پرش به محتوا

ژاپن: تفاوت میان نسخه‌ها

۹۰۷ بایت اضافه‌شده ،  ۳ ماه پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
 
{{الگو:جعبه اطلاعات کشور5
ژاپن (Japan)<br/> [[File:24000200.jpg|thumb|ژاپُن]]'''موقعیت'''. کشور پادشاهی ژاپن در آسیای شرقی و در آب‌های غربی [[اقیانوس آرام]] جای دارد. از جنوب غربی به [[چین، دریای|دریای چین]] شرق<ref>East China Sea</ref>، از غرب به [[ژاپن، دریای|دریای ژاپن]]<ref>Sea of Japan</ref>، از شمال به تنگۀ سویا<ref>Strait of Soya</ref>، از شمال شرقی به تنگۀ نِمورو<ref>Strait of Nemuro</ref>، و از شرق و جنوب به اقیانوس آرام محدود شده است. مساحت این کشور ۳۷۷,۸۲۰ کیلومتر مربع است و شهر [[توکیو]]<ref>Tokyo</ref> پایتخت آن است.
| نام فارسی =ژاپن
 
|نام لاتین =Japan
|موقعیت =آسیای شرقی و در آب‌های غربی اقیانوس آرام
| جمعیت =123,360,000 نفر (۲۰۲۵)
|تراکم نسبی (نفر در کیلومتر مربع)=۳۳۰
|رشد سالانه (درصد) =
|مساحت =377,975 کیلومتر مربع
|پایتخت =شهر توکیو
| شهرهای اصلی = توکیو، یوکوهاما، اوزاکا، ناگویا، ساپورو، کوبه، کیوتو، فوکوئوکا، کاوازاکی، هیروشیما، کیتاکیوشو، و سِندای
| نظام سیاسی =مشروطۀ سلطنتی
|زبان =ژاپنی
| دین =
| واحد پول = }}
[[پرونده:24000200-3.jpg|بندانگشتی|ایستگاه راه‌آهن توکیو]]
[[پرونده:24000200-4.jpg|بندانگشتی|کاخ امپراتوری توکیو]]
ژاپن (Japan)<br/> [[File:24000200.jpg|thumb|ژاپُن]]'''موقعیت'''. کشور پادشاهی ژاپن در آسیای شرقی و در آب‌های غربی [[اقیانوس آرام]] جای دارد. از جنوب غربی به [[چین، دریای|دریای چین]] شرق<ref>East China Sea</ref>، از غرب به [[ژاپن، دریای|دریای ژاپن]]<ref>Sea of Japan</ref>، از شمال به تنگۀ سویا<ref>Strait of Soya</ref>، از شمال شرقی به تنگۀ نِمورو<ref>Strait of Nemuro</ref>، و از شرق و جنوب به اقیانوس آرام محدود شده است. مساحت این کشور 377,975 کیلومتر مربع است و شهر [[توکیو]]<ref>Tokyo</ref> پایتخت آن است.


