امامزاده رضا (بابل): تفاوت میان نسخه‌ها

روستایی در دهستان سجادرود، بخش بندپی شرقی شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 21 کیلومتری جنوب شهر بابل، 42 کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 43 کیلومتری جنوب دریای خزر، 130 کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع حدود 150متری از سطح دریاهای آزاد قرار دارد. در منطقه‌ای جنگلی - کوهپایه‌ای در دامنه‌های شمالی البرز مرکزی و در نزدیکی جنگل‌های بندپی (بخشی از جنگل‌های هیرکانی) واقع شده است. بر کنارۀ غربی بولک‌رود (از سرشاخه‌های سجادرود) بنا شده و سرشاخۀ اصلی سجادرود هم در 2 کیلومتری غرب آن، بیرونِ اراضی روستا، به سمت شمال جریان دارد. اراضی روستا در نواحی شرقی و جنوبی جنگلی‌ست. روستاهای پیرامونش عبارتند از: بولک‌ رودپی در شمال، یکشوب در شرق، مرتع بلکرون در جنوب، و لدار در غرب. امامزاده رضا با اتصال به جادۀ بابل - گتاب - گلوگاه در 3 کیلومتری غرب، به شهرهای ذکرشده دسترسی دارد. وجه تسمیۀ روستای امامزاده رضا وجود زیارتگاهی در آن، موسوم به شاهزاده رضا است. این روستا سقانفار<ref>سازۀ چوبیِ آیینی در مازندران برای برپایی عزاداری ماه محرم، در دو طبقۀ همکف و بالایی.</ref>ی مربوط به اواخر دورۀ قاجار دارد که در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. چشمه‌های آقاچشمه و سلکاتک و وجود چند دره در قسمت‌های مختلف روستا و همچنین رودخانۀ بولک از جاذبه‌های طبیعی این روستا به شمار می‌روند.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت امامزاده رضا 214نفر بوده است. شغل مردم روستا کشاورزی، باغداری و دامداری، و محصولاتشان برنج، مرکبات، صیفی‌جات و تولیدات دامی است. مردم امامزاده رضا به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.