ملا عبدالجواد خراسانی: تفاوت میان نسخه‌ها

ملا عبدالجواد خراسانی ( ـ اصفهان ۱۲۸۱ق)

(نیز با نام: ملا عبدالجواد تونی، معروف به حکیم خراسانی و مدرس کبیر) فیلسوف، فقیه، پزشک، دانشمند و ریاضی‌دان معروف ایرانی. او از مدرسان مشهور دورۀ [[قاجاریه، سلسله|قاجاریه]] نیز بود. پدرش محمدعلی بن احمد تونی، از عالمان بزرگ دوران خویش بوده است. ملا عبدالجواد تحصیلات مقدماتی را در زادگاهش تون گذراند. سپس به اصفهان مهاجرت کرد و مقیم و از علمای مشهور آن دیار شد. او شاگرد ملا‌علی نوری، محمدابراهیم کلباسی و محمدتقی اصفهانی بود. افزون بر کرسی فلسفه و فقه در تدریس ''قانون'' [[ابن سینا، حسین بن عبدالله (خرمیثن ۳۷۰ـ همدان ۴۲۸)|ابن سینا]] تبحر داشت. در فقه، اصول، طب، ریاضیات و ادبیات نیز مهارت بسیار داشت. شاگردان بسیاری پرورش داد که مشهورترین آنان عبارت بودند از: میرزا ابوالحسن جلوه، شیخ‌الشریعه اصفهانی، آخوند ملامحمد کاشانی و جهانگیرخان قشقایی، که نزد او تحصیل طب کرد. او در موسیقی نیز ماهر بود و تار خوب می‌زد؛ هرچند که به علت اعتقادش به حرام بودن موسیقی در اسلام، کسی تار زدنش را ندیده است.  

ملا عبدالجواد در صفر ۱۲۸۱ق در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد به خاک سپرده شد.<br />