'''سیمای طبیعی'''. مجمع‌الجزایر ژاپن از حدود ۳هزار جزیره و جزیرک<ref>islet</ref> تشکیل شده است و چهار جزیرۀ اصلی [[هوکایدو]]<ref>Hokkaido</ref>، [[هونشو]]<ref>Honshu</ref>، [[شیکوکو]]<ref>Shikoku</ref>، و [[کیوشو]]<ref>Kyushu</ref> ۹۵ درصد از سرزمین ژاپن را به خود اختصاص داده‌اند. هوکایدو، شمالی‌ترین جزیره، با تنگۀ باریک تسوگارو<ref>Tsugaru</ref> در جنوب از جزیرۀ هونشو جدا می‌شود و رشته‌کوه‌های کیتامی<ref>Kitami</ref> و هیداکا<ref>Hidaka</ref> مهم‌ترین ارتفاعات آن و کوه آساهی داکِه<ref>Asahi Dake</ref> با ۲,۲۹۰ متر ارتفاع، بلندترین نقطۀ آن به‌شمار می‌آید. رود ایشیکاری<ref>Ishikari</ref> با درازای ۳۶۰ کیلومتر، دومین رود ژاپن و مهم‌ترین رودخانۀ آن است. جزیرۀ هونشو در جنوب جزیرۀ هوکایدو قرار دارد و بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین بخش کشور ژاپن محسوب می‌شود. دنبالۀ رشته‌کوه‌های جزیرۀ هوکایدو، با نام کوه‌های کیتاکامی<ref>Kitakami</ref>، بخش شمالی آن را فراگرفته است و کوه‌های معروف به آلپ‌های ژاپن<ref>Japanese Alps</ref> در نواحی مرکزی آن جا گرفته‌اند و فلات مرتفعی را تشکیل داده‌اند که آتشفشان فوجی‌یاما<ref>Fujiyama</ref>، بلندترین نقطۀ ژاپن، با ارتفاع ۳,۷۷۶ متر در حاشیۀ جنوبی آن جا دارد. رشته‌کوه‌های [[چوگوکو]]<ref>Chugoku</ref> دنبالۀ غربی این جزیره را تشکیل می‌دهند و [[بیوا، دریاچه|دریاچۀ بیوا]]<ref>Biwa</ref>، بزرگ‌ترین دریاچۀ این کشور، در غرب آلپ‌های ژاپن واقع است. رودخانۀ شینانو<ref>Shinano</ref> طویل‌ترین رود ژاپن، با درازای ۳۶۰ کیلومتر در همین جزیره جریان دارد. کیوشو غربی‌ترین جزیرۀ اصلی ژاپن است که با تنگه باریک [[شیمونوسکی]]<ref>Shimonoseki</ref>، با عرض حدود ۴۰۰ متر، از جزیرۀ بزرگ هونشو جدا شده و تنگۀ بونگو<ref>Bungo</ref>، در شرق، آن را از جزیرۀ شیکوکو جدا کرده است. بلندی کوه‌های کیوشو به بیش از ۱,۵۰۰ متر می‌رسد و آتشفشان آسو<ref>Aso</ref> با ارتفاع ۱,۵۹۲ متر مرتفع‌ترین نقطۀ آن است. شیکوکو، کوچک‌ترین جزیره از جزایر چهارگانۀ ژاپن، در جنوب جزیرۀ هونشو و در شرق جزیرۀ کیوشو واقع است و به‌وسیلۀ دریای درون‌بومیِ سِتو نوئوچی (سِتو نایکای)<ref>Seto No Uchi</ref> و تنگۀ کی‌ئی<ref>Kii</ref> از جزیرۀ هونشو و به وسیلۀ تنگۀ بونگو از جزیرۀ کیوشو جدا می‌شود. کوه‌های شیکوکو بدنۀ اصلی این جزیره را تشکیل داده‌اند و کوه ایشیزوچینو<ref>Ishizuchino</ref>، با ارتفاع ۱,۹۸۱ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است. علاوه بر جزایر چهارگانۀ بالا، جزیره‌هایی که در دریای درون‌بومی ستونوئوچی قرار دارند و رشته [[ریوکیو، جزایر|جزایر ریوکیو]]<ref>Ryukyu</ref> واقع در جنوب جزیرۀ کیوشو و نیز جزایر بونین<ref>Bonin Islands</ref> (۱,۰۰۰کیلومتری