینیگو (۱۵۷۳ـ۱۶۵۲)|اینیگو جونز]]<ref>Inigo Jones </ref>، افکار او را در انگلستان اشاعه داد. پالادیو در [[پادوا، شهر|پادوا]]<ref>Padua </ref> به دنیا آمد، و در [[ویچنتسا، شهر|ویچنتسا]] و [[رم، شهر|رُم]] درس خواند. سبک او کوششی بود برای احیای سادگی و متانت معماری رومی،که آن را از ویتروویوس<ref>Vitruvius </ref>، و نیز مطالعۀ بناهای تاریخی رومیِ باقی‌مانده، استنتاج کرد. با انتشار اثری با نام ''چهار کتاب معماری''<ref>''I quattro libri dell’Architettura /The Four Books of Architecture''</ref>&nbsp;(۱۵۷۰)، که بلافاصله به بیشتر زبان‌های اروپایی ترجمه شد، بر معماری عصر خویش تأثیر بسزایی گذاشت. ازجمله بناهایش عبارت‌اند از پالاتسو دِلا راجونه<ref>Palazzo della Ragione </ref>، در ویچنتسا (سفارش در ۱۵۴۵)، و کلیساهای سان جورجو مادجوره<ref>S Giorgio Maggiore </ref> (آغاز ساخت در ۱۵۶۶)، و ایل ردنتوره<ref>Il Redentore </ref> (آغاز ساخت در ۱۵۷۶) در ونیز. طرح دیر بندیکتی<ref>Benedictine </ref> سان جورجو مادجوره تعبیری است از بازیلیکای ماکسنتیوس<ref>Basilica of Maxentius</ref> و طرح بسط‌یافتۀ بنای بازسازی شدۀ سانتا جوستینا<ref> Sta Giustina</ref>، خانۀ راهبان بندیکتی در پادوا، که کار خود پالادیو است.<br /> <!--13042800-->