چارلز بیکفورد: تفاوت میان نسخه‌ها

|نام اصلی=

|تحصیلات و محل تحصیل=

(نام کامل: چارلز امبروز بیکفورد<ref>Charles Ambrose Bickford</ref>) بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون امریکا. تحصیلاتش را در رشتۀ مهندسی در انستیتوی فنی ماساچوست<ref>Massachusetts Institute of Technology</ref> به پایان برد. پیش از آن که به کار نمایش روی آورد، مدتی ملوان و بعد، مهندس ساختمان بود. در [[جنگ جهانی اول]] به خدمت ارتش درآمد. پس از پایان جنگ جهانی اول، در سال ۱۹۱۹م برای نخستین بار در برادوی<ref>Broadway Theatre</ref> روی صحنه رفت. در ۱۹۲۹، همزمان با ظهور سینمای ناطق، همراه با صدها بازیگر تئاتر، به وسوسۀ راه یافتن به هالیوود افتاد. همان سال با ''رُز دریای جنوب''<ref>''South Sea Rose''</ref> وارد سینما شد. ابتدا نقش‌های رمانتیک را بازی می‌کرد، که میان آنها، نقش دریانورد دلباختۀ [[گرتا گاربو]] در ''آنا کریستی''<ref>''Anna Christie''</ref>، از همه برجسته‌تر است. اما خیلی زود موقعیت اصلی خود را یافت و در نقش‌های دوم شخصیت‌های «فرمان‌بده»، حضور قدرتمندش را به نمایش گذاشت. در تلویزیون نیز در چند مجموعه به ایفای نقش پرداخت که مشهورترین آنها ''ویرجینیایی''<ref>''The Virginian''</ref> (۱۹۶۲ ـ ۱۹۷۱) است.   

بیکفورد معمولاً خشونتی آرام داشت، که آن را همراه با خود به استودیوهای تولید فیلم نیز برد. در چند فیلم نقش آدم‌بدها را داشت، اما در طول بیش از سی سال، شخصیتی را به تصویر کشید که در نقش‌های دراماتیک، توانایی و کمال قابل توجهی را به نمایش می‌گذاشت. در ''آنا کریستی'' دریانورد ساده‌دلی است که از [[گاربو، گرتا (۱۹۰۵ـ۱۹۹۰)|گاربو]]<nowiki/>ی خیابانگرد تقاضای ازدواج می‌کن. در چارچوب قراردادهای اخلاقی و در مواجهه با شرایط ناهموار زندگی، بیکفورد رفتاری بروز می‌داد که گویی از جهانی دیگر آمده است. فریبندگی فوق‌العاده‌ای نداشت، اما همان اندک را چنان ماهرانه نمود می‌داد که نقش‌هایش برجسته می‌شدند. گاه نقش شخصیت‌هایی را ایفا می‌کرد که از نظر منزلت اجتماعی در تضاد با یکدیگر بودند. از کشیش موعظه‌گر گرفته تا دریانورد ساده‌دل و نقاش کور و مزدور مسلح و پدر سختگیر و... اما در عین حال، این‌همه با توانایی تمام و جذابيت مقبول به تصویر درمی‌آمدند. جنیفر جونز<ref>Jennifer Jones</ref>، بازیگر زن برندۀ اسکار و هم‌بازی او در ''آهنگ برنادت''، چنان شیفتۀ بازیگری او بود که وقتی خبر مرگش را شنید با بلعیدن قرص‌های خواب‌آور دست به خودکشی (البته بی‌نتیجه‌ای) زد.

*رز دریای جنوب (دوان<ref>Allan Dwan</ref>- 1929)

*آنا کریستی (براون<ref>Clarence Brown</ref>- 1930)

*این روزگار (دمیل<ref>Cecil B. DeMille</ref>- 1933)

*دوشیزه مارکر کوچولو (هال<ref>Alexander Hall</ref>- 1934)

*شرق جاوه (ملفورد<ref>George Melford</ref>- 1935)

*غرور تفنگداران دریایی (لدرمن<ref>D. Ross Lederman</ref>- 1936)

*دشت‌نشین (دمیل- 1937)

*دختر شانگهای (فلوره<ref>Robert Florey</ref>- 1937)

*موش‌ها و آدم‌ها (مایلستون<ref>Lewis Milestone</ref>- 1940)

*آهنگ برنادت (کینگ<ref>Henry King</ref>- 1943)

*پرواز و یک دعا (هاتاوی<ref>Henry Hathaway</ref>- 1944)

*فرشته سقوط کرده (پرمینجر<ref>Otto Preminger</ref>- 1945)

*نیروی وحشی (داسين<ref>Jules Dassin</ref>- 1947)

*دختر مرد مزرعه‌دار (پاتر<ref>H. C. Potter</ref>- 1947)

*جانی بلیندا (نگولسکو<ref>Jean Negulesco</ref>- 1948)

*گرداب (پرمینجر- 1949)

*خروش (شرمن<ref>George Sherman</ref>- 1951)

*ستاره‌ای متولد می‌شود (کیوکر<ref>George Cukor</ref>- 1954)

*محاکمۀ نظامی بیلی میچل (پرمینجر- 1955)

*سرزمین بزرگ ([[وایلر، ویلیام (۱۹۰۲ـ ۱۹۸۱)|وایلر]]- 1958)

*نابخشوده ([[جان هیوستون|هیوستن]]- 1960)

*ورق‌های عالی در دست خانم کوچک (کوک<ref>Fielder Cook</ref>- 1966)

----<br />