جیانگسو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
جیانگْسو (Jiangsu)<br> | جیانگْسو (Jiangsu)<br> | ||
{{جعبه اطلاعات استان های آسیا | {{جعبه اطلاعات استان های آسیا | ||
|نام فارسی =جیانگسو | |نام فارسی =جیانگسو | ||
| خط ۱۳: | خط ۱۱: | ||
|مساحت(کیلومتر مربع)=102,600 | |مساحت(کیلومتر مربع)=102,600 | ||
|تولیدات و صنایع مهم=سرامیک سازی، ماشین آلات، پارچه بافی، مواد شیمیایی، داروسازی، الکترونیک، قطعات رایانه، زغال سنگ، سنگ آهن، مس، سیمان، و نمک؛ برنج، گندم زمستانی، چای، پنبه، سویا، تخم شلغم روغنی (منداب)، ماهی و ابریشم | |تولیدات و صنایع مهم=سرامیک سازی، ماشین آلات، پارچه بافی، مواد شیمیایی، داروسازی، الکترونیک، قطعات رایانه، زغال سنگ، سنگ آهن، مس، سیمان، و نمک؛ برنج، گندم زمستانی، چای، پنبه، سویا، تخم شلغم روغنی (منداب)، ماهی و ابریشم | ||
}}(یا: کیانگسو<ref>Kiangsu</ref>) استانی در ساحل شرقی | }} | ||
[[پرونده:16147700-1.jpg|بندانگشتی|آرامگاه سون یات سن، انقلابی چینی، در دامنه کوه بنفش در نانجینگ، جیانگسو]] | |||
(یا: کیانگسو<ref>Kiangsu</ref>) استانی در ساحل شرقی [[چین]]، با 102,600 کیلومتر مربع مساحت، و 84,748,016 نفر جمعیت (۲۰۲۰). از لحاظ جمعیت متراکمترین استان چین است. مرکز آن [[نانجینگ]]<ref>Nanjing </ref> است و شهرهای بزرگ آن عبارتاند از [[سوجو]]<ref>Suzhou</ref>، [[ووکسی]]<ref>Wuxi </ref>، لینیونگانگ<ref>Lianyungang </ref> (بندر)، و جنجیانگ<ref>Zhenjiang </ref>. جیانگسو شهر مستقل<ref>municipality </ref> [[شانگهای]]<ref>Shanghai</ref> است. بلندترین نقطه آن در ارتفاع ۶۲۵ متری از سطح دریا قرار دارد. صنایع آن عبارتاند از سرامیکسازی، ماشینآلات، پارچهبافی، مواد شیمیایی، [[داروسازی]]، [[الکترونیک]]، قطعات [[رایانه]]، [[زغال سنگ|زغالسنگ]]، [[سنگ آهن]]، [[مس (شیمی)|مس]]، [[سیمان]]، و [[نمک]]؛ [[برنج]]، [[گندم]] زمستانی، [[چای]]، [[پنبه]]، [[سویا]]، تخم [[شلغم روغنی]] (منداب)، [[ماهی]]، و [[ابریشم]] محصولات [[کشاورزی]] آن را تشکیل میدهند. نانجینگ در زمان [[مینگ، سلسله (قرون ۱۴ تا ۱۷)|سلسلۀ مینگ]] (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴)، و جمهوری ملیگرایان<ref>Nationalist</ref> (۱۹۲۸ـ۱۹۳۷ و ۱۹۴۵ـ۱۹۴۹) پایتخت چین بود. [[ژاپن]] در ۱۹۳۷ بهمنزلۀ گام مهم به سوی فتح چین، جیانگسو را اشغال کرد. جیانگسو عمدتاً دشتی آبرفتی<ref>alluvial plain </ref> است که رودهای منطقه آن را پدید آوردهاند. ساحل آن دایم بهسوی دریا پیشروی میکند، چون رودها گلولای بیشتری با خود میآورند. فقط بخشهای شمال غربی و جنوب غربی استان تپهماهور<ref>hill </ref>یاند. جنوب شرقی استان را دلتای وسیع رود چانگجیانگ دربرگرفته است. سایر آبراههای مهم جیانگسو عبارتاند از رود هوای هه<ref>Huai He River </ref> و کانال بزرگ<ref>Grand Canal </ref> که از شمال به جنوب استان مزبور امتداد دارند. بهسبب دمای بالا و غیرعادی نانجینگ در تابستان، حدود ۳۰ درجۀ سانتیگراد در ژوییه، این شهر به یکی از «کورههای چین<ref>Furnaces of China</ref>» شهرت یافته است. | |||
