یون نان، استان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
|مساحت(کیلومتر مربع)=۳۹۴هزار | |مساحت(کیلومتر مربع)=۳۹۴هزار | ||
|تولیدات و صنایع مهم=معادن قلع، مس، سرب، طلا، روی، زغال سنگ، و نمک، سیگار، برنج، چای، الوار، گندم، پنبه، توتون و تنباکو، و کایوچو | |تولیدات و صنایع مهم=معادن قلع، مس، سرب، طلا، روی، زغال سنگ، و نمک، سیگار، برنج، چای، الوار، گندم، پنبه، توتون و تنباکو، و کایوچو | ||
}}استانی در جنوب غربی [[چین]]، با ۳۹۴هزار کیلومتر مربع مساحت و 47,209,277 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 6,740 متری از سطح دریا قرار دارد. [[کونمینگ]]<ref>Kunming</ref> مرکز آن است. معادن [[قلع]]، [[مس (شیمی)|مس]]، [[سرب]]، [[طلا]]، [[روی]]، [[زغال سنگ|زغالسنگ]]، و [[نمک]] دارد و [[سیگار]] تولید میکند. فرآوردههای [[کشاورزی]] آن عبارتاند از [[برنج]]، [[چای]]، الوار، [[گندم]]، [[پنبه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[کائوچو]]. این استان از فلاتی مرتفع تشکیل شده که رشتهکوهها و آبکند<ref>river gorge</ref>هایی آن را قطع میکنند. سرچشمۀ برخی از مهمترین رودهای [[آسیا، قاره|آسیا]]، مانند [[چانگ جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref>، و [[سالوین]]<ref>Salween </ref> در این استان قرار دارد. [[برمه، جاده|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> از این استان میگذرد. شهرهای مهم آن عبارتاند از دونگچوآن<ref>Dong Chuan</ref>، گجیو<ref>Gejiu</ref>، لیجیانگ<ref>Lijiang</ref>، و وودینگ<ref>Wuding</ref>. یوننان تا زمان استیلای مغولها در ۱۲۷۴، ضمیمۀ چین نشده بود. در زمان حکومت مغولها، این استان توسعه یافت؛ [[مارکو پولو|مارکوپولو]]<ref>Macro Polo</ref>، جهانگرد ونیزی، در قرن ۱۳م از مرکز آن دیدن کرد. یوننان دارای اقلیت بزرگ مسلمان است، که بازماندگان چینیهای تازه مسلمانیاند که از شهرهای ساحل جنوب شرقی از ترس تعقیب و آزار به اینجا گریخته بودند. حدود دوسوم جمعیت یوننان را چینیهای هان<ref>Han Chinese</ref> تشکیل میدهند، و حدود ۲۸ اقلیت مختلف شامل ایی<ref>Yi</ref>، بای<ref>Bai</ref>، همونگ<ref>Hmong</ref>، دای<ref>Dai</ref>، هانی<ref>Hani</ref>، لیسو<ref>Lisu</ref>، و تبتی<ref>Tibetan</ref> در آن سکونت دارند. | }} | ||
[[پرونده:42065800-1.jpg|بندانگشتی|مجسمۀ مائو تسهتونگ در لیجیانگ]] | |||
استانی در جنوب غربی [[چین]]، با ۳۹۴هزار کیلومتر مربع مساحت و 47,209,277 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 6,740 متری از سطح دریا قرار دارد. [[کونمینگ]]<ref>Kunming</ref> مرکز آن است. معادن [[قلع]]، [[مس (شیمی)|مس]]، [[سرب]]، [[طلا]]، [[روی]]، [[زغال سنگ|زغالسنگ]]، و [[نمک]] دارد و [[سیگار]] تولید میکند. فرآوردههای [[کشاورزی]] آن عبارتاند از [[برنج]]، [[چای]]، الوار، [[گندم]]، [[پنبه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[کائوچو]]. این استان از فلاتی مرتفع تشکیل شده که رشتهکوهها و آبکند<ref>river gorge</ref>هایی آن را قطع میکنند. سرچشمۀ برخی از مهمترین رودهای [[آسیا، قاره|آسیا]]، مانند [[چانگ جیانگ]]<ref>Chang Jiang</ref>، [[مکونگ]]<ref>Mekong</ref>، و [[سالوین]]<ref>Salween </ref> در این استان قرار دارد. [[برمه، جاده|جادۀ برمه]]<ref>Burma Road</ref> از این استان میگذرد. شهرهای مهم آن عبارتاند از دونگچوآن<ref>Dong Chuan</ref>، گجیو<ref>Gejiu</ref>، لیجیانگ<ref>Lijiang</ref>، و وودینگ<ref>Wuding</ref>. یوننان تا زمان استیلای مغولها در ۱۲۷۴، ضمیمۀ چین نشده بود. در زمان حکومت مغولها، این استان توسعه یافت؛ [[مارکو پولو|مارکوپولو]]<ref>Macro Polo</ref>، جهانگرد ونیزی، در قرن ۱۳م از مرکز آن دیدن کرد. یوننان دارای اقلیت بزرگ مسلمان است، که بازماندگان چینیهای تازه مسلمانیاند که از شهرهای ساحل جنوب شرقی از ترس تعقیب و آزار به اینجا گریخته بودند. حدود دوسوم جمعیت یوننان را چینیهای هان<ref>Han Chinese</ref> تشکیل میدهند، و حدود ۲۸ اقلیت مختلف شامل ایی<ref>Yi</ref>، بای<ref>Bai</ref>، همونگ<ref>Hmong</ref>، دای<ref>Dai</ref>، هانی<ref>Hani</ref>، لیسو<ref>Lisu</ref>، و تبتی<ref>Tibetan</ref> در آن سکونت دارند. | |||
| | ||