فتح الله شیرازی (شیراز قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ق): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه زندگینامه|عنوان= | {{جعبه زندگینامه|عنوان=فَتحالله شیرازی|نام=|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=نقاشباشی (۱۲۸۹ش)|زادروز=شیراز قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ق|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=ایرانی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=نقاش و قلمداننگار|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=|جوایز و افتخارات=|آثار=|خویشاوندان سرشناس=فرجالله (فرزند)|گروه مقاله=نگاررگری و مجسمه سازی|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=|پست تخصصی=|باشگاه=}}فَتحالله شیرازی (شیراز قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ق)<br> | ||
<p>نقاش و قلمداننگار ایرانی. در گلنگاری و شیوههای آبرنگ و سیاهقلم و کارهای روغنی مهارت داشت. بیشتر کارهایش قلمدان، جلد، و کارهای روغنیاند. در چهرهنگاری از زنان، جانورسازی، و نقش پرندگان، دستی پرتوان داشت. کلیۀ خطوط، بهویژه نستعلیق را بهخوبی مینوشت. احتمالاً در ۱۲۸۹ش به لقب «نقاشباشی» ملقب گردید. پسرش فرجالله نیز قلمداننگار و جلدساز بود.</p> | <p>نقاش و قلمداننگار ایرانی. در گلنگاری و شیوههای آبرنگ و سیاهقلم و کارهای روغنی مهارت داشت. بیشتر کارهایش قلمدان، جلد، و کارهای روغنیاند. در چهرهنگاری از زنان، جانورسازی، و نقش پرندگان، دستی پرتوان داشت. کلیۀ خطوط، بهویژه [[نستعلیق، خط|نستعلیق]] را بهخوبی مینوشت. احتمالاً در ۱۲۸۹ش به لقب «نقاشباشی» ملقب گردید. پسرش فرجالله نیز قلمداننگار و جلدساز بود.</p> | ||
<br><!--33031300--> | <br><!--33031300--> | ||
[[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]] | [[رده:نگارگری و مجسمه سازی ایران]] | ||
[[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]] | [[رده:(نگارگری و مجسمه سازی ایران)اشخاص و آثار]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۰۹
| فَتحالله شیرازی | |
|---|---|
| زادروز |
شیراز قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ق |
| ملیت | ایرانی |
| شغل و تخصص اصلی | نقاش و قلمداننگار |
| لقب | نقاشباشی (۱۲۸۹ش) |
| گروه مقاله | نگاررگری و مجسمه سازی |
| خویشاوندان سرشناس | فرجالله (فرزند) |
فَتحالله شیرازی (شیراز قرن ۱۳ و اوایل قرن ۱۴ق)
نقاش و قلمداننگار ایرانی. در گلنگاری و شیوههای آبرنگ و سیاهقلم و کارهای روغنی مهارت داشت. بیشتر کارهایش قلمدان، جلد، و کارهای روغنیاند. در چهرهنگاری از زنان، جانورسازی، و نقش پرندگان، دستی پرتوان داشت. کلیۀ خطوط، بهویژه نستعلیق را بهخوبی مینوشت. احتمالاً در ۱۲۸۹ش به لقب «نقاشباشی» ملقب گردید. پسرش فرجالله نیز قلمداننگار و جلدساز بود.