ججیانگ: تفاوت میان نسخه‌ها

|جمعیت= 64,567,588 نفر (2020)

|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۰۱۸۰۰

}}(یا: چکیانگ<ref>Chekiang </ref>) استان ساحلی در جنوب شرقی چین، با ۱۰۱,۸۰۰ کیلومتر مربع مساحت و 64,567,588 نفر جمعیت (2020). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 1,929 متری از سطح دریا واقع شده است. از شمال به جیانگسو<ref>Jiangsu </ref>، از شرق به دریای چین شرقی<ref>East China Sea </ref>، از جنوب به فوجیان<ref>Fujian</ref>، و از غرب به جیانگسی<ref>Jiangxi </ref> و آنهوئی<ref>Anhui </ref> محدود می‌شود. مرکز آن، شهر هانگجو<ref>Hangzhou</ref> است. ججیانگ دومین استان کوچک چین، با جمعیتی انبوه است و عمدتاً از ارتفاعاتی تشکیل شده که به‌سمت جنوب شرقی تا استان فوجیان ادامه دارند. این ارتفاعات تا دریا ادامه دارند و خط ساحلی، به استثنای نواحی کوچک دلتایی، ناهموار است. مجمع‌الجزایر جوشان<ref>Zhoushan Archipelago</ref> در مدخل خلیج کوچک هانگجو قرار دارد. رودهای اصلی آن عبارت‌اند از چانگ‌جیانگ<ref>Chang Jiang </ref>، چیان‌تانگ<ref>Qiantang</ref>، فوچون<ref>Fuchun </ref>، و او<ref>Ou </ref>. باغ‌ها و عمارت‌های کلاه‌فرنگیِ دریاچۀ وست<ref>West Lake</ref>؛ معبد لینگاین<ref>Lingyin Temple </ref>، معبد قدیمی بودایی ذِن<ref>Zen</ref> (چان<ref>Chan</ref>) در هانگجو؛ کتابخانۀ تیان‌ایگه<ref>Tianyige Library </ref> (۱۵۱۶)؛ نینگ‌بو<ref>Ningbo </ref>، قدیمی‌ترین کتابخانۀ چین؛ جزیرۀ پوتوشان<ref>Putuoshan Island </ref>؛ کوه مقدس بوداییان و اقامتگاه افسانه‌ای گوان‌یین<ref>Guanyin </ref>، الهۀ بخشش و باروری، در این استان قرار دارند. نینگ‌بو و ونجو<ref>Wenzhou</ref> از شهر‌های این استان‌اند. ججیانگ تولیدکنندۀ اصلی ابریشم چین است و یک‌سوم ابریشم خام کشور را تولید می‌کند. سایر تولیدات آن عبارت‌اند از پنبه، کنف، الیاف مصنوعی، غذاهای کنسروشده، چای، سیمان، مواد شیمیایی، وسایل کشاورزی، ماشین‌آلات، و کاغذ.