پرش به محتوا

محمد طغانیان دهکردی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۷: خط ۲۷:




نوازنده‌ی ایرانی کمانچه و خنیاگر آواهای بختیاری. از کودکی نزد استاد نایب‌علی (شوهر خواهرش)، کمانچه‌نواز مطرح دوران خود، به فراگیری این ساز و ردیف‌های موسیقی دستگاهی پرداخت. در 13 سالگی به تهران آمد و به مدت 9 سال نزد [[ابوالحسن صبا]] به یادگیری موسیقی و آموزش نواختن کمانچه پرداخت. در همین دوره او با رادیو ارتش و پس از بازگشت به شهرکرد، با رادیو اصفهان همکاری داشته است.


با این که طغانیان کنسرت‌های متعددی را در ایران و خارج از کشور اجرا کرده، اما از آثارش جز ضبط‌های خصوصی و یک آلبوم که شامل سه عدد نوار کاست می‌شود، چیزی در دست نیست. این آلبوم در سال ۱۳۷۲ به کوشش [[محمدعلی کیانی نژاد|محمدعلی کیانی‌نژاد]] (آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی نی) ضبط و منتشر شده است. او در این مجموعه علاوه بر کمانچه‌نوازی دستگاهی، تعدادی از شاخص‌ترین نغمات محلی شهرکرد و بختیاری را نواخته است. نکته جالب توجه در نواخته‌های دستگاهی او، ردپای سبک ویلن‌نوازی [[اسدالله ملک]] و [[پرویز یاحقی]] است.  
نوازنده‌ی ایرانی [[کمانچه]] و خنیاگر آواهای بختیاری. از کودکی نزد استاد نایب‌علی (شوهر خواهرش)، کمانچه‌نواز مطرح دوران خود، به فراگیری این ساز و ردیف‌های موسیقی دستگاهی پرداخت. در 13 سالگی به تهران آمد و به مدت 9 سال نزد [[صبا، ابوالحسن (تهران ۱۲۸۲ـ۱۳۳۶ش)|ابوالحسن صبا]] به یادگیری موسیقی و آموزش نواختن کمانچه پرداخت. در همین دوره او با رادیو ارتش و پس از بازگشت به [[شهرکرد، شهر|شهرکرد]]، با رادیو اصفهان همکاری داشته است.  


طغانیان نخستین کسی بود که نغمات اصیل موسیقی بختیاری را در مقیاسی گسترده با ساز کمانچه اجرا کرد. او با الگوبرداری از نوازندگان کرنای بختیاری، موفق شد صدادهی جدیدی را با کمانچه ارائه بدهد. وی در سال ۱۳۶۹ به همراه [[علی اصغر بهاری (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و تعداد دیگری از هنرمندان موسیقی محلی ایران به فرانسه رفت و در فستیوال آوینیون تنها ایرانی بود که در بخش کمانچه‌نوازی موفق به دریافت جایزه شد.
با این که طغانیان کنسرت‌های متعددی را در ایران و خارج از کشور اجرا کرده، اما از آثارش جز ضبط‌های خصوصی و یک آلبوم که شامل سه عدد نوار کاست می‌شود، چیزی در دست نیست. این آلبوم در سال ۱۳۷۲ به کوشش [[کیانی نژاد، محمدعلی|محمدعلی کیانی‌نژاد]] (آهنگ‌ساز و نوازنده‌ی نی) ضبط و منتشر شده است. او در این مجموعه علاوه بر کمانچه‌نوازی دستگاهی، تعدادی از شاخص‌ترین نغمات محلی شهرکرد و بختیاری را نواخته است. نکته جالب توجه در نواخته‌های دستگاهی او، ردپای سبک ویلن‌نوازی [[ملک، اسدالله (تهران ۱۳۲۰ـ همان جا ۱۳۸۰ش)|اسدالله ملک]] و [[یاحقی، پرویز (تهران ۱۳۱۴ـ۱۳۸۵ش)|پرویز یاحقی]] است.
 
طغانیان نخستین کسی بود که نغمات اصیل موسیقی بختیاری را در مقیاسی گسترده با ساز کمانچه اجرا کرد. او با الگوبرداری از نوازندگان کرنای بختیاری، موفق شد صدادهی جدیدی را با کمانچه ارائه بدهد. وی در سال ۱۳۶۹ به همراه [[بهاری، علی اصغر (تهران ۱۲۸۶ـ ۱۳۷۶ش)|علی‌اصغر بهاری]] و تعداد دیگری از هنرمندان موسیقی محلی ایران به [[فرانسه]] رفت و در فستیوال آوینیون تنها ایرانی بود که در بخش کمانچه‌نوازی موفق به دریافت جایزه شد.


[[رده:موسیقی]]
[[رده:موسیقی]]
[[رده:ایران - اشخاص]]
[[رده:ایران - اشخاص]]
۴۷٬۵۹۱

ویرایش