پرش به محتوا

لزلی کارون: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۳۱: خط ۳۱:




(نام کامل: لزلی کلر مارگارت کارون<ref>Leslie Claire Margaret Caron</ref>)  بازیگر و رقصندۀ فرانسوی. از ده سالگی درس باله می‌گرفت و در شانزده سالگی وارد گروه بالۀ رولان پتی<ref>Roland Petit</ref> شد و خیلی زود بالرین اول گروه شد. در همین دوره (سال ۱۹۵۱م) بود که [[جین کلی]] او را کشف کرد و برای ایفای نقش مقابل خود در فیلم موزیکال ''یک آمریکایی در پاریس''<ref>''An American in Paris''</ref> برگزید. این فیلم آغازگر دورۀ کاری او در موزیکال‌های [[مترو گلدوین مایر|مترو گلدوین - مایر]] بود. اما کارون به این حد راضی نبود. با بالۀ پاریس عازم سفر شد و در ۱۹۵۵ افتخار همکاری با [[ژان رنوار]] را در تئاتر به دست آورد. از آن پس بین بازی‌های سینمایی‌اش، در لندن و پاریس و برادوی<ref>Broadway Theatre </ref> نیز روی صحنه می‌رفت و آرام آرام دامنۀ کارش را به درام‌های جدی سینمایی هم گسترش داد. یک‌بار برای موزیکال ''لی‌لی''<ref>''Lili''</ref> و یک بار برای درام ''اتاقی به شکل ال''<ref>''The L-Shaped Room''</ref> نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد و برای فیلم اخیر جوایز گلدن گلوب و بفتا را از آن خود کرد.  
(نام کامل: لزلی کلر مارگارت کارون<ref>Leslie Claire Margaret Caron</ref>)  بازیگر و رقصندۀ فرانسوی. از ده سالگی درس باله می‌گرفت و در شانزده سالگی وارد گروه بالۀ رولان پتی<ref>Roland Petit</ref> شد و خیلی زود بالرین اول گروه شد. در همین دوره (سال ۱۹۵۱م) بود که [[جین کلی]] او را کشف کرد و برای ایفای نقش مقابل خود در فیلم موزیکال ''یک آمریکایی در پاریس''<ref>''An American in Paris''</ref> برگزید. این فیلم آغازگر دورۀ کاری او در موزیکال‌های [[مترو گلدوین مایر|مترو گلدوین - مایر]] بود. اما کارون به این حد راضی نبود. با بالۀ پاریس عازم سفر شد و در ۱۹۵۵ افتخار همکاری با [[رنوار، ژان (۱۸۹۴ـ۱۹۷۹)|ژان رنوار]] را در تئاتر به دست آورد. از آن پس بین بازی‌های سینمایی‌اش، در لندن و پاریس و برادوی<ref>Broadway Theatre </ref> نیز روی صحنه می‌رفت و آرام آرام دامنۀ کارش را به درام‌های جدی سینمایی هم گسترش داد. یک‌بار برای موزیکال ''لی‌لی''<ref>''Lili''</ref> و یک بار برای درام ''اتاقی به شکل ال''<ref>''The L-Shaped Room''</ref> نامزد دریافت اسکار بهترین بازیگر نقش اول شد و برای فیلم اخیر جوایز گلدن گلوب و بفتا را از آن خود کرد.  
 
