روسی، آلدو (۱۹۳۱ـ۱۹۹۷): تفاوت میان نسخه‌ها

</ref>. اگرچه شمار اندکی از طرح‌هایش ساخته شد، نظریه‌هایش در باب ماهیت طراحی، بخش مهمی از بحث‌های معماری معاصر را تشکیل می‌دهد. روسّی در این نظریه‌ها، در برابر تأکید مدرنیسم بر فناوری و کارکرد<ref>function</ref>، بدیلی عرضه کرد. طرح‌هایش بسیار نوآورانه بودند و اغلب شکل‌های هندسی بی‌‌پیرایه، همچون مکعب و استوانه، و نیز ویژگی‌های سنّتی معماری ایتالیا، همچون طاقگان<ref> arcade </ref> و راهرو<ref>gallery </ref>، را دربرمی‌گرفتند. از‌جمله کارهای مهمش عبارت‌اند از مجتمع مسکونی گالاّراتسه ۲ <ref>Gallaratese 2 Housing Block </ref> در [[میلان]] [[ایتالیا]] (‌۱۹۶۷‌ـ‌۱۹۷۴م)؛ گورستان سان کاتالدو<ref>San Cataldo cemetery </ref> در [[مودنا، شهر|مودنا]]<ref>Modena </ref>ی ایتالیا (۱۹۷۱‌ـ‌۱۹۸۲م)؛ مجتمع آپارتمانی در راک‌اشتراسه<ref>Rauchstrasse </ref> در [[برلین]] (۱۹۸۳م)؛ و دانشکدۀ معماری در دانشگاه میامی<ref>University of Miami </ref>، [[فلوریدا]]، [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]]. تیترو دل موندو<ref>Teatro del Mondo </ref> (۱۹۷۹م)، تئاتری قوطی‌مانند که روی سکوی شناوری<ref>barge</ref> بنا شده بود تا بتواند در کانال‌های ونیز حرکت کند، از معروف‌ترین طرح‌های اوست. روسّی در میلان به‌دنیا آمد و در پلی‌تکنیک میلان<ref> Polytechnic of Milan </ref> درس خواند. سردبیر نشریۀ معماری ''کازابلاّ''<ref>Casabellà </ref> (۱۹۵۵‌ـ‌۱۹۶۴م) بود و بعدها به تدریس در ایتالیا، [[سوییس|سوئیس]]، و امریکا پرداخت. در ۱۹۹۰م یک دانشکدۀ معماری در فلوریدا تأسیس کرد. وی با انتشار کتاب ''لارچیتتورا دلا چیتا (معماری شهر)''<ref>''L’architettura della città''</ref>، ۱۹۶۶م (ترجمه‌شده با نام ''معماری شهر''<ref> ''The Architecture of the City''</ref>، ۱۹۸۲م) به‌شهرت رسید.