اردشیر ارژنگ: تفاوت میان نسخه‌ها

<p style="text-align: justify;">اردشیر ارژنگ (تهران ۱۳۱۹- تگزاس ۱۳۸۹ش)</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">مجسمه‌ساز و نقاش ایرانی. تحصیلات ابتدایی و متوسطه‌ی خود را در تهران گذراند و سپس برای ادامه‌ی تحصیل و آموزش نقاشی عازم ایتالیا و در آن‌جا وارد [[آکادمی_رم|آکادمی رم شد]].</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">ارژنگ در چهارمین بی‌ینال تهران (بهار 1343- در کنار هنرمندان شاخصی چون [[رضا_بانگیز|رضا_بانگیز]]، [[پاکباز، رویین|رویین پاکباز]]، [[فرامرز_پیلارام_(تهران_۱۳۱۶ـ۱۳۶۲ش)|فرامرز پیلارام]]، [[حشمت_جزنی|حشمت_جزنی]]، [[بیژن_الهی|بیژن_الهی]]، [[طباطبایی، ژازه (تهران ۱۳۰۹ـ۱۳۸۶ش)|ژازه_طباطبایی]]، [[کلانتری، پرویز|پرویز کلانتری]] و [[ممیز، مرتضی|مرتضی_ممیز]])، در نمایشگاه نقاشان ایرانیِ پرورده‌ی ایتالیا (در انجمن فرهنگی ایران و ایتالیا) و در نمایشگاه گروهی انجمن ایران و امریکا، در نمایشگاه گالری گاندولا (ایتالیا، ونیز) و گالری بورگز (ایتالیا، رم) شرکت کرده است. او در چهارمین بی‌ینال تهران با مجسمه‌ی ''انتظار و برهنه''، شرکت کرد و تا حدی به [[رئالیسم (هنر و ادبیات)|رئالیسم]] رایج آن ‌روزها وفادار مانده بود که اندکی دفرماسیون را مجاز می‌دانست. او دو سال بعد در پنجمین بی‌ینال منطقه‌ای تهران (تیر 1345- در محل موزه‌ی مردم‌شناسی- با حضور هنرمندان برجسته‌ای چون پیلارام، [[زنده رودی، حسین (تهران ۱۳۱۶ش)|زنده‌رودی]]، معصومه سیحون، [[شهوق، چنگیز (باکو ۱۳۱۴ـ ۱۳۷۵ش)|چنگیز_شهوق]]، ژازه طباطبایی، [[کاتوزیان، کامران (تهران ۱۳۲۰ش)|کامران کاتوزیان]] و مرتضی ممیز)، بارلیفی (حکاکی برجسته) را به نام ''ارواح''، که از مس ساخته بود، به نمایش گذاشت. این حکاکی بر روی قطعه‌ی برنجی که ابعدادی نسبتا بزرگ داشت (۱۹۸× ۴۸ سانتیمتر) شروع تجربه‌ی نیم‌برجسته‌ی او شد و به اجراهای بزرگ روی دیوار شهر انجامید. ارژنگ بعدها بیش‌تر وقتش را به آموزش هنر اختصاص داد. موضوع عمده‌ی آثار او [[پرتره|پرتره]] است.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">او در دهه‌های آخر زندگی‌اش به امریکا مهاجرت کرد.</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">&nbsp;</p> <p dir="RTL" style="text-align: justify;">منابع:</p>