جنوب توکیو) و همچنین سه جزیرۀ آتشفشانی [[ایوو جیما]]<ref>Iwojima</ref>، کیتا ایوو<ref>Kita Iwo</ref>، و مینامی ایوو<ref>Minami Iwo</ref>، که در جنوب جزایر بونین واقع‌اند، بخش‌هایی از خاک ژاپن محسوب می‌شوند. ژاپن از نظر اداری به ۹ استان و ۴۷ بخش تقسیم می‌شود و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از توکیو، [[یوکوهاما]]<ref>Yokohama</ref>، [[اوزاکا]]<ref>Osaka</ref>، [[ناگویا]]<ref>Nagoya</ref>، [[ساپورو]]<ref>Sapporo</ref>، [[کوبه]]<ref>Kobe</ref>، [[کیوتو]]<ref>Kyoto</ref>، [[فوکوئوکا]]<ref>Fukuoka</ref>، [[کاوازاکی]]<ref>Kawasaki</ref>، [[هیروشیما]]<ref>Hiroshima</ref>، [[کیتاکیوشو]]<ref>Kitakyushu</ref>، و [[سندای|سِندای]]<ref>Sendai</ref>. اقلیم ژاپن مونسونی<ref>monsoon</ref> (موسمی) است. بادهای زمستانی که از سوی سیبری می‌وزند، هوای بسیار سردی را به همراه می‌آورند و دمای آن را تا زیر صفر کاهش می‌دهند و موجب ریزش برف سنگین در نواحی غربی می‌شوند. کرانه‌های جنوب شرقی تحت تأثیر جریان‌های دریایی، گرم‌تر از دیگر نواحی‌اند و دمای زمستانی آن از نواحی شمالی بیشتر است و حتی امکان زراعت در جزیرۀ کیوشو را در زمستان فراهم می‌آورد. اواخر اسفند، هنگامی‌که هوای قارۀ آسیا رو به گرم‌‌شدن می‌رود، جهت باد تغییر می‌کند و بارندگی‌های شدید ماه‌های خرداد و تیر را موجب می‌شود و تابستان‌های خیلی گرم و شرجی را به همراه می‌آورد. در پایان مرداد و اوایل شهریور جهت باد دوباره تغییر می‌کند و وقوع طوفان‌های شدید و ویرانگر و بارندگی‌های سیل‌آسا را موجب می‌شود. حدود دوسوم از این کشور پوشیده از جنگل است. نواحی شمالی توکیو را جنگل‌های بامبو فراگرفته و شکوفه‌های درخت‌های گیلاس خودرو، که در سراسر کشور به وفور یافت می‌شوند، مناظر زیبا و دل‌انگیزی ایجاد می‌کنند. نواحی دوردست جنوب از جنگل‌های نیمه‌گرمسیری پوشیده‌اند و جزایر جنوب غربی را درختان سرو دربرگرفته است. کوهستان‌های پوشیده از جنگل ژاپن، انواع جانوران را در خود جای داده‌اند و [[خرس]]، [[راکون]]، [[خرگوش]]، [[آهو]]، [[گوزن]]، [[میمون]]، [[مار (جانوران)|مار]]، [[لاک پشت|لاک‌پشت]]، [[بزمجه]]، [[سمندر]]<nowiki/>های بزرگ، که طولشان گاه به ۱.۵ متر می‌رسد، و انواع پرنده و آبزیان درون‌بومی و ساحلی، حیات وحش آن را تشکیل می‌دهند.
'''سیمای طبیعی'''. مجمع‌الجزایر ژاپن از حدود ۳هزار جزیره و جزیرک<ref>islet</ref> تشکیل شده است و چهار جزیرۀ اصلی [[هوکایدو]]<ref>Hokkaido</ref>، [[هونشو]]<ref>Honshu</ref>، [[شیکوکو]]<ref>Shikoku</ref>، و [[کیوشو]]<ref>Kyushu</ref> ۹۵ درصد از سرزمین ژاپن را به خود اختصاص داده‌اند. هوکایدو، شمالی‌ترین جزیره، با تنگۀ باریک تسوگارو<ref>Tsugaru</ref> در جنوب از جزیرۀ هونشو جدا می‌شود و رشته‌کوه‌های