بلوآ: تفاوت میان نسخه‌ها

بِلوآ (Blois)<br/> [[File:12309900-1.jpg|thumb|کاخ شامبور در بِلوآ]]مرکز اداری ولایت لوآر ـ‌ اِ ‌ـ ‌‌شِر<ref>Loir-et-Cher </ref> در مرکز فرانسه، کنار رود لوآر<ref>River Loire  

</ref>، به فاصلۀ ۵۵کیلومتری جنوب غربی اورلئان<ref>Orleans  

</ref>. جمعیت آن 47,092 نفر (۲۰۲۲) و مساحتش 37.46 کیلومتر مربع است. ارتفاع متوسط آن ۷۳ متر از سطح دریاست. اسقف‌نشین و دارای قلعه‌ا‌ی‌ تاریخی است. صنایع آن عبارت‌اند از تولید ظروف‌ چینی، جواهرات، کفش، و شکلات. در این ولایت تجارت شراب، الوار، و غله رواج بسیار دارد و مرکز مهم جهانگردی در درّۀ لوآر است. بلوآ در قرن ۶م بنا شد؛ تا قرون وسطا کنت‌های بلوآ از قدرت‌مندترین اشراف فئودال فرانسه بودند. در قرن ۱۴م، بلوآ مقرّ لوئی<ref>Louis F</ref>، دوک اورلئان، پدربزرگ لوئی دوازدهم، شد. در ۱۴۹۸م به فرانسه واگذار شد و در قرن ۱۶، بسیاری آن را پایتخت دوم فرانسه می‌دانستند. قلعۀ اولیه شهر در قرن ۱۳م ساخته‌ شد، اما در قرن ۱۶ فرانسوای اول<ref>rancis I </ref> آن را به‌شیوۀ رنسانس<ref>Renaissance </ref> بازسازی کرد. بعدها، بناهایی به سبک گوتیک<ref>Gothic </ref> و باروک به‌ آن افزوده و به یکی از بزرگ‌ترین بناهای فرانسه تبدیل شد. از قرن ۱۵ تا ۱۷ اقامتگاه سلطنتی، محل تولد دوک شارل بلوا<ref>Duke Charles of Blois </ref>، و لوئی دوازدهم (۱۴۶۲م)، همچنین محل قتل دوک سوم گیز<ref>3rd Duke of Guise </ref> (۱۵۸۸) بود؛ کاترین دو مدیسی (مدیچی)<ref>Catherine de Medici</ref>، ملکۀ فرانسه، نیز در ۱۵۸۹ در این شهر درگذشت؛ شهر مزبور محل حبس ماری دو مدیسی<ref>Marie de Médici</ref>&nbsp;توسط پسرش، لوئی سیزدهم بود که پس از دو سال سرانجام از آن‌جا گریخت. گرچه بسیاری از بناهای قدیمی شهر در جنگ جهانی دوم نابود شدند، برخی از ساختمان‌های گوتیک و رنسانس باقی مانده‌اند. کلیسای سن نیکلا<ref>St-Nicholas</ref>، که در گذشته صومعه بوده، نمونۀ بارزی از معماریِ قرن ۱۲م است.