<!--16147700--> | <!--16147700--> | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲ ژانویهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۶:۵۹
جیانگْسو (Jiangsu)
| جیانگسو | |
|---|---|
| نام فارسی | جیانگسو |
| نام های دیگر | کیانگسو |
| نام لاتین | Jiangsu |
| کشور | چین |
| موقعیت | ساحل شرقی چین |
| مرکز | نانجینگ |
| شهرهای مهم | سوجو، ووکسی، لین یونگانگ (بندر) و جنجیانگ |
| جمعیت | 84,748,016 نفر (۲۰۲۰) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | 102,600 |
| تولیدات و صنایع مهم | سرامیک سازی، ماشین آلات، پارچه بافی، مواد شیمیایی، داروسازی، الکترونیک، قطعات رایانه، زغال سنگ، سنگ آهن، مس، سیمان، و نمک؛ برنج، گندم زمستانی، چای، پنبه، سویا، تخم شلغم روغنی (منداب)، ماهی و ابریشم |
(یا: کیانگسو[۱]) استانی در ساحل شرقی چین، با 102,600 کیلومتر مربع مساحت، و 84,748,016 نفر جمعیت (۲۰۲۰). از لحاظ جمعیت متراکمترین استان چین است. مرکز آن نانجینگ[۲] است و شهرهای بزرگ آن عبارتاند از سوجو[۳]، ووکسی[۴]، لینیونگانگ[۵] (بندر)، و جنجیانگ[۶]. جیانگسو شهر مستقل[۷] شانگهای[۸] است. بلندترین نقطه آن در ارتفاع ۶۲۵ متری از سطح دریا قرار دارد. صنایع آن عبارتاند از سرامیکسازی، ماشینآلات، پارچهبافی، مواد شیمیایی، داروسازی، الکترونیک، قطعات رایانه، زغالسنگ، سنگ آهن، مس، سیمان، و نمک؛ برنج، گندم زمستانی، چای، پنبه، سویا، تخم شلغم روغنی (منداب)، ماهی، و ابریشم محصولات کشاورزی آن را تشکیل میدهند. نانجینگ در زمان سلسلۀ مینگ (۱۳۶۸ـ۱۶۴۴)، و جمهوری ملیگرایان[۹] (۱۹۲۸ـ۱۹۳۷ و ۱۹۴۵ـ۱۹۴۹) پایتخت چین بود. ژاپن در ۱۹۳۷ بهمنزلۀ گام مهم به سوی فتح چین، جیانگسو را اشغال کرد. جیانگسو عمدتاً دشتی آبرفتی[۱۰] است که رودهای منطقه آن را پدید آوردهاند. ساحل آن دایم بهسوی دریا پیشروی میکند، چون رودها گلولای بیشتری با خود میآورند. فقط بخشهای شمال غربی و جنوب غربی استان تپهماهور[۱۱]یاند. جنوب شرقی استان را دلتای وسیع رود چانگجیانگ دربرگرفته است. سایر آبراههای مهم جیانگسو عبارتاند از رود هوای هه[۱۲] و کانال بزرگ[۱۳] که از شمال به جنوب استان مزبور امتداد دارند. بهسبب دمای بالا و غیرعادی نانجینگ در تابستان، حدود ۳۰ درجۀ سانتیگراد در ژوییه، این شهر به یکی از «کورههای چین[۱۴]» شهرت یافته است.