پرش به محتوا

بدنورتس، یوهانس: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (Mohammadi3 صفحهٔ بدنورتس، یوهانس (۱۹۵۰) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به بدنورتس، یوهانس منتقل کرد)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۲: خط ۱۲:
|ملیت=آلمانی
|ملیت=آلمانی
|محل زندگی=
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل=دکتری از موسسه فدرال فناوری سوییس; در زوریخ
|تحصیلات و محل تحصیل=دکتری از مؤسسه فدرال فناوری سوئیس; در زوریخ
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک دان
| شغل و تخصص اصلی =فیزیک‌دان
|شغل و تخصص های دیگر=
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|سبک =
|مکتب =
|مکتب =
|سمت =
|سمت =
|جوایز و افتخارات =جایزه نوبل فیزیک، کشف ابررسانایی دمای زیاد در مواد سرامیکی
|جوایز و افتخارات =نوبل فیزیک
|آثار =
|آثار =
|خویشاوندان سرشناس =
|خویشاوندان سرشناس =
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|گروه مقاله =فیزیک و مکانیک
|دوره =
|دوره =
|فعالیت های مهم =
|فعالیت های مهم =کشف ابررسانایی دمای زیاد در مواد سرامیکی
|رشته =
|رشته =
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}بِدْنورتْس، یوهانس (۱۹۵۰)(Bednorz, Johannes)<br/> [[File:12150000.jpg|thumb|بِدْنورتْس، يوهانس]] فیزیک‌دان آلمانی. به‌‌سبب کشف اَبَررسانایی دمایِ زیاد<ref>high-temperature superconductivity  
}}[[File:12150000.jpg|thumb|بدنورتس، یوهانس]]بِدْنورتْس، یوهانس (۱۹۵۰م - )(Bednorz, Johannes)<br />  
</ref>در مواد سرامیکی، با اَلکساندر مولر<ref>Alexander Muler </ref>، به دریافت جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ نایل آمد. کشف این مواد کاربرد اَبَررساناها را در رایانه‌ها، قطارهای تعلیق مغناطیسی، و تولیـد‌و‌توزیع کارآمدتر برق امکان‌پذیر کرد. بدنورتس و مولر در ۱۹۸۶ نشان دادند که اکسید سرامیکی متشکّل از لانتانوم<ref>lanthanum  
 
</ref>، باریوم، و مس در دماهای بالاتر از ۳۰ درجۀ کلوین، که بسیار بیشتر از دمای هر اَبَررسانای پیش‌تر شناخته شده‌ای بود، اَبَررسانا می‌شود. بدنورتس در راین وستفالی شمالی، واقع در جمهوری فدرال آلمان، زاده شد. تحصیلات دکتری‌اش را در ۱۹۷۷ در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، در زوریخ، آغاز کرد و در ۱۹۸۲ به آزمایشگاه تحقیقاتی آی‌بی‌ام در زوریخ<ref>IBM Zürich Research Laboratories</ref> پیوست.<br/> &nbsp;
فیزیک‌دان آلمانی. به‌‌سبب کشف اَبَررسانایی دمایِ زیاد<ref>high-temperature superconductivity  
</ref>در مواد سرامیکی، با اَلکساندر مولر<ref>Alexander Muler </ref>، به دریافت جایزۀ نوبل فیزیک ۱۹۸۷ نایل آمد. کشف این مواد کاربرد اَبَررساناها را در رایانه‌ها، قطارهای تعلیق مغناطیسی، و تولید‌و‌توزیع کارآمدتر برق امکان‌پذیر کرد. بدنورتس و مولر در ۱۹۸۶ نشان دادند که اکسید سرامیکی متشکل از لانتانوم<ref>lanthanum  
</ref>، باریوم، و مس در دماهای بالاتر از ۳۰ درجۀ کلوین، که بسیار بیشتر از دمای هر اَبَررسانای پیش‌تر شناخته شده‌ای بود، اَبَررسانا می‌شود. بدنورتس در راین وستفالی شمالی، واقع در جمهوری فدرال آلمان، زاده شد. تحصیلات دکتری‌اش را در ۱۹۷۷ در مؤسسۀ فدرال فناوری سوئیس<ref>Swiss Federal Institute of Technology </ref>، در زوریخ، آغاز کرد و در ۱۹۸۲ به آزمایشگاه تحقیقاتی آی‌بی‌ام در زوریخ<ref>IBM Zürich Research Laboratories</ref> پیوست.<br /> &nbsp;


----
----


[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]
[[Category:فیزیک و مکانیک]] [[Category:(فیزیک و مکانیک)اشخاص و آثار]]
۴۹٬۱۳۵

ویرایش