کیتامی<ref>Kitami</ref> و هیداکا<ref>Hidaka</ref> مهم‌ترین ارتفاعات آن و کوه آساهی داکِه<ref>Asahi Dake</ref> با ۲,۲۹۰ متر ارتفاع، بلندترین نقطۀ آن به‌شمار می‌آید. رود ایشیکاری<ref>Ishikari</ref> با درازای ۳۶۰ کیلومتر، دومین رود ژاپن و مهم‌ترین رودخانۀ آن است. جزیرۀ هونشو در جنوب جزیرۀ هوکایدو قرار دارد و بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین بخش کشور ژاپن محسوب می‌شود. دنبالۀ رشته‌کوه‌های جزیرۀ هوکایدو، با نام کوه‌های کیتاکامی<ref>Kitakami</ref>، بخش شمالی آن را فراگرفته است و کوه‌های معروف به آلپ‌های ژاپن<ref>Japanese Alps</ref> در نواحی مرکزی آن جا گرفته‌اند و فلات مرتفعی را تشکیل داده‌اند که آتشفشان فوجی‌یاما<ref>Fujiyama</ref>، بلندترین نقطۀ ژاپن، با ارتفاع ۳,۷۷۶ متر در حاشیۀ جنوبی آن جا دارد. رشته‌کوه‌های [[چوگوکو]]<ref>Chugoku</ref> دنبالۀ غربی این جزیره را تشکیل می‌دهند و [[بیوا، دریاچه|دریاچۀ بیوا]]<ref>Biwa</ref>، بزرگ‌ترین دریاچۀ این کشور، در غرب آلپ‌های ژاپن واقع است. رودخانۀ شینانو<ref>Shinano</ref> طویل‌ترین رود ژاپن، با درازای ۳۶۰ کیلومتر در همین جزیره جریان دارد. کیوشو غربی‌ترین جزیرۀ اصلی ژاپن است که با تنگه باریک [[شیمونوسکی]]<ref>Shimonoseki</ref>، با عرض حدود ۴۰۰ متر، از جزیرۀ بزرگ هونشو جدا شده و تنگۀ بونگو<ref>Bungo</ref>، در شرق، آن را از جزیرۀ شیکوکو جدا کرده است. بلندی کوه‌های کیوشو به بیش از ۱,۵۰۰ متر می‌رسد و آتشفشان آسو<ref>Aso</ref> با ارتفاع ۱,۵۹۲ متر مرتفع‌ترین نقطۀ آن است. شیکوکو، کوچک‌ترین جزیره از جزایر چهارگانۀ ژاپن، در جنوب جزیرۀ هونشو و در شرق جزیرۀ کیوشو واقع است و به‌وسیلۀ دریای درون‌بومیِ سِتو نوئوچی (سِتو نایکای)<ref>Seto No Uchi</ref> و تنگۀ کی‌ئی<ref>Kii</ref> از جزیرۀ هونشو و به وسیلۀ تنگۀ بونگو از جزیرۀ کیوشو جدا می‌شود. کوه‌های شیکوکو بدنۀ اصلی این جزیره را تشکیل داده‌اند و کوه ایشیزوچینو<ref>Ishizuchino</ref>، با ارتفاع ۱,۹۸۱ متر، مرتفع‌ترین نقطۀ آن است. علاوه بر جزایر چهارگانۀ بالا، جزیره‌هایی که در دریای درون‌بومی ستونوئوچی قرار دارند و رشته [[ریوکیو، جزایر|جزایر ریوکیو]]<ref>Ryukyu</ref> واقع در جنوب جزیرۀ کیوشو و نیز جزایر بونین<ref>Bonin Islands</ref> (۱,۰۰۰کیلومتری جنوب توکیو) و همچنین سه جزیرۀ آتشفشانی [[ایوو جیما]]<ref>Iwojima</ref>، کیتا ایوو<ref>Kita Iwo</ref>، و مینامی ایوو<ref>Minami Iwo</ref>، که در جنوب جزایر بونین واقع‌اند، بخش‌هایی از خاک ژاپن محسوب می‌شوند. ژاپن از نظر اداری به ۹ استان و ۴۷ بخش تقسیم می‌شود و شهرهای مهم آن عبارت‌اند از