پرش به محتوا

جلیلی، ابوالفضل: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
Mohammadi3 صفحهٔ جلیلی، ابوالفضل (ساوه ۱۳۳۶ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به جلیلی، ابوالفضل منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش
 
جز (Mohammadi3 صفحهٔ جلیلی، ابوالفضل (ساوه ۱۳۳۶ش) را بدون برجای‌گذاشتن تغییرمسیر به جلیلی، ابوالفضل منتقل کرد)
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۲۷: خط ۲۷:
|پست تخصصی =
|پست تخصصی =
|باشگاه =
|باشگاه =
}}[[پرونده:16078900- 2.jpg|جایگزین=ابوالفضل جلیلی|بندانگشتی|ابوالفضل جلیلی]]<p>کارگردان سینمای ایران. فیلم‌هایش غالباً ساده و بدون پرداخت دقیق بصری‌اند، دکوپاژ مشخصی ندارند و معمولاً براساس یک طرح کلی سر و شکل می‌گیرند. او تحصیلاتش‌ را در رشتۀ‌ کارگردانی‌ و بازیگری‌ در دانشکدۀ‌ هنرهای‌ دراماتیک‌ (۱۳۵۵) ناتمام رها کرد، اما پیش از آن در سینمای‌ آزاد ایران (۱۳۵۲) چند فیلم کوتاه ۸ میلی‌متری ساخته بود. برخی از فیلم‌های سینمایی اوست‌: ''میلاد'' (۱۳۶۲)، ''بهار'' (۱۳۶۴)، ''گال‌'' (۱۳۶۵)،'' رقص‌ خاک‌'' (۱۳۷۰)، ''دُت‌، یعنی‌ دختر'' (۱۳۷۲)، ''یک‌ داستان‌ واقعی''‌ (۱۳۷۴)، ''دان‌'' (۱۳۷۶)، ''دلبران‌'' (۱۳۷۹)، ''ابجد'' (۱۳۸۲)، و ''حافظ'' (۱۳۸۵). نوع فیلم‌سازی جلیلی در مدت یک دهه، توجه داوران جشنواره‌های اروپایی را به خود جلب کرد و بسیاری از فیلم‌های او موفق به دریافت جایزه شدند. جایزۀ‌ نقره‌ای‌ بهترین‌ فیلم‌نامه‌ برای‌ ''گال‌'' از جشنوارۀ‌ فیلم‌های‌ تلویزیونی‌ فیپا ـ کن‌ (۱۳۶۷)، جایزۀ‌ جشنوارۀ‌ ونیز و جشنوارۀ ‌نانت‌ برای‌ ''دُت‌، یعنی‌ دختر'' (۱۳۷۴) و جایزۀ‌ جشنوارۀ‌ نانت‌ برای‌ ''یک‌ داستان‌ واقعی‌'' (۱۳۷۵) تعدادی از جوایزی است که به فیلم‌های جلیلی تعلق گرفته است.</p>
}}[[پرونده:16078900-1.jpg|بندانگشتی|ابوالفضل جلیلی ]]
 
[[پرونده:16078900- 2.jpg|جایگزین=ابوالفضل جلیلی|بندانگشتی|ابوالفضل جلیلی]]<p>کارگردان سینمای ایران. فیلم‌هایش غالباً ساده و بدون پرداخت دقیق بصری‌اند، دکوپاژ مشخصی ندارند و معمولاً براساس یک طرح کلی سر و شکل می‌گیرند. او تحصیلاتش‌ را در رشتۀ‌ کارگردانی‌ و بازیگری‌ در [[دانشکده هنرهای دراماتیک|دانشکدۀ‌ هنرهای‌ دراماتیک‌]] (۱۳۵۵) ناتمام رها کرد، اما پیش از آن در سینمای‌ آزاد ایران (۱۳۵۲) چند فیلم کوتاه ۸ میلی‌متری ساخته بود. برخی از فیلم‌های سینمایی اوست‌: ''میلاد'' (۱۳۶۲)، ''بهار'' (۱۳۶۴)، ''گال‌'' (۱۳۶۵)،'' رقص‌ خاک‌'' (۱۳۷۰)، ''دُت‌، یعنی‌ دختر'' (۱۳۷۲)، ''یک‌ داستان‌ واقعی''‌ (۱۳۷۴)، ''دان‌'' (۱۳۷۶)، ''دلبران‌'' (۱۳۷۹)، ''ابجد'' (۱۳۸۲)، و ''حافظ'' (۱۳۸۵). نوع فیلم‌سازی جلیلی در مدت یک دهه، توجه داوران جشنواره‌های اروپایی را به خود جلب کرد و بسیاری از فیلم‌های او موفق به دریافت جایزه شدند. جایزۀ‌ نقره‌ای‌ بهترین‌ فیلم‌نامه‌ برای‌ ''گال‌'' از جشنوارۀ‌ فیلم‌های‌ تلویزیونی‌ فیپا ـ کن‌ (۱۳۶۷)، جایزۀ‌ جشنوارۀ‌ ونیز و جشنوارۀ ‌نانت‌ برای‌ ''دُت‌، یعنی‌ دختر'' (۱۳۷۴) و جایزۀ‌ جشنوارۀ‌ نانت‌ برای‌ ''یک‌ داستان‌ واقعی‌'' (۱۳۷۵) تعدادی از جوایزی است که به فیلم‌های جلیلی تعلق گرفته است.</p>
<br><!--16078900-->
<br><!--16078900-->
[[رده:سینما]]
[[رده:سینما]]
[[رده:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]
[[رده:ایران - اشخاص (سایر عوامل)]]
۴۹٬۱۲۴

ویرایش