Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۷۴۹
ویرایش
سوندهایم، استیفن: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
از دیگر نمایشهایی که موسیقی و شعرشان کار او بود به ''اوورتورهای پاسیفیک''<ref>''Pacific Overtures''</ref> (1976)، ''سوینی تاد''<ref>''Sweeney Todd''</ref> (1979)، ''آدمکشها''<ref>''Assassins''</ref> (1990)، و ''پاسیون''<ref>''Passion''</ref> (1994) میتوان اشاره کرد. | از دیگر نمایشهایی که موسیقی و شعرشان کار او بود به ''اوورتورهای پاسیفیک''<ref>''Pacific Overtures''</ref> (1976)، ''سوینی تاد''<ref>''Sweeney Todd''</ref> (1979)، ''آدمکشها''<ref>''Assassins''</ref> (1990)، و ''پاسیون''<ref>''Passion''</ref> (1994) میتوان اشاره کرد. | ||
نمایشهای سوندهایم از کمدی ''اتفاق خندهداری که در راه تالار نشست رخ داد''<ref>''A Funny Thing Happened on the Way to the Forum''</ref> تا نمایش ''کمپانی'' و ''سوینی تاد'' و نمایش تجربی ''اورتورهای پاسیفیک''، همه موجب تحول در صحنههای نمایش برادوی شدند و به پیشرفت آن کمک کردند. سوندهایم که از دستیاران اسکار همرستاین دوم بود، به آرامی از سنتهای ملودیک تئاتری دور شد و مضامین و ساختارهای پیچیده و ناهمگون موسیقی کلاسیک قرن بیستم را وارد نمایشهای برادوی کرد. از آثار وی اقتباسهای متعددی در هالیوود شده است؛ از جمله اقتباس از ''سوینی تاد'' که در سال ۲۰۰۷ با بازی [[جانی دپ]] توسط [[برتون، تیم|تیم برتون]] انجام شد. اقتباس از ''به درون جنگل'' توسط سونی با بازی [[استریپ، مریل|مریل استریپ]] در سال ۲۰۱۴. | نمایشهای سوندهایم از کمدی ''اتفاق خندهداری که در راه تالار نشست رخ داد''<ref>''A Funny Thing Happened on the Way to the Forum''</ref> تا نمایش ''کمپانی'' و ''سوینی تاد'' و نمایش تجربی ''اورتورهای پاسیفیک''، همه موجب تحول در صحنههای نمایش برادوی شدند و به پیشرفت آن کمک کردند. سوندهایم که از دستیاران اسکار همرستاین دوم بود، به آرامی از سنتهای ملودیک تئاتری دور شد و مضامین و ساختارهای پیچیده و ناهمگون موسیقی کلاسیک قرن بیستم را وارد نمایشهای برادوی کرد. از آثار وی اقتباسهای متعددی در هالیوود شده است؛ از جمله اقتباس از ''سوینی تاد'' که در سال ۲۰۰۷ با بازی [[دپ، جانی|جانی دپ]] توسط [[برتون، تیم|تیم برتون]] انجام شد. اقتباس از ''به درون جنگل'' توسط سونی با بازی [[استریپ، مریل|مریل استریپ]] در سال ۲۰۱۴. | ||
وی که برندۀ یک [[اسکار، جایزه|جایزه اسکار]]، هشت جایزۀ تونی، چندین [[جایزه گرمی|جایزۀ گرمی]] و یک جایزۀ پولیتزر بود، از سوی فرانک ریچ<ref>Frank Rich</ref> از [[نیویورک تایمز]] به عنوان «بزرگترین و شاید مشهورترین فرد در تئاتر موزیکال» نامیده شد. سوندهایم از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۱ رییس «انجمن نمایشنامهنویسان آمریکا» بود و به افتخار هشتادمین سال تولد وی «تئاتر هنری میلر<ref>Henry Miller</ref>» در سپتامبر ۲۰۱۰ به نام «تئاتر استیفن سوندهایم» تغییر نام داد. در نودمین سالگرد تولد وی نیز تئاتر کویینز<ref>Queen's Theatre</ref> در وست اند لندن<ref>West End of London</ref> به نام این آهنگساز شد. وی سال ۲۰۱۱ جایزۀ ویژه از جوایز اولیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> را دریافت کرد و سال ۲۰۱۵ مدال آزادی ریاست جمهوری آمریکا را از [[اوباما، باراک حسین | وی که برندۀ یک [[اسکار، جایزه|جایزه اسکار]]، هشت جایزۀ تونی، چندین [[جایزه گرمی|جایزۀ گرمی]] و یک جایزۀ پولیتزر بود، از سوی فرانک ریچ<ref>Frank Rich</ref> از [[نیویورک تایمز]] به عنوان «بزرگترین و شاید مشهورترین فرد در تئاتر موزیکال» نامیده شد. سوندهایم از سال ۱۹۷۳ تا ۱۹۸۱ رییس «انجمن نمایشنامهنویسان آمریکا» بود و به افتخار هشتادمین سال تولد وی «تئاتر هنری میلر<ref>Henry Miller</ref>» در سپتامبر ۲۰۱۰ به نام «تئاتر استیفن سوندهایم» تغییر نام داد. در نودمین سالگرد تولد وی نیز تئاتر کویینز<ref>Queen's Theatre</ref> در وست اند لندن<ref>West End of London</ref> به نام این آهنگساز شد. وی سال ۲۰۱۱ جایزۀ ویژه از جوایز اولیویه<ref>Laurence Olivier Award</ref> را دریافت کرد و سال ۲۰۱۵ مدال آزادی ریاست جمهوری آمریکا را از [[اوباما، باراک حسین|اوباما]] گرفت. | ||
استیفن سوندهایم بر اثر بیماری قلبی عروقی در خانۀ خود درگذشت. | استیفن سوندهایم بر اثر بیماری قلبی عروقی در خانۀ خود درگذشت. | ||