جونگ چینگ: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکیجو | دانشنامه آزاد پارسی
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
{{الگو:جعبه اطلاعات شهر6
| کشور =چین


| نام فارسی = جونگ‌چینگ
|نام لاتین = Chongqing
| نام‌ قدیمی =
| نام دیگر =پاسین؛ چونگ‌چینگ
| استان = سیچوان
| شهرستان =
| بخش =
| موقعیت = در محل تلاقی رودهای چانگ جیانگ و جیالینگ جیانگ 
| جمعیت = 32,054,159 نفر (2018)
| مساحت = 82,403 کیلومتر مربع
| نوع اقلیم =
| ارتفاع از سطح دریا = 244 متر
| تولیدات و صنایع مهم = کانون حمل‌ونقل جاده‌ای، رودخانه‌ای، و راه‌آهن؛ از مراکز عمدۀ تجاری
| برخی بناهای مهم =
| شهر ها و آبادی های مهم =
}}
[[پرونده:16134700.jpg|بندانگشتی|موزه هنر جونگ چینگ]]
جونگ‌چینگ (Chongqing)<br>
جونگ‌چینگ (Chongqing)<br>
(یا: پاسین<ref>Pahsien</ref>؛ چونگ‌چینگ<ref>Chongqing</ref>) شهری در استان سیچوان<ref>Sichuan</ref>، چین، واقع در محل تلاقی رودهای چانگ جیانگ<ref>Chang Jiang </ref> و جیالینگ جیانگ<ref>Jialing Jiang </ref>. جمعیت آن 32,054,159 نفر است (2018) و 82,403 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع 244 متری از سطح دریا، و یکی از چهار ناحیۀ شهری چین است که مستقیماً تحت حکومت مرکزی قرار دارد. جونگ‌چینگ بیش از ۴هزار سال از مراکز عمدۀ تجاری در یکی از دورافتاده‌ترین و محروم‌ترین مناطق اقتصادی چین بوده است. این شهر در ۱۸۹۱ به روی تجارت خارجی باز شد، و همچنان کانون حمل‌ونقل جاده‌ای، رودخانه‌ای، و راه‌آهن است. هنگامی‌‌که ژاپنی‌ها پکن (بیجینگ)<ref>Beijing </ref> و نانجینگ<ref>Nanjing </ref> را اشغال کردند، جونگ‌چینگ از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ پایتخت چین بود. در جنگ چین و ژاپن<ref>Sino-Japanese War </ref>، زمانی که چین در اشغال ژاپن بود، این شهر به مرکز حکومت ملیّون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> و مرکز مقاومت چین دربرابر ژاپن تبدیل گردید؛ درنتیجه، رشد شهر در آن دوره بسیار سریع بود.  
(یا: پاسین<ref>Pahsien</ref>؛ چونگ‌چینگ<ref>Chongqing</ref>) شهری در استان [[سچوان|سیچوآن]]<ref>Sichuan</ref>، [[چین]]، واقع در محل تلاقی رودهای [[چانگ جیانگ]]<ref>Chang Jiang </ref> و جیالینگ جیانگ<ref>Jialing Jiang </ref>. جمعیت آن 32,054,159 نفر است (2018) و 82,403 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع 244 متری از سطح دریا، و یکی از چهار ناحیۀ شهری چین است که مستقیماً تحت حکومت مرکزی قرار دارد. جونگ‌چینگ بیش از ۴هزار سال از مراکز عمدۀ تجاری در یکی از دورافتاده‌ترین و محروم‌ترین مناطق اقتصادی چین بوده است. این شهر در ۱۸۹۱ به روی تجارت خارجی باز شد، و همچنان کانون حمل‌ونقل جاده‌ای، رودخانه‌ای، و راه‌آهن است. هنگامی‌‌که ژاپنی‌ها [[پکن]] (بیجینگ)<ref>Beijing </ref> و [[نانجینگ]]<ref>Nanjing </ref> را اشغال کردند، جونگ‌چینگ از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ پایتخت چین بود. در [[جنگ های چین و ژاپن|جنگ چین و ژاپن]]<ref>Sino-Japanese War </ref>، زمانی که چین در اشغال [[ژاپن]] بود، این شهر به مرکز حکومت ملیّون گومین‌دانگ<ref>Guomindang</ref> و مرکز مقاومت چین دربرابر ژاپن تبدیل گردید؛ درنتیجه، رشد شهر در آن دوره بسیار سریع بود.  
<!--16134700-->
<!--16134700-->



نسخهٔ کنونی تا ‏۱ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۵:۱۹

جونگ چینگ
کشور چین
نام فارسی جونگ‌چینگ
نام لاتین Chongqing
جمعیت 32,054,159 نفر (2018)
موقعیت در محل تلاقی رودهای چانگ جیانگ و جیالینگ جیانگ
ارتفاع از سطح دریا 244 متر
تولیدات و صنایع مهم کانون حمل‌ونقل جاده‌ای، رودخانه‌ای، و راه‌آهن؛ از مراکز عمدۀ تجاری
استان یا ایالت سیچوان
مساحت 82,403 کیلومتر مربع
موزه هنر جونگ چینگ

جونگ‌چینگ (Chongqing)
(یا: پاسین[۱]؛ چونگ‌چینگ[۲]) شهری در استان سیچوآن[۳]، چین، واقع در محل تلاقی رودهای چانگ جیانگ[۴] و جیالینگ جیانگ[۵]. جمعیت آن 32,054,159 نفر است (2018) و 82,403 کیلومتر مربع مساحت دارد. در ارتفاع 244 متری از سطح دریا، و یکی از چهار ناحیۀ شهری چین است که مستقیماً تحت حکومت مرکزی قرار دارد. جونگ‌چینگ بیش از ۴هزار سال از مراکز عمدۀ تجاری در یکی از دورافتاده‌ترین و محروم‌ترین مناطق اقتصادی چین بوده است. این شهر در ۱۸۹۱ به روی تجارت خارجی باز شد، و همچنان کانون حمل‌ونقل جاده‌ای، رودخانه‌ای، و راه‌آهن است. هنگامی‌‌که ژاپنی‌ها پکن (بیجینگ)[۶] و نانجینگ[۷] را اشغال کردند، جونگ‌چینگ از ۱۹۳۸ تا ۱۹۴۶ پایتخت چین بود. در جنگ چین و ژاپن[۸]، زمانی که چین در اشغال ژاپن بود، این شهر به مرکز حکومت ملیّون گومین‌دانگ[۹] و مرکز مقاومت چین دربرابر ژاپن تبدیل گردید؛ درنتیجه، رشد شهر در آن دوره بسیار سریع بود.



  1. Pahsien
  2. Chongqing
  3. Sichuan
  4. Chang Jiang
  5. Jialing Jiang
  6. Beijing
  7. Nanjing
  8. Sino-Japanese War
  9. Guomindang