کارون به عنوان بازیگر-رقصندۀ مستعد موزیکال‌های دهۀ ۱۹۵۰ شناخته می‌شود، اگرچه خودش بنا بر مصاحبه‌هایش از این موضوع راضی بوده و همواره می‌خواسته در فیلم‌های مهم‌تر ایفای نقش کند. به همین منظور او در فیلم‌های کارگردانانی چون [[فوربز، برایان (۱۹۲۶ـ۲۰۱۳)|برایان فوربز]]، رنه کلمان<ref>René Clément</ref>، کن راسل<ref>Henry Kenneth Alfred Russell</ref>، کریشتف زانوسی<ref>Krzysztof Zanussi</ref>، [[تروفو، فرانسوا (۱۹۳۲ـ۱۹۸۴)|فرانسوا تروفو]] و [[مال، لوئی|لوئی مال]] جلوی دوربین رفته و گاه مثل نقش زن حاملۀ تنهایی که زندگی نکبت‌باری دارد (در ''اتاقی به شکل ال'') با اقبال هم روبه‌رو شده است. با این‌همه شخصیت اصلی او در فیلم‌های کمدی، موزیکال و ملودرام‌های عاشقانه، نقش دختران معصوم و از همه‌جا بی‌خبری بود که آرام آرام و همزمان با تجربۀ عشق واقعی، از محیط بستۀ زندگی بیرون می‌آمدند و بالغ می‌شدند. در فیلم‌های موزیکال اولیه این فرآیند از طریق رقص، تحکیم و تثبیت می‌شد. مثلاً در ''یک آمریکایی در پاریس'' طی رقص‌هایی با جین کلی و در ''بابا لنگ‌دراز'' با [[آستر، فرد|فرد آستر]]. این پدیدۀ فرانسوی نوظهور دهۀ 1950 با موهای کوتاه و دندان‌های جلوی خرگوشی نظر همه را جلب کرد. از بهترین نقش‌هایش دختر یتیم ساده‌لوح و پاکدل ''لی‌لی'' است که باور می‌کند عروسک‌ها به خودی خود حرف می‌زنند و با آنها درددل می‌کند. با گذشت زمان در بازی‌هایش معصومیت با ملاحت کامل می‌شد. وقتی قرار شد نقش اصلی را در [[ژی ژی|ژی‌ژی]] (اقتباس [[مینلی، وینسنت (۱۹۰۳ـ۱۹۸۶)|وینسنت مینلی]] از داستان [[کولت، سیدونی ـ گابریل (۱۸۷۳ـ۱۹۵۴)|سیدونی گابریل کولت]]) بازی کند، نقشی که قبلاً در اجرای نمایشی آن در لندن به روی صحنه رفته بود، به راستی تجسم سحر و افسون جوانی شده بود. ابتدا شاد و سرخوش و بی‌دغدغه، مایۀ تفریح لویی ژوردان ملال‌زده از آداب و تشريفات روزمره می‌شود. در عين حال مادربزرگش می‌خواهد او طوری تعلیم بگیرد که بتواند مایۀ رضایت مردان را در محافل و مجالس فراهم آورد. به‌تدریج تناقض این دو مسیر خودش را نشان می‌دهد و ژوردان کشف می‌کند که «ژی‌ژی» برایش دیگر نه یک بازیچه که وسوسه‌ای جدی است. دیگر این محصل لاغراندام و سخت‌کوش باله از حد طعمۀ هوس هالیوود گذشته بود و بدون این‌که لازم باشد چشمه‌ای از مهارت‌های رقصندگی‌اش را نشان دهد، به عنوان محور قصه‌های رمانتیک پذیرفته شد.       
 


