Automoderated users، رباتها، دیوانسالاران، checkuser، مدیران رابط کاربری، moderation، Moderators، پنهانگران، مدیران، userexport، سرویراستار
۴۷٬۳۱۳
ویرایش
فتحی، حسن: تفاوت میان نسخهها
جز
Mohammadi3 صفحهٔ فتحی، حسن (تهران ۱۳۴۰ش) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به فتحی، حسن منتقل کرد
بدون خلاصۀ ویرایش |
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) جز (Mohammadi3 صفحهٔ فتحی، حسن (تهران ۱۳۴۰ش) را بدون برجایگذاشتن تغییرمسیر به فتحی، حسن منتقل کرد) |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۳۰: | خط ۳۰: | ||
[[پرونده:حسن فتحی (کارگردان).jpg|بندانگشتی|حسن فتحی]] | [[پرونده:حسن فتحی (کارگردان).jpg|بندانگشتی|حسن فتحی]] | ||
<p>کارگردان تلویزیون، تئاتر، و سینمای ایران. در رشتۀ روانشناسی از [[دانشگاه شهید بهشتی]] (ملّی سابق) مدرک کارشناسی و در رشتۀ کارگردانی از [[دانشگاه آزاد اسلامی]] مدرک کارشناسیارشد خود را دریافت کرد. او از دورۀ دانشجویی در سالهای ۱۳۵۷ـ ۱۳۵۸ کارهای نمایشی خود را آغاز کرد و در نمایش ''چهار صندوق'' اثر بهرام بیضایی به ایفای نقش پرداخت. پس از وقفهای ۹ساله در ۱۳۶۸ نمایشنامۀ ''هی ماتادور'' را در سالن قشقایی، تئاتر شهر، بهروی صحنه برد. ازجمله نمایشهایی را که بهاجرا درآورده ''مضحکۀ پهلوان و پری'' (۱۳۶۹)، ''داوری ایندیرا'' (۱۳۷۰)، ''در خیابانهای سرد شب'' (۱۳۷۱) درخور ذکرند. حسن فتحی از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ به ساخت تلهتئاتر روآورد که ''معمای یک قتل''، ''سوء تفاهم''، ''ملکههای فرانسه''، ''تلهموش''، از زمّرۀ آنهایند. او همزمان به ساخت یکسری برنامههای تحقیقی و نگارش مجموعۀ ۱۳قسمتی ''سیر تحول هنر در جهان'' و دو مجموعۀ ۱۸قسمتی ''تاریخ تئاتر جهان'' و یک مجموعۀ مستند ''تاریخ نمایشهای سنتی در ایران'' پرداخت. در ۱۳۷۲ بهمناسبت ماه مبارک رمضان، مجموعۀ تلویزیونی ۳۰قسمتی ''همسایهها'' را ساخت. برخی از مجموعههای تلویزیونی وی عبارتاند از ''[[پهلوانان نمی میرند (تلویزیون)|پهلوانان نمیمیرند]]'' (۱۳۷۴)، ''فردا دیر است'' (۱۳۷۷)، که بهصورت حرفهایی به کارکردهای مراکز مشاوره در فضایی دراماتیک پرداخته است؛ ''[[ | <p>کارگردان تلویزیون، تئاتر، و سینمای ایران. در رشتۀ روانشناسی از [[دانشگاه شهید بهشتی]] (ملّی سابق) مدرک کارشناسی و در رشتۀ کارگردانی از [[دانشگاه آزاد اسلامی]] مدرک کارشناسیارشد خود را دریافت کرد. او از دورۀ دانشجویی در سالهای ۱۳۵۷ـ ۱۳۵۸ کارهای نمایشی خود را آغاز کرد و در نمایش ''چهار صندوق'' اثر بهرام بیضایی به ایفای نقش پرداخت. پس از وقفهای ۹ساله در ۱۳۶۸ نمایشنامۀ ''هی ماتادور'' را در سالن قشقایی، تئاتر شهر، بهروی صحنه برد. ازجمله نمایشهایی را که بهاجرا درآورده ''مضحکۀ پهلوان و پری'' (۱۳۶۹)، ''داوری ایندیرا'' (۱۳۷۰)، ''در خیابانهای سرد شب'' (۱۳۷۱) درخور ذکرند. حسن فتحی از ۱۳۷۲ تا ۱۳۷۶ به ساخت تلهتئاتر روآورد که ''معمای یک قتل''، ''سوء تفاهم''، ''ملکههای فرانسه''، ''تلهموش''، از زمّرۀ آنهایند. او همزمان به ساخت یکسری برنامههای تحقیقی و نگارش مجموعۀ ۱۳قسمتی ''سیر تحول هنر در جهان'' و دو مجموعۀ ۱۸قسمتی ''تاریخ تئاتر جهان'' و یک مجموعۀ مستند ''تاریخ نمایشهای سنتی در ایران'' پرداخت. در ۱۳۷۲ بهمناسبت ماه مبارک رمضان، مجموعۀ تلویزیونی ۳۰قسمتی ''همسایهها'' را ساخت. برخی از مجموعههای تلویزیونی وی عبارتاند از ''[[پهلوانان نمی میرند (تلویزیون)|پهلوانان نمیمیرند]]'' (۱۳۷۴)، ''فردا دیر است'' (۱۳۷۷)، که بهصورت حرفهایی به کارکردهای مراکز مشاوره در فضایی دراماتیک پرداخته است؛ ''[[روشن تر از خاموشی (تلویزیون)|روشنتر از خاموشی]]'' (۱۳۷۹)، ''[[شب دهم (تلویزیون)|شب دهم]]'' (۱۳۸۰)، ''[[مدار صفردرجه (تلویزیون)|مدار صفر درجه]]'' (۱۳۸۶)، و ''[[میوه ممنوعه (تلویزیون)|میوۀ ممنوعه]]'' (۱۳۸۶). او همچنین اولین فیلم بلند سینمایی خود را با نام ''ازدواج به سبک ایرانی'' (۱۳۸۲) کارگردانی کرد. وی در ۱۳۸۸ دومین فیلم سینمایی خود با نام ''پستچی سه بار در نمیزند'' را به اکران درآورد.</p> | ||
<br><!--33032800--> | <br><!--33032800--> | ||
[[رده:سینما]] | [[رده:سینما]] | ||
[[رده:ایران - اشخاص (بازیگران)]] | [[رده:ایران - اشخاص (بازیگران)]] | ||