فرخ نعمتی: تفاوت میان نسخه‌ها

بازیگر ایرانی تئاتر، سینما و تلویزیون. فارغ‌التحصیل دوره‌ی کارشناسی در رشته‌ی مدیریت اقتصادی است. فعالیت‌های هنری را از ابتدای دهه‌ی 1360ش با بازی در چند تئاتر و در اوایل همان دهه در نمایش‌های تلویزیونی و فیلم سینمایی ''زائر خلف'' (1363ش) آغاز کرد. از کارهای این دوره‌ی او به بازی در تله تئاترهایی چون ''لومومبا'' (هوشنگ توکلی- 1362ش)، ''مرگ دستفروش'' ([[زنجان پور، اکبر|اکبر زنجان‌پور]]- 1363ش) و گل یاس ([[استادمحمد، محمود|محمود استادمحمد]]- 1364ش) می‌توان اشاره کرد. از بازی‌های ماندگار او در تلویزیون حضور بدون چهره‌ی وی در نقش امام رضا در سریال ''ولایت عشق''، هانی بن عروه در ''مختارنامه'' و میرزای شیرازی در سال‌های مشروطه را باید نام برد. فرخ نعمتی در سال‌هایی که بازی‌های پرشماری در تلویزیون و سینما داشته با کارگردانان بنامی چون [[الوند، سیروس (تهران ۱۳۲۹ش)|سیروس الوند]]، [[اصلانی، محمدرضا|محمدرضا اصلانی]]، [[طالبی، ابوالقاسم (تهران ۱۳۴۰ش)|ابوالقاسم طالبی]]، [[محمدحسین لطیفی]]، [[میرباقری، داود (شاهرود ۱۳۳۷ش)|داوود میرباقری]]، [[فتحی، حسن (تهران ۱۳۴۰ش)|حسن فتحی]]، [[فخیم زاده، مهدی (تهران ۱۳۲۱ش)|مهدی فخیم‌زاده]] و پرویز شیخ‌طادی همکاری کرده است. از دیگر فعالیت‌های او صداپیشگی در آثار انیمیشن و مستند را می‌توان ذکر کرد. سهیلا رضوی، بازیگر، همسر اوست. نعمتی در بیست و نهمین دوره جشنواره فیلم فجر (1389ش) برای بازی در فیلم ''برف روی شیروانی داغ'' نامزد دریافت جایزه‌ی بهترین بازیگر نقش اصلی مرد بوده است.  

''بخش چهار جراحی'' (مسعود فروتن- 1367)؛ ''[[خانه سبز، مجموعه تلویزیونی|خانه‌ی سبز]]'' ([[رسام، مسعود (تهران ۱۳۳۶ـ۱۳۸۸ش)|مسعود رسام]] و [[بیرنگ، بیژن (تبریز ۱۳۲۸ش)|بیژن بیرنگ]]- 1375)؛ ''فردا دیر است'' ([[فتحی، حسن (تهران ۱۳۴۰ش)|حسن فتحی]]- 1376)؛ ''[[ولایت عشق (تلویزیون)|ولایت عشق]]'' ([[فخیم زاده، مهدی (تهران ۱۳۲۱ش)|مهدی فخیم‌زاده]]- 1379)؛ ''ثارالله'' ([[بحرانی، شهریار (تهران ۱۳۳۰ش)|شهریار بحرانی]]- 1381)؛ ''[[روشن‌تر از خاموشی (تلویزیون)|روشن‌تر از خاموشی]]'' (حسن فتحی- 1381)؛ ''[[آواز در باران]]'' (صدرالدین شجره- 1387)؛ ''[[مختارنامه (تلویزیون)|مختارنامه]]'' (داوود میرباقری- 1388)؛ ''سال‌های مشروطه'' ([[محمدرضا ورزی]]- 1388)؛ ''[[فاخته (تلویزیون)|فاخته]]'' (محمود معظمی- 1393)؛ ''آسمان من'' (محمدرضا آهنج- 1394)؛ ''سر دلبران'' (محمدحسین لطیفی- 1397)؛ ''بانوی سردار'' (پرویز شیخ‌طادی- 1394).