کارون به عنوان بازیگر-رقصندۀ مستعد موزیکال‌های دهۀ ۱۹۵۰ شناخته می‌شود، اگرچه خودش بنا بر مصاحبه‌هایش از این موضوع راضی بوده و همواره می‌خواسته در فیلم‌های مهم‌تر ایفای نقش کند. به همین منظور او در فیلم‌های کارگردانانی چون [[برایان فوربز]]، رنه کلمان<ref>René Clément</ref>، کن راسل<ref>Henry Kenneth Alfred Russell</ref>، کریشتف زانوسی<ref>Krzysztof Zanussi</ref>، [[فرانسوا تروفو]] و [[لویی مال]] جلوی دوربین رفته و گاه مثل نقش زن حاملۀ تنهایی که زندگی نکبت‌باری دارد (در ''اتاقی به شکل ال'') با اقبال هم روبه‌رو شده است. با این‌همه شخصیت اصلی او در فیلم‌های کمدی، موزیکال و ملودرام‌های عاشقانه، نقش دختران معصوم و از همه‌جا بی‌خبری بود که آرام آرام و همزمان با تجربۀ عشق واقعی، از محیط بستۀ زندگی بیرون می‌آمدند و بالغ می‌شدند. در فیلم‌های موزیکال اولیه این فرآیند از طریق رقص، تحکیم و تثبیت می‌شد. مثلاً در ''یک آمریکایی در پاریس'' طی رقص‌هایی با جین کلی و در ''بابا لنگ‌دراز'' با [[فرد آستر]]. این پدیدۀ فرانسوی نوظهور دهۀ 1950 با موهای کوتاه و دندان‌های جلوی خرگوشی نظر همه را جلب کرد. از بهترین نقش‌هایش دختر یتیم ساده‌لوح و پاکدل ''لی‌لی'' است که باور می‌کند عروسک‌ها به خودی خود حرف می‌زنند و با آنها درددل می‌کند. با گذشت زمان در بازی‌هایش معصومیت با ملاحت کامل می‌شد. وقتی قرار شد نقش اصلی را در [[ژی ژی|ژی‌ژی]] (اقتباس [[وینسنت مینلی]] از داستان [[کولت، سیدونی ـ گابریل (۱۸۷۳ـ۱۹۵۴)|سیدونی گابریل کولت]]) بازی کند، نقشی که قبلاً در اجرای نمایشی آن در لندن به روی صحنه رفته بود، به راستی تجسم سحر و افسون جوانی شده بود. ابتدا شاد و سرخوش و بی‌دغدغه، مایۀ تفریح لویی ژوردان ملال‌زده از آداب و تشريفات روزمره می‌شود. در عين حال مادربزرگش می‌خواهد او طوری تعلیم بگیرد که بتواند مایۀ رضایت مردان را در محافل و مجالس فراهم آورد. به‌تدریج تناقض این دو مسیر خودش را نشان می‌دهد و ژوردان کشف می‌کند که «ژی‌ژی» برایش دیگر نه یک بازیچه که وسوسه‌ای جدی است. دیگر این محصل لاغراندام و سخت‌کوش باله از حد طعمۀ هوس هالیوود گذشته بود و بدون این‌که لازم باشد چشمه‌ای از مهارت‌های رقصندگی‌اش را نشان دهد، به عنوان محور قصه‌های رمانتیک پذیرفته شد.       


'''برخی از آثار سینمایی'''
'''برخی از آثار سینمایی'''


* یک آمریکایی در پاریس (1951)  
* ''یک آمریکایی در پاریس'' (1951)  
*کوچۀ افتخار (1952 )  
*''کوچۀ افتخار'' (1952 )  
*لی‌لی (1953)  
*''لی‌لی'' (1953)  
*بابا لنگ‌دراز (1955)   
*''بابا لنگ‌دراز'' (1955)   
*کفش بلورین (1955)   
*''کفش بلورین'' (1955)   
*ژی‌ژی (1958)  
*''ژی‌ژی'' (1958)  
*اُسترلیز (1960)  
*''اُسترلیز'' (1960)  
*فانی (1961)   
*''فانی'' (1961)   
*اتاقی به شکل ال (1962)  
*''اتاقی به شکل ال'' (1962)  
*بابا غاز (1964)   
*''بابا غاز'' (1964)   
*آیا پاریس می‌سوزد؟ (1966)  
*''آیا پاریس می‌سوزد؟'' (1966)  
*پدر خانواده (1967)  
*''پدر خانواده'' (1967)  
*جس دیس نخستین جوان امریکایی (1975)   
*''جس دیس نخستین جوان امریکایی'' (1975)   
*مردی که زنان را دوست داشت (1977)   
*''مردی که زنان را دوست داشت'' (1977)   
*دختر طلایی (1979)  
*''دختر طلایی'' (1979)  
*عامل ثابت (1980)  
*''عامل ثابت'' (1980)  
*جنگجویان و گناهکاران (1988)  
*''جنگجویان و گناهکاران'' (1988)  
*کوهستان شجاعت (1989)  
*''کوهستان شجاعت'' (1989)  
*شوخ طبعی (1995)   
*''شوخ‌طبعی'' (1995)   
*شکلات (2000 )   
*''شکلات'' (2000 )   
*طلاق (2003)  
*''طلاق'' (2003)  
*سرود کریسمس (2020)
*''سرود کریسمس'' (2020)


----
----
۴۷٬۷۳۶

ویرایش