آماری، میکله (۱۸۰۶ـ۱۸۸۹): تفاوت میان نسخه‌ها

}}خاورشناس، تاریخ‌نگار و دولتمرد میهن‌دوست ایتالیایی. پدرش از رجال سیاسی بود. دروس ابتدایی را نزد معلمان خصوصی و زبان‌های فرانسوی و انگلیسی را فراگرفت. در ۱۸۳۷م در وزارت دادگستری پادشاهی ناپل به کار پرداخت. با نوشتن کتاب ''نبرد نماز شامگاهان سیسیل''<ref>The History of the War of the Sicilian Vespers</ref> (۱۸۴۲م) دربارۀ قیام مردم [[سیسیل]]<ref>Sicily</ref> در برابر بیدادگری [[دان لیری|شارل دانژو]]، از حکومت [[بوربون، سلسله|بوربون‌]]<ref>Bourbon</ref>ها در [[ناپل]]<ref>Naples</ref> آزار فراوان دید و ناگزیر به [[فرانسه]]<ref>France</ref> کوچید. در فرانسه عربی را به خوبی آموخت. در ۱۸۴۸م به سیسیل بازگشت، و به نمایندگی شورای انقلاب و سپس به وزارت دارایی برگزیده شد. اما با بازگشت خاندان بوربون به سیسیل بار دیگر به فرانسه رفت (۱۸۴۹م). در آن‌جا فهرست دست‌نویس‌های عربی [[کتابخانه ملی فرانسه|کتابخانۀ ملی پاریس]] را تهیه کرد. در ۱۸۵۹م به فرماندهی [[گاریبالدی، جوزپه (۱۸۰۷ـ۱۸۸۲)|گاریبالدی]]<ref>Garibaldi</ref> برای مبارزه به [[ایتالیا]]<ref>Italy</ref> بازگشت و سپس استاد زبان عربی در دانشگاه‌های [[پیزا، شهر|پیزا]]<ref>Pisa</ref> و [[فلورانس]]<ref>Florence</ref> (۱۸۶۴م) شد. پس از بیرون‌راندن بوربون‌ها از ایتالیا (۱۸۶۰م)، به نمایندگی مردم در نخستین مجلس شورای ایتالیا (۱۸۶۱م) و سپس به وزارت آموزش و پرورش (۱۸۶۲ـ۱۸۶۴م) برگزیده شد. ریاست کنگرۀ چهارم (۱۸۷۸م) خاورشناسان را در فلورانس به‌عهده داشت و در پنجمین کنگرۀ (۱۸۸۱م) آن در [[برلین]] نیز شرکت داشت. از دیگر آثار اوست: ''تاریخ مسلمانان در سیسیل'' در ۳ جلد که از معتبرترین پژوهش‌ها در تاریخ مسلمانان سیسیل است (۱۸۵۴ـ۱۸۷۲م)؛ ''گورنوشته‌های عربی سیسیل'' در ۳ جلد (پالرمو ۱۸۷۱ـ۱۸۷۲م)؛ ''یادبودهای تازۀ عربی از تاریخ جنووا'' (۱۸۸۳م)؛ ''اسناد عربی در بایگانی سلطنتی فلورانس'' (۱۸۶۳م)؛ ''کتاب‌شناسی کهن قرآن'' (پالرمو، ۱۹۰۸ـ۱۹۱۰م)؛ ''تسلّیات سیاسی ابن ظفر'' (۱۸۵۱م) که ترجمۀ ایتالیایی ''السلوان‌المُطاع'' ابن ظفر نویسندۀ مسلمان سیسیلی است.<br /> &nbsp;