ویتکوور، رودولف (۱۹۰۱ـ۱۹۷۱): تفاوت میان نسخه‌ها

 

 

</ref>. در دانشگاه برلین<ref>University of Berlin </ref>&nbsp;تحصیل کرد (۱۹۲۳) و در رم (۱۹۲۳ـ۱۹۳۲) و لندن (۱۹۳۴ـ۱۹۵۶) به‌فعالیت پرداخت. سپس به نیویورک رفت (۱۹۵۶) و تا زمان بازنشستگی در ۱۹۶۹ رئیس گروه تاریخ هنر دانشگاه کلمبیا بود. کتاب‌های تحقیقی بسیاری نیز نوشت. تأثیرگذارترین اثرش ''اصول معماری در عصر اومانیسم''<ref>''Architectural Principles in the Age of Humanism''</ref> (۱۹۴۹) است. تعبیر این اثر از معماری رنسانس به‌منزلۀ نظامی از نسبت‌های فراگیر و جهانشمول، در معماران و مورخان معماری بسیار تأثیر گذاشت. نیز در پدیدآمدن تفسیری کاملاً فرمالیستی<ref> formalistic</ref> از سبک بین‌المللی<ref> International Style</ref> در معماری سهم داشت.