توکیو، [[یوکوهاما]]<ref>Yokohama</ref>، [[اوزاکا]]<ref>Osaka</ref>، [[ناگویا]]<ref>Nagoya</ref>، [[ساپورو]]<ref>Sapporo</ref>، [[کوبه]]<ref>Kobe</ref>، [[کیوتو]]<ref>Kyoto</ref>، [[فوکوئوکا]]<ref>Fukuoka</ref>، [[کاوازاکی]]<ref>Kawasaki</ref>، [[هیروشیما]]<ref>Hiroshima</ref>، [[کیتاکیوشو]]<ref>Kitakyushu</ref>، و [[سندای|سِندای]]<ref>Sendai</ref>. اقلیم ژاپن مونسونی<ref>monsoon</ref> (موسمی) است. بادهای زمستانی که از سوی سیبری می‌وزند، هوای بسیار سردی را به همراه می‌آورند و دمای آن را تا زیر صفر کاهش می‌دهند و موجب ریزش برف سنگین در نواحی غربی می‌شوند. کرانه‌های جنوب شرقی تحت تأثیر جریان‌های دریایی، گرم‌تر از دیگر نواحی‌اند و دمای زمستانی آن از نواحی شمالی بیشتر است و حتی امکان زراعت در جزیرۀ کیوشو را در زمستان فراهم می‌آورد. اواخر اسفند، هنگامی‌که هوای قارۀ آسیا رو به گرم‌‌شدن می‌رود، جهت باد تغییر می‌کند و بارندگی‌های شدید ماه‌های خرداد و تیر را موجب می‌شود و تابستان‌های خیلی گرم و شرجی را به همراه می‌آورد. در پایان مرداد و اوایل شهریور جهت باد دوباره تغییر می‌کند و وقوع طوفان‌های شدید و ویرانگر و بارندگی‌های سیل‌آسا را موجب می‌شود. حدود دوسوم از این کشور پوشیده از جنگل است. نواحی شمالی توکیو را جنگل‌های بامبو فراگرفته و شکوفه‌های درخت‌های گیلاس خودرو، که در سراسر کشور به وفور یافت می‌شوند، مناظر زیبا و دل‌انگیزی ایجاد می‌کنند. نواحی دوردست جنوب از جنگل‌های نیمه‌گرمسیری پوشیده‌اند و جزایر جنوب غربی را درختان سرو دربرگرفته است. کوهستان‌های پوشیده از جنگل ژاپن، انواع جانوران را در خود جای داده‌اند و [[خرس]]، [[راکون]]، [[خرگوش]]، [[آهو]]، [[گوزن]]، [[میمون]]، [[مار (جانوران)|مار]]، [[لاک پشت|لاک‌پشت]]، [[بزمجه]]، [[سمندر]]<nowiki/>های بزرگ، که طولشان گاه به ۱.۵ متر می‌رسد، و انواع پرنده و آبزیان درون‌بومی و ساحلی، حیات وحش آن را تشکیل می‌دهند.
خط ۹: خط ۲۳:
'''حکومت و سیاست'''. حکومت ژاپن مشروطۀ سلطنتی با دو نهاد قانون‌گذاری است. [[آکی هیتو|آکی‌هیتو]]<ref>Akihito</ref>، امپراتور ژاپن (  ـ۱۹۳۳م) در ۱۹۸۹م به جای پدرش، [[هیروهیتو (۱۹۰۱ـ۱۹۸۹)|هیروهیتو]]، به پادشاهی ژاپن رسیده است. مجلس نمایندگان ژاپن ۵۰۰ نماینده دارد که برای دوره‌های چهارساله انتخاب می‌شوند و ۲۵۲ عضو مجلس مشاوران آن نیز هر شش سال یک‌بار برگزیده می‌شوند و رهبر حزب حائز اکثریت مقام اجرایی نخست‌وزیری را برعهده دارد.
'''حکومت و سیاست'''. حکومت ژاپن مشروطۀ سلطنتی با دو نهاد قانون‌گذاری است. [[آکی هیتو|آکی‌هیتو]]<ref>Akihito</ref>، امپراتور ژاپن (  ـ۱۹۳۳م) در ۱۹۸۹م به جای پدرش، [[هیروهیتو (۱۹۰۱ـ۱۹۸۹)|هیروهیتو]]، به پادشاهی ژاپن رسیده است. مجلس نمایندگان ژاپن ۵۰۰ نماینده دارد که برای دوره‌های چهارساله انتخاب می‌شوند و ۲۵۲ عضو مجلس مشاوران آن نیز هر شش سال یک‌بار برگزیده می‌شوند و رهبر حزب حائز اکثریت مقام اجرایی نخست‌وزیری را برعهده دارد.


