Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۹۱۲
ویرایش
میرزا محمد کاظم خان رشتی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
[[پرونده:رشتی.jpg|بندانگشتی|میرزا محمد کاظم رشتی]] | [[پرونده:رشتی.jpg|بندانگشتی|میرزا محمد کاظم رشتی]] | ||
ميرزا محمد كاظم خان رشتی (گیلانی) (رشت ح1166-تهران 1286ش) | ميرزا محمد كاظم خان رشتی (گیلانی) (رشت ح1166 - تهران 1286ش) | ||
( | (یا: حاجی آقا بابا رشتی ملکالاطباء) از اطبای سنتی عالی رتبه ايران در قرن 13ق، فرزند محمد رشتی. ميرزا محمد كاظم خان ملقب به القابی همچون فيلسوفالدوله، ملکالاطباء، و فيلسوف زمان بود. او در طب قديم شهرتی داشته است. | ||
ميرزا محمد كاظم خان پس از تحصيل علوم زمان خودش و كسب مهارت در فن و نظريۀ پزشكی، چند سال در رشت و تهران طبابت كرد. او 8 سال نزد حكيم باشی رشت طب آموخت و ده سال نيز نزد ميرزا حسين خان اصفهانی (پزشک مخصوص [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمد شاه]]) طب سنتی ايرانی را فرا گرفت. در 1255ق برای معالجۀ محمد شاه به دربار راه يافت. میتوان گفت كه او از آخرين اطبای سنتی ايران است كه در دربار [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] فعال و شاهد دوران گذار از طب سنتی به مدرن به خصوص با ورود اطبای اروپايی در دربار بوده است. | ميرزا محمد كاظم خان پس از تحصيل علوم زمان خودش و كسب مهارت در فن و نظريۀ پزشكی، چند سال در رشت و تهران طبابت كرد. او 8 سال نزد حكيم باشی رشت طب آموخت و ده سال نيز نزد ميرزا حسين خان اصفهانی (پزشک مخصوص [[محمدشاه قاجار (تبریز ۱۲۲۲ـ تهران ۱۲۶۴ق)|محمد شاه]]) طب سنتی ايرانی را فرا گرفت. در 1255ق برای معالجۀ محمد شاه به دربار راه يافت. میتوان گفت كه او از آخرين اطبای سنتی ايران است كه در دربار [[قاجاریه، سلسله|قاجار]] فعال و شاهد دوران گذار از طب سنتی به مدرن به خصوص با ورود اطبای اروپايی در دربار بوده است. | ||
پس از درگذشت محمد شاه، پزشک مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدين شاه]] شد و به علت شایستگی و لیاقتش، | پس از درگذشت محمد شاه، پزشک مخصوص [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدين شاه]] شد و به علت شایستگی و لیاقتش، «حكيم باشی» دربار و ملقب به ملکالاطباء شد. در 1262ق پزشک شخصی ملكه مادر، مهدعلیا شد و روستای محمود آباد را به عنوان تیول دریافت کرد. او قسمتی از املاكش را وقف امور خيريه كرد و مدرسهای به نام «فيلسوف» در محلۀ سيد اسماعیل تهران بنا كرد و مخارج كلیه طلاب آن از املاكش تأمين میشد. در 1286 در اواسط نهضت [[مشروطیت، انقلاب|مشروطیت]] در تهران درگذشت. او در مدرسهاش كه امروزه به حوزه علميه آيتالله حقشناس تبديل شده، مدفون گرديده است. | ||
از آثار علمی اوست: ''حفظالصحه ناصری''، به نام ناصرالدين شاه. | |||
[[رده:تاریخ ایران]] | [[رده:تاریخ ایران]] | ||
[[رده:دوره قاجار]] | [[رده:دوره قاجار]] | ||
[[رده:پزشکی]] | [[رده:پزشکی]] | ||
[[رده:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]] | [[رده:اشخاص و آثار، تاریخ پزشکی]] | ||