پرش به محتوا

محمد حسين جهانبانی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{جعبه زندگینامه
|عنوان =محمد حسين جهانبانی
|نام =
|نام دیگر=
|نام اصلی=
|نام مستعار=
|لقب=
|زادروز=تهران 1272ش
|تاریخ مرگ=1333ش
|دوره زندگی=
|ملیت=ایرانی
|محل زندگی=
|تحصیلات و محل تحصیل= تحصيلات تكميلی در روسيه
| شغل و تخصص اصلی =فرمانده ارتش
|شغل و تخصص های دیگر=
|سبک =
|مکتب =
|سمت =نخستين رئيس ستاد لشكر شرق، و مدتی نيز رئيس شهربانی كل كشور و همچنين سرپرست وزارت كشور
|جوایز و افتخارات =
|آثار =نفت و خون در شرق
|خویشاوندان سرشناس = سيف الله ميرزا (پدربزرگ)
|گروه مقاله =تاریخ ایران
|دوره =پهلوی
|فعالیت های مهم =
|رشته =
|پست تخصصی =نخستين رئيس ستاد لشكر شرق، و مدتی نيز رئيس شهربانی كل كشور و همچنين سرپرست وزارت كشور- مدير كل انتظامات وزارت كشور
|باشگاه =
}}
محمد حسين جهانبانی (تهران 1272-1333ش)
محمد حسين جهانبانی (تهران 1272-1333ش)


از فرماندهان ارتش شاهنشاهی ايران. نخستين رئيس ستاد لشكر شرق، و مدتی نيز رئيس شهربانی كل كشور و همچنين سرپرست وزارت كشور بود.
از فرماندهان ارتش شاهنشاهی ايران. نخستين رئيس ستاد لشكر شرق، و مدتی نيز رئيس شهربانی كل كشور و همچنين سرپرست وزارت كشور بود.


او از نوادگان [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلی شاه قاجار]]، و نوۀ [[سیف الله میرزا|سيف الله ميرزا]]، پسر چهل و دوم فتحعلی شاه است.
او از نوادگان [[فتحعلی شاه قاجار (۱۱۸۵ـ اصفهان ۱۲۵۰ق)|فتحعلی شاه قاجار]]، و نوۀ [[سیف الله میرزا|سيف‌الله ميرزا]]، پسر چهل و دوم فتحعلی شاه است.


برای انجام تحصيلات تكميلی، به روسيه رفت و دوره دانشجويی افسری را آن‌جا گذراند. در 1295ش به كشور بازگشت. پس از مورد غضب قرار گرفتن [[امان الله جهانبانی]] و اخراجش، و نيز تمام جهانبانی‌ها، او نیز به تهران احضار شد و پس از بازداشت و محاکمه، در 1317ش از ارتش اخراج گرديد. اما بعد از اين كه عريضه‌ای به رضاه شاه نوشت و در آن خدمات گذشته‌اش را ذكر كرد، دوباره در 1322ش به خدمت دعوت شد و تا مدت‌ها مدير كل انتظامات وزارت كشور بود.  
برای انجام تحصيلات تكميلی، به روسيه رفت و دوره دانشجويی افسری را آن‌جا گذراند. در 1295ش به كشور بازگشت. پس از مورد غضب قرار گرفتن [[امان الله جهانبانی]] و اخراجش، و نيز تمام جهانبانی‌ها، او نیز به تهران احضار شد و پس از بازداشت و محاکمه، در 1317ش از ارتش اخراج گرديد. اما بعد از اين كه عريضه‌ای به رضاه شاه نوشت و در آن خدمات گذشته‌اش را ذكر كرد، دوباره در 1322ش به خدمت دعوت شد و تا مدت‌ها مدير كل انتظامات وزارت كشور بود.  


در دورۀ دوم نخست وزيری [[سهیلی ، علی (تبریز ۱۲۷۴ ـ ۱۳۳۷ ش)|سهيلی]]،‌ مدتی رئيس شهربانی كل كشور بود. اما پس از چند ماه از رياست‌اش در شهربانی، از سمت خود استعفاء كرد. در كودتای 28 مرداد 1332ش، با سرلشكر [[زاهدی ، فضل الله (همدان ۱۲۷۲ـ ژنو ۱۳۴۲ش)|زاهدی]] همكاری نزديک داشت و هم‌پیمانش بود.  
در دورۀ دوم نخست وزيری [[سهیلی، علی|سهيلی]]،‌ مدتی رئيس شهربانی كل كشور بود. اما پس از چند ماه از رياست‌اش در شهربانی، از سمت خود استعفاء كرد. در كودتای 28 مرداد 1332ش، با سرلشكر [[زاهدی، فضل الله (همدان ۱۲۷۲ـ ژنو ۱۳۴۲ش)|زاهدی]] همكاری نزديک داشت و هم‌پیمانش بود.  


چند كتاب به فارسی ترجمه كرده كه از آن جمله است: "''نفت و خون در شرق''".  
چند كتاب به فارسی ترجمه كرده كه از آن جمله است: "''نفت و خون در شرق''".  
۴۹٬۴۳۲

ویرایش