'''مردم و تاریخ'''. جمعیت ژاپن ۱۲۷,۹۵۰,۰۰۰ نفر است (۲۰۱۱م) و تراکم نسبی آن به ۳۳۸.۶ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. روند افزایش جمعیت این کشور ۰.۱ درصد است و ژاپنی‌ها 2.99 درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. ۹۳ درصد از مردم ژاپن از آیین [[شینتو]]<ref>Shinto</ref> پیروی می‌کنند و ۷۸.۶ درصدشان در شهرها به‌سر می‌برند و زبان رسمی آنان ژاپنی است. میانگین امید به زندگی در ژاپن ۸۱ سال است و ۹۹ درصد از بزرگسالان آن باسوادند. افسانه‌های ژاپنی تاریخ این کشور را به ۶۶۰پ‌م می‌رسانند و تاریخ مستند آن قرن ۵م را نشان می‌دهد. ژاپنی‌ها به‌سبب تماس نزدیک با چین فرهنگ این سرزمین را اقتباس کردند و الفبای چینی را برای نوشتن اسناد و مدارک به‌کار گرفتند. آیین بودا در ۵۵۲م در ژاپن گسترش یافت و آیین‌ها و فرهنگ چینی به مرور با خلق و خوی ژاپنی هماهنگ شد. امپراتور کامو<ref>Kamo</ref> در ۷۸۱م در این سرزمین به قدرت رسید. او پایتخت خود را از شهر [[نارا]]<ref>Nara</ref> به کیوتو انتقال داد، و سلطنت را در خاندان [[فوجیوارا]]<ref>Fujiwara</ref> موروثی کرد. در روزگار سلطنت این خاندان مردم ژاپن پیرامون دو دستۀ اشراف و مذهبیون گرد آمدند و طبقۀ اشراف، [[سامورایی]]<ref>Samurai</ref>ها را به منزلۀ نیروی مسلح خود استخدام کردند. در ۱۱۹۲م [[شوگون]]<ref>Shogun</ref> (ژنرال) میناموتو یوریتومو<ref>Minamoto Yoritomo</ref> نخستین حکومت شوگونی (نظامی) ژاپن را تأسیس کرد که تا ۱۸۶۷م دوام آورد. پرتغالی‌ها در ۱۵۴۲م به ژاپن وارد شدند و به ترویج آیین مسیح پرداختند که واکنش تند بودایی‌ها از تبلیغ آنان جلوگیری کرد. خاندان شوگونی [[توکوگاوا]]<ref>Tokugawa</ref> در قرن ۱۷م بر سراسر ژاپن استیلا یافتند و شهر توکیو را به پایتختی برگزیدند. آنان ارتباط خود را با بیگانگان قطع کردند و انزوا پیشه ساختند. ناوگان امریکایی دریاسالار [[پری، متیو (۱۷۹۴ـ۱۸۵۸)|متیو پری]]<ref>Matthew Perry</ref> در ۱۸۵۳م در خلیج توکیو<ref>Gulf of Tokyo</ref> لنگر انداخت و دولت شوگونی را وادار کرد که به خواسته‌های امریکا تن در دهد و با آن دولت روابط سیاسی و بازرگانی برقرار کند. آخرین شوگون در ۱۸۶۷م به ناچار از حکومت کناره‌گیری کرد و امپراتور [[موتسوهیتو]]<ref>MutsuhitoIslands</ref> در ۱۸۶۸م زمام امور کشور را در دست گرفت. در روزگار سلطنت او ژاپن به‌سرعت راه ترقی پیمود و به کشوری صنعتی مبدل شد. با تدوین قانون اساسی ۱۸۸۹م حکومت مشروطۀ سلطنتی با دو مجلس قانون‌گذاری برای ادارۀ این کشور انتخاب و جنبۀ خدایی امپراتور نیز حفظ شد. ژاپن در جنگ ۱۸۹۵م کره را تصرف کرد و در ۱۹۰۵م نیروی دریایی [[روسیه]] را درهم