ایگلتون، تری: تفاوت میان نسخه‌ها

منتقد ادبی و فیلسوف انگلیسی. شاگرد ریموند ویلیامز<ref>Raymond Williams</ref>، منتقد ادبی مارکسیست، بود. کار خود را با مطالعۀ ادبیات قرون ۱۹ و ۲۰ آغاز کرد و سپس پیرو نظریۀ ادبی مارکسیستی ویلیامز شد. در دهۀ ۱۹۶۰ به گروه کاتولیک چپ‌گرای اسلَنت<ref>Slant </ref> پیوست. از روانکاوی نیز تأثیر پذیرفت و مبلّغ ‌کار اسلاووی ژیژک<ref>Slavoj žižek</ref> در بریتانیا شد. پرآوازه‌ترین کتاب ایگلتون، ''درآمدی بر نظریۀ ادبی<ref>''Literary Theory: An Introduction''</ref>'' (۱۹۸۳) است که تاریخ مطالعه دربارۀ متن را از رمانتیک‌های قرن ۱۹ تا پست‌مدرنیست‌های چند دهۀ اخیر دربر می‌گیرد. او در اثری به نام ''بعد از نظریه<ref>''After Theory''</ref>'' (۲۰۰۳) نظریۀ فرهنگی و ادبی معاصر را که معتقد است از مسیر اصلی خود منحرف شده، به محاکمه کشیده است. او انکار قطعیت را برنمی‌تابد و به‌وجود آن اعتقاد دارد. هر کس در بدنی می‌زید که نه می‌تواند مالکش شود، چون برای داشتنش کاری نکرده است، و نه می‌تواند نابودش کند، مگر با خودکشی؛ پس بدن ما و مرگ آن قطعیتی است که انسان می‌تواند اعمال خود را حول آن متمرکز کند. از دیگر آثار اوست: ''به سوی خداشناسی چپ نو<ref>''Towards a New Left Theology''</ref>''؛ ''زبان بدن<ref>''The Body as Language''</ref>''&nbsp;(۱۹۷۰)؛ ''مارکسیسم و نقد ادبی<ref>''Marxism and Criticism'' </ref>''&nbsp;(۱۹۷۶)؛ ''کارکرد نقد<ref>''The Function of Criticism'' </ref>''&nbsp;(۱۹۸۴)؛ ''اوهام پست‌مدرنیسم<ref>''The Illusions of Postmodernism''</ref>''&nbsp;(۱۹۹۶)؛ ''مفهوم فرهنگ<ref>''The Idea of Culture''</ref>'' (۲۰۰۰).