داودنژاد، علیرضا: تفاوت میان نسخه‌ها

فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان سینمای ایران. دارای‌ مدرک‌ تحصیلی‌ دیپلم‌ است. از ۱۳۵۱ با نوشتن فیلم‌نامۀ ''عطش''‌ برای [[قادری، ایرج (تهران ۱۳۱۳ ـ۱۳۹۱ش)|ایرج‌ قادری]] به فیلم‌نامه‌نویسی روآورد، و تا نیمۀ اول دهۀ ۱۳۵۰ فیلم‌نامه‌هایی برای همین کارگردان نوشت. او در ۱۳۵۵ فیلم ''[[نازنین (فیلم)|نازنین‌]]'' را ساخت، که با استقبال تماشاگران مواجه شد. در سال‌های بعد فیلم‌های ''[[خانه عنکبوت|خانۀ‌ عنکبوت]]''‌ (۱۳۶۲)، ''[[خلع سلاح (فیلم)|خلع‌سلاح‌]]'' (۱۳۷۳)، ''عاشقانه‌'' (۱۳۷۴)، ''[[بچه های بد (فیلم)|بچه‌های‌ بد]]'' (۱۳۷۹)، [[ملاقات با طوطی|''ملاقات‌ با طوطی''‌]] (۱۳۸۲)، و ''[[هوو (فیلم)|هوو]]'' (۱۳۸۴) را کارگردانی کرد. داودنژاد از اواخر دهۀ 1370 با وارد کردن اعضای خانواده‌اش (از جمله مادر، برادر، پسر و دخترش) به عنوان بازیگر در ساخته‌هایش با وجود همچنان مطرح بودنش به عنوان یک کارگردان مستقل و تجربه‌گرا مورد انتقاد نویسندگان سینمایی قرار گرفته است. اما این روحیۀ تجربه‌گرایی او طی دهۀ 1390 به ساخت فیلم‌هایی ضدقصه انجامید که اوج این جریان فیلم‌های کلاس هنرپیشگی و روغن مار بوده است. از دیگر ویژگی‌های این دورۀ فیلمسازی داودنژاد فیلمسازی مستندگونۀ او و پرهیز از روایت‌های متداول سینمایی است.  

رضا داوودنژاد و زهرا داوودنژاد (هردو بازیگر) فرزندان وی، احترام‌السادات حبیبیان (بازیگر) مادرش و [[محمدرضا داوودنژاد]] (بازیگر) برادرش است. علاوه بر این جمله تعدادی دیگر از اقوامشان چون همسر برادر و برادرزاده‌های وی در فیلم‌های متاخر علیرضا داوودنژاد عمدتا به عنوان بازیگر حضور داشته‌اند. وی طی سال‌های بعد از انقلاب نویسندگی فیلم‌هایی از اکبر صادقی، جهانگیر جهانگیری، ایرج قادری، [[قدکچیان، کامران (تهران ۱۳۲۶ش)|کامران قدکچیان]]، [[افخمی، بهروز (تهران ۱۳۳۵ش)|بهروز افخمی]] و قدرت‌الله صلح‌میرزایی را نیز به عهده داشته داشته است. از جملۀ این آثار به فیلم پرفروش و موفق ''[[عروس (فیلم)|عروس]]'' (بهروز افخمی- 1369) می‌توان اشاره کرد.  

* [[فراری (فیلم)|فراری (۱۳۹۵)]]

*[[مصائب شیرین 2]] (1397)<br><!--20051600-->