شکست. این کشور در [[جنگ جهانی اول]] با [[متفقین]] هم‌پیمان شد و در پایان جنگ سرپرستی بخشی از مستعمرات [[آلمان]] در اقیانوس آرام را به‌دست آورد. نظامیان ژاپن که رفته‌رفته قدرت را در دست گرفته بودند، در ۱۹۳۱ خودسرانه منچوری<ref>Manchuria</ref> را اشغال کردند و در ۱۹۴۰ دولت ژاپن را وادار ساختند که به هندوچین حمله کند و با آلمان، که در اروپا سرگرم جنگ بود، همکاری نماید. به دنبال حملۀ این کشور به پایگاه دریایی امریکا در پرل هاربر<ref>Pearl Harbor</ref>، امریکا عملاً به جنگ با ژاپن کشیده شد و پس از نبردی سخت و خونبار و بمباران اتمی شهرهای [[هیروشیما]] و ناکازاکی<ref>Nagasaki</ref> ژاپن در ۱۹۴۵م به زانو درآمد و امپراتور [[هیروهیتو (۱۹۰۱ـ۱۹۸۹)|هیروهیتو]]<ref>Hirohito</ref> با قبول شکست کشورش، فرمان تدوین قانون اساسی تمام دموکراتیک ژاپن را صادر کرد. امریکا و دیگر متفقین در ۱۹۵۱م نیروهای خود را از ژاپن خارج کردند، ولی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی|اتحاد جماهیر شوروی]] که [[کوریل، جزایر|جزایر کوریل]]<ref>Kuril</ref> و [[ساخالین، جزیره|ساخالین]]<ref>Sakhalin</ref> را اشغال کرده بود، تاکنون از تخلیۀ آن‌ها خودداری کرده است. ژاپن در ۱۹۶۰م به‌سرعت روبه صنعتی‌شدن گذارد و در چهار دهۀ اخیر به سومین قدرت اقتصادی و صنعتی جهان مبدل شد.
'''مردم و تاریخ'''. جمعیت ژاپن 123,360,000 نفر است (۲۰۲۵) و تراکم نسبی آن به ۳۳۰ نفر در کیلومتر مربع می‌رسد. روند افزایش جمعیت این کشور ۰.۱ درصد است و ژاپنی‌ها 2.99 درصد از جمعیت آن را تشکیل می‌دهند. ۹۳ درصد از مردم ژاپن از آیین [[شینتو]]<ref>Shinto</ref> پیروی می‌کنند و ۷۸.۶ درصدشان در شهرها به‌سر می‌برند و زبان رسمی آنان ژاپنی است. میانگین امید به زندگی در ژاپن ۸۱ سال است و ۹۹ درصد از بزرگسالان آن باسوادند. افسانه‌های ژاپنی تاریخ این کشور را به ۶۶۰پ‌م می‌رسانند و تاریخ مستند آن قرن ۵م را نشان می‌دهد. ژاپنی‌ها به‌سبب تماس نزدیک با چین فرهنگ این سرزمین را اقتباس کردند و الفبای چینی را برای نوشتن اسناد و مدارک به‌کار گرفتند. آیین بودا در ۵۵۲م در ژاپن گسترش یافت و آیین‌ها و فرهنگ چینی به مرور با خلق و خوی ژاپنی هماهنگ شد. امپراتور کامو<ref>Kamo</ref> در ۷۸۱م در این سرزمین به قدرت رسید. او پایتخت خود را از شهر [[نارا]]<ref>Nara</ref> به کیوتو انتقال داد، و سلطنت را در خاندان [[فوجیوارا]]<ref>Fujiwara</ref> موروثی کرد. در روزگار سلطنت این خاندان مردم ژاپن پیرامون دو دستۀ اشراف و مذهبیون گرد آمدند و طبقۀ اشراف، [[سامورایی]]<ref>Samurai</ref>ها را به منزلۀ نیروی مسلح خود استخدام کردند. در ۱۱۹۲م [[شوگون]]<ref>Shogun</ref> (ژنرال) میناموتو