راجرز، ریچارد: تفاوت میان نسخه‌ها

|لقب=سر

|زادروز=۱۹۳۳م

|تاریخ مرگ=

|تحصیلات و محل تحصیل=

|سبک =هایتک

|جوایز و افتخارات =جایزه آر آی بی ای

|آثار =مرکز پومپیدو در پاریس (۱۹۷۷) همراه با رنتزو پیانو؛ ساختمان لویدز در لندن (۱۹۸۶)

}}ریچارد راجرز (فلورانس 23 ژوئیه ۱۹۳۳م- لندن 23 دسامبر 2021م) (Richard Rogers)<br />  

 

معمار انگلیسی. بناهایش در شیوۀ های‌تِک<ref>high-tech

</ref>اند؛ ازجمله مرکز پومپیدو<ref>Pompidou Centre </ref> در پاریس (۱۹۷۷) همراه با رنتزو پیانو<ref>Renzo Piano </ref>؛ ساختمان لویدز<ref>Lloyd’s Building</ref> در لندن (۱۹۸۶)؛ و ساختمان رویترز<ref> Reuters</ref> در بلک‌وال یارد<ref> Blackwall Yard </ref>، لندن (۱۹۹۲)، که جایزۀ آر آی بی اِی<ref>RIBA</ref> را برایش به‌ ارمغان آورد. در ۱۹۹۱ عنوان سِر گرفت. گرایش به‌وضوح و شفافیت معمارانه، ترکیب فضاهای عمومی و خصوصی، ارائه ترجمانی بی‌نظیر از شیفتگی جنبش مدرن به ساختمان به‌مانند ماشین و پایبندی به پلان‌های قابل‌ انعطاف که به خواسته‌ها و نیازهای همیشه در حال تغییر کاربران پاسخ می‌دهند، از مهم‌ترین مشخصه‌های آثار راجرز محسوب می‌شوند.

در فلورانس ایتالیا به دنیا آمد. پدرش پزشک بود و مادرش علاقه زیادی به طراحی مدرن داشت. در سال ۱۹۳۸، با پدیدار شدن نشانه‌های آغاز جنگ جهانی دوم، خانوادۀ راجرز به انگلستان رفتند. بدین ترتیب ریچارد توانست در مدرسه ای‌ای<ref>AA</ref> لندن به تحصیل در رشتۀ معماری بپردازد و مدرک فوق‌ لیسانس خود را از [[دانشگاه ییل]]<ref>Yale</ref> دریافت کند. در سال ۱۹۷۱ به همراه با [[رنتسو پیانو (۱۹۳۷)|رنتسو پیانو]]، در مسابقهٔ طرح ساختمان مرکز ژرژ پمپیدو در پاریس در میان ۶۸۱ شرکت‌کننده برنده اعلام شدند. نمای این ساختمان را مجموعه‌ای از دودکش‌ها، آبگردان‌ها، لوله‌های تأسیساتی و ستون‌ها، تیرها، بادبندها، راه‌پله‌ها و مسیرهای رفت‌وآمد تشکیل می‌داد. ساخت این مرکز هنری و فرهنگی بزرگ در ۱۹۷۱ آغاز و در ۱۹۷۷ به پایان رسید.&nbsp;