پرش به محتوا

خداحافظ رفیق: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۳: خط ۳:




نخستین فیلم بلند سینمایی [[نادری، امیر|امیر نادری]] و از اولین فیلم‌های موج نوی سینمای ایران. نادری به عنوان نویسنده و کارگردان این اثر را در سال 1350 تولید کرده است. موسیقی خداحافظ رفیق را [[منفردزاده، اسفندیار|اسفندیار منفردزاده]] ساخت و اولین اجرای ترانه‌ی «جمعه» (شهیار قنبری) با صدای [[مهراد، فرهاد (تهران ۱۳۲۲ـ پاریس ۱۳۸۱ ش)|فرهاد]] در این فیلم استفاده شد. فیلمبرداری و تدوین خداحافظ رفیق نیز به عهده‌ی [[زرین دست، علیرضا|علیرضا زرین‌دست]] بوده است. خداحافظ رفیق با ‌وجود برخی اشکالات مانند به رخ‌کشیدن بیش از ‌حد دوربین و کشدار بودن بعضی از صحنه‌ها که به پرسه‌زدن آدم‌های محوری در سطح شهر می‌پردازد و شخصیت‌پردازی نسبتا ضعیف، بیش از همه به جسارت‌های کارگردانش شناخته می‌شود. فیلم بر اساس داستان واقعی و منتشر شده در روزنامه‌ها درباره‌ی سرقت از یک طلافروشی ساخته شد و [[سعید راد]] را که یک بولینگ‌باز مشهور بود به سینما معرفی کرد. خداحافظ رفیق تحت تاثیر آثار نوآر، تلخ و گزنده و اصولا روایت یک شکست بود. خود نادری گفته بود که آن سال‌ها عاشق سینمای نوآر بوده و این فیلم هم محصول همان دوره است. فیلم فروش فوق‌العاده‌ای نداشت، اما ذوق و قریحه‌ی نادری در فیلم‌سازی را نشان داد.  
نخستین فیلم بلند سینمایی [[نادری، امیر|امیر نادری]] و از اولین فیلم‌های موج نوی سینمای ایران. نادری به عنوان نویسنده و کارگردان این اثر را در سال 1350 تولید کرده است. موسیقی خداحافظ رفیق را [[منفردزاده، اسفندیار|اسفندیار منفردزاده]] ساخت و اولین اجرای ترانه‌ی «جمعه» (شهیار قنبری) با صدای [[مهراد، فرهاد|فرهاد]] در این فیلم استفاده شد. فیلمبرداری و تدوین خداحافظ رفیق نیز به عهده‌ی [[زرین دست، علیرضا|علیرضا زرین‌دست]] بوده است. خداحافظ رفیق با ‌وجود برخی اشکالات مانند به رخ‌کشیدن بیش از ‌حد دوربین و کشدار بودن بعضی از صحنه‌ها که به پرسه‌زدن آدم‌های محوری در سطح شهر می‌پردازد و شخصیت‌پردازی نسبتا ضعیف، بیش از همه به جسارت‌های کارگردانش شناخته می‌شود. فیلم بر اساس داستان واقعی و منتشر شده در روزنامه‌ها درباره‌ی سرقت از یک طلافروشی ساخته شد و [[سعید راد]] را که یک بولینگ‌باز مشهور بود به سینما معرفی کرد. خداحافظ رفیق تحت تاثیر آثار نوآر، تلخ و گزنده و اصولا روایت یک شکست بود. خود نادری گفته بود که آن سال‌ها عاشق سینمای نوآر بوده و این فیلم هم محصول همان دوره است. فیلم فروش فوق‌العاده‌ای نداشت، اما ذوق و قریحه‌ی نادری در فیلم‌سازی را نشان داد.  




۴۷٬۳۱۳

ویرایش