یوریتومو<ref>Minamoto Yoritomo</ref> نخستین حکومت شوگونی (نظامی) ژاپن را تأسیس کرد که تا ۱۸۶۷م دوام آورد. پرتغالی‌ها در ۱۵۴۲م به ژاپن وارد شدند و به ترویج آیین مسیح پرداختند که واکنش تند بودایی‌ها از تبلیغ آنان جلوگیری کرد. خاندان شوگونی [[توکوگاوا]]<ref>Tokugawa</ref> در قرن ۱۷م بر سراسر ژاپن استیلا یافتند و شهر توکیو را به پایتختی برگزیدند. آنان ارتباط خود را با بیگانگان قطع کردند و انزوا پیشه ساختند. ناوگان امریکایی دریاسالار [[پری، متیو (۱۷۹۴ـ۱۸۵۸)|متیو پری]]<ref>Matthew Perry</ref> در ۱۸۵۳م در خلیج توکیو<ref>Gulf of Tokyo</ref> لنگر انداخت و دولت شوگونی را وادار کرد که به خواسته‌های امریکا تن در دهد و با آن دولت روابط سیاسی و بازرگانی برقرار کند. آخرین شوگون در ۱۸۶۷م به ناچار از حکومت کناره‌گیری کرد و امپراتور [[موتسوهیتو]]<ref>MutsuhitoIslands</ref> در ۱۸۶۸م زمام امور کشور را در دست گرفت. در روزگار سلطنت او ژاپن به‌سرعت راه ترقی پیمود و به کشوری صنعتی مبدل شد. با تدوین قانون اساسی ۱۸۸۹م حکومت مشروطۀ سلطنتی با دو مجلس قانون‌گذاری برای ادارۀ این کشور انتخاب و جنبۀ خدایی امپراتور نیز حفظ شد. ژاپن در جنگ ۱۸۹۵م کره را تصرف کرد و در ۱۹۰۵م نیروی دریایی [[روسیه]] را درهم شکست. این کشور در [[جنگ جهانی اول]] با [[متفقین]] هم‌پیمان شد و در پایان جنگ سرپرستی بخشی از مستعمرات [[آلمان]] در اقیانوس آرام را به‌دست آورد. نظامیان ژاپن که رفته‌رفته قدرت را در دست گرفته بودند، در ۱۹۳۱ خودسرانه منچوری<ref>Manchuria</ref> را اشغال کردند و در ۱۹۴۰ دولت ژاپن را وادار ساختند که به هندوچین حمله کند و با آلمان، که در اروپا سرگرم جنگ بود، همکاری نماید. به دنبال حملۀ این کشور به پایگاه دریایی امریکا در پرل هاربر<ref>Pearl Harbor</ref>، امریکا عملاً به جنگ با ژاپن کشیده شد و پس از نبردی سخت و خونبار و بمباران اتمی شهرهای [[هیروشیما]] و ناکازاکی<ref>Nagasaki</ref> ژاپن در ۱۹۴۵م به زانو درآمد و امپراتور [[هیروهیتو (۱۹۰۱ـ۱۹۸۹)|هیروهیتو]]<ref>Hirohito</ref> با قبول شکست کشورش، فرمان تدوین قانون اساسی تمام دموکراتیک ژاپن را صادر کرد. امریکا و دیگر متفقین در ۱۹۵۱م نیروهای خود را از ژاپن خارج کردند، ولی [[اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی|اتحاد جماهیر شوروی]] که [[کوریل، جزایر|جزایر کوریل]]<ref>Kuril</ref> و [[ساخالین، جزیره|ساخالین]]<ref>Sakhalin</ref> را اشغال کرده بود، تاکنون از تخلیۀ آن‌ها خودداری کرده است. ژاپن در ۱۹۶۰م به‌سرعت روبه صنعتی‌شدن گذارد و در چهار دهۀ اخیر به سومین قدرت اقتصادی و صنعتی جهان مبدل شد.
 




سرویراستار، ویراستار
۵۲٬۰۹۳

ویرایش