پرش به محتوا

بهائیت: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ بهاییت را به بهائیت منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
 
جز (Mohammadi3 صفحهٔ بهاییت را به بهائیت منتقل کرد)
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


بَهائیّت<br /> فرقه‌ای متأخر، منشعب از [[بابیه]]، بنیاد نهاده به دست [[میرزا حسینعلی نوری]] مشهور به [[بهاءالله|بهاء‌الله]]. بعد از مرگ باب، بهاء‌الله ادعا کرد که موعود باب و «من یُظهِرُهُ الله» (کسی که خداوند او را آشکار خواهد ساخت) است و با این دعوی، بابیه به دو دستۀ بهائیه و [[ازلیه]] تقسیم شد. به عقیدۀ بهائیان بعد از رسول خدا (ص) باب و پس از او بهاء‌الله مظهر الهی است و درپی بهاء‌الله تا هزار سال دیگر در عالم کسی با عنوان مظهر الهی نخواهد آمد. بعد از مرگ بهاء‌الله، عباس افندی (عبدالبهاء) و سپس شوقی افندی (شوقی ربانی) پیشوایی بهائیانِ سراسر دنیا را در دست داشتند. اگرچه بهائیان آیین بهاء را دینی مستقل و تشریع‌شده به دست بهاء‌الله می‌دانند، اما به لحاظ تحولات تاریخی و فلسفۀ پیدایش، بهائیت دنبالۀ آیین باب است. بهائی‌گری و قواعد و احکام و حدود آن نیز با اندکی اصلاح و تغییر و تجدید نظر در اصول و فروع، صورت جدید آیین باب و بابی‌گری است. بهائیان معابد و مراکزی با نام «مشرق‌الاذکار» بنا کرده‌اند و در سرزمین‌های مختلف مراکز و محافلی با نام‌های «حظیرةالقدس» و «بیت‌العدل»، که اعضای آن انتخابی است، جهت اجتماعات رسمی و رتق و فتق امور دینی خود دارند. از احکام و حدود بهائیت می‌توان به رفع حجاب زنان، معاشرت زنان و مردان به‌شیوۀ کشورهای غربی، حلال‌بودن همۀ مأکولات، طاهربودن همه چیز به‌جز کثافات و مُتعفّنات، حلال‌بودن ربا و موسیقی، استفاده از طلا و نقره، تراشیدن ریش، حرام‌شمردن مسکرات، تریاک، توتون، آدم‌کشی و دزدی، تقدیس عدد نوزده (جماعت حروف حیّ به اضافۀ خود باب) و جز آن اشاره کرد. فرقه بهائیت در ایران در ابتدا از حمایت روسیه و سپس انگلیس و امریکا برخوردار بود و به همین دلیل نفوذ گسترده‌ای در رژیم پهلوی داشت و به‌صورت منسجم به تبلیغ علیه اسلام می‌پرداخت. مرکز اصلی این فرقه در فلسطین اشغالی و تحت‌الحمایۀ رژیم صهیونیستی است.<br /> <!--12423500-->
بَهائیّت<br /> فرقه‌ای متأخر، منشعب از [[بابیه]]، بنیاد نهاده به دست میرزا حسینعلی نوری مشهور به [[بهاءالله|بهاء‌الله]]. بعد از مرگ باب، بهاء‌الله ادعا کرد که موعود باب و «من یُظهِرُهُ الله» (کسی که خداوند او را آشکار خواهد ساخت) است و با این دعوی، بابیه به دو دستۀ بهائیه و [[ازلیه]] تقسیم شد. به عقیدۀ بهائیان بعد از رسول خدا (ص) باب و پس از او بهاء‌الله مظهر الهی است و درپی بهاء‌الله تا هزار سال دیگر در عالم کسی با عنوان مظهر الهی نخواهد آمد. بعد از مرگ بهاء‌الله، عباس افندی (عبدالبهاء) و سپس شوقی افندی (شوقی ربانی) پیشوایی بهائیانِ سراسر دنیا را در دست داشتند. اگرچه بهائیان آیین بهاء را دینی مستقل و تشریع‌شده به دست بهاء‌الله می‌دانند، اما به لحاظ تحولات تاریخی و فلسفۀ پیدایش، بهائیت دنبالۀ آیین باب است. بهائی‌گری و قواعد و احکام و حدود آن نیز با اندکی اصلاح و تغییر و تجدید نظر در اصول و فروع، صورت جدید آیین باب و بابی‌گری است. بهائیان معابد و مراکزی با نام «مشرق‌الاذکار» بنا کرده‌اند و در سرزمین‌های مختلف مراکز و محافلی با نام‌های «حظیرةالقدس» و «بیت‌العدل»، که اعضای آن انتخابی است، جهت اجتماعات رسمی و رتق و فتق امور دینی خود دارند. از احکام و حدود بهائیت می‌توان به رفع حجاب زنان، معاشرت زنان و مردان به‌شیوۀ کشورهای غربی، حلال‌بودن همۀ مأکولات، طاهربودن همه چیز به‌جز کثافات و مُتعفّنات، حلال‌بودن ربا و موسیقی، استفاده از طلا و نقره، تراشیدن ریش، حرام‌شمردن مسکرات، تریاک، توتون، آدم‌کشی و دزدی، تقدیس عدد نوزده (جماعت حروف حیّ به اضافۀ خود باب) و جز آن اشاره کرد. فرقه بهائیت در ایران در ابتدا از حمایت روسیه و سپس انگلیس و امریکا برخوردار بود و به همین دلیل نفوذ گسترده‌ای در رژیم پهلوی داشت و به‌صورت منسجم به تبلیغ علیه اسلام می‌پرداخت. مرکز اصلی این فرقه در فلسطین اشغالی و تحت‌الحمایۀ رژیم صهیونیستی است.<br /> <!--12423500-->


[[Category:ادیان و فرقه های غیراسلام]]  
[[Category:ادیان و فرقه های غیراسلام]]  
[[Category:سایر ادیان، فرقه ها و باورها]]
[[Category:سایر ادیان، فرقه ها و باورها]]
۴۷٬۷۳۶

ویرایش