شریعتمداری، جعفر: تفاوت میان نسخه‌ها

}}<p>(نام مستعار: درویش) داستان‌نویس ایرانی. در آغاز تحت تأثیر علی دشتی و نویسندگان روانکاو اروپایی بود و روابط نابهنجار جنسی را درونمایۀ داستان‌های خود قرار داد به‌طوری که آثارش بیشتر از مضامین ‌روانی برخوردار بود. سپس به موضوع‌های سوررئالیستی، با مضمون پوچی جهان، روی آورد. اوج این گرایش در مجموعۀ ''هفت خوان''، حاوی شکل‌یافته‌ترین داستان‌های نویسنده دیده می‌شود. از آثار اوست: ''سفارت عُظمی'' (۱۳۲۵ش)؛ ''مکتب'' (۱۳۲۷ش)؛ ''کتاب'' (۱۳۲۹ش)؛ ''باغ'' (۱۳۳۱ش)؛ ''لوحه'' (۱۳۳۳ش)؛ ''جاودانگی'' (۱۳۳۷ش).</p>

<br><!--26085300-->

[[رده:ادبیات فارسی]]