ماکاویف، دوشان: تفاوت میان نسخه‌ها

ماکاوِیِف، دوشان (۱۹۳۲-2019)(Makavejev, Dusan)

کارگردان سینما، اهل یوگسلاوی. نخستین فیلم بلند او ''انسان پرنده نیست<ref>''Man is Not a Bird''</ref>''&nbsp;(۱۹۶۶) بود، و سپس فیلم موفق ''تراژدی تلفنچی<ref>''Tragedy of a Switchboard Operator''</ref>''&nbsp;(۱۹۶۷) را ساخت. تجربه‌های او با کولاژ روایی در فیلم ''واکنش واسرمان: اسرار ارگانیسم<ref>''W R: Mysteries of the Organism''</ref>''&nbsp;(۱۹۷۱) ادامه یافت و همین فیلم بود که سرانجام او را به‌شهرت رساند. ماکاویِف در رشتۀ روان‌شناسی درس خواند، مدتی به نقدنویسی و کارگردانی تئاتر پرداخت، و سپس چندین فیلم مستند برای شرکت زاگرب فیلم<ref>Zagreb Film</ref>&nbsp;ساخت و مجموعه‌ای از مقالاتش را منتشر کرد؛ همچنین ''معصومیتِ در خطر (ناآگاهی محض)<ref>''Innocence Unprotected'' </ref>''&nbsp;(۱۹۶۸) را ساخت و در ''فیلمِ دلچسب<ref>''Sweet Movie''</ref>''&nbsp;(۱۹۷۴) که طنزی سیاسی و روایت‌هایی چندگانه دارد، تجربه‌هایی کسب کرد. بسیاری از فیلم‌هایش به مطالعه در روابط جنسی و ساختارهای اجتماعی می‌پردازد. از دیگر فیلم‌های اوست: ''مونته‌نگرو<ref>''Montenegro'' </ref>''&nbsp;(۱۹۸۱)، ''بچۀ کوکاکولا<ref>''The Coca-Cola Kid''</ref>''&nbsp;(۱۹۸۵)، ''بیانیه<ref>''Manifesto'' </ref>''&nbsp;(۱۹۸۹)، ''ضعف روحی<ref>''A Hole in the Soul'' </ref>''&nbsp;(۱۹۹۴)، و ''دختران دانمارکی همه‌چیز را نشان می‌دهند<ref>''Danish Girls Show Everything''</ref>''&nbsp;(۱۹۹۶).