پرش به محتوا

هنان: تفاوت میان نسخه‌ها

۸۹ بایت اضافه‌شده ،  ۲ روز پیش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱۰: خط ۱۰:
|مرکز=جنگجو
|مرکز=جنگجو
|شهرهای مهم= لویانگ، کایفنگ و آنیانگ
|شهرهای مهم= لویانگ، کایفنگ و آنیانگ
|جمعیت=۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶)
|جمعیت= 99,365,519 نفر (۲۰۲۰)
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۶۷هزار
|مساحت(کیلومتر مربع)=۱۶۷هزار
|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی
|تولیدات و صنایع مهم=استخراج زغال سنگ و نفت، پارچه بافی، تولید سیمان و کود شیمیایی و محصولات کشاورزی
}}
}}


(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و ۹۱,۷۲۰,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). [[جنگجو|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref>&nbsp;مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref>&nbsp;(آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref>&nbsp;(۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref>&nbsp;(۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref>&nbsp;(۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref>&nbsp;در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref>&nbsp;در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.
(یا: هونان<ref>Honan</ref>) استانی در شرق مرکزی [[چین]]، با ۱۶۷هزار کیلومتر مربع مساحت و 99,365,519 نفر جمعیت (۲۰۲۰). بلندترین نقطه آن در ارتفاع 2,413 متری از سطح دریا قرار دارد. [[جنگجو|جِنگجو]]<ref>Zhengzhou </ref>&nbsp;مرکز آن است؛ سایر شهرهای مهم آن عبارت‌اند از [[لویانگ]]<ref>Luoyang </ref>، [[کایفنگ]]<ref>Kaifeng </ref>، و [[آنیانگ]]<ref>Anyang </ref>. استخراج [[زغال سنگ|زغال‌سنگ]] و [[نفت]]، پارچه‌بافی، تولید [[سیمان]] و کود شیمیایی از صنایع آن است؛ محصولات [[کشاورزی]] استان عبارت‌اند از [[حبوبات]]، [[پنبه]]، [[میوه]]، [[توتون]] و [[تنباکو]]، و [[بادام زمینی|بادام‌زمینی]]. شهرهایی چون جِنگجو، لویانگ، و کایفنگ از تنوع صنعتی بیشتری برخوردارند. سه پایتخت باستانی چین در هنان قرار دارند: شهر بزرگ شانگ<ref>Shang </ref>&nbsp;(آنیانگ کنونی) پایتخت [[شانگ، سلسله|سلسلۀ شانگ]] (۱۰۶۶ـ۱۵۰۰پ‌م)؛ لویانگ، پایتخت سلسله‌های جو شرقی<ref>Eastern Zhou</ref>&nbsp;(۷۷۰ـ۲۴۹پ‌م) و هان شرقی<ref>Eastern Han</ref>&nbsp;(۲۵ـ۲۲۰م)؛ و کایفنگ پایتخت سلسلۀ سونگ شمالی<ref>Northern Song</ref>&nbsp;(۹۶۰ـ ۱۱۲۶م). نواحی روستایی به لحاظ داشتن مقبره‌های شاهان و نجبا، از لحاظ باستان‌شناختی منطقه‌ای غنی است. نخستین استخوان نوشته‌های چینی در هنان کشف شدند. ویرانه‌های شیبو<ref>Xibo </ref>، پایتخت قرن ۱۶پ‌م سلسلۀ شانگ، نیز در این استان است. بخش جنوب غربی هنان کوهستانی است، اما سایر مناطق آن را جلگه‌های حاصل‌خیز آبرفتی، به‌ویژه جلگه‌های رود [[هوانگ هه|هوانگ‌هو]]<ref>Huang He River</ref>&nbsp;در بخش شمالی و رود هوای‌ هه<ref>Huai He River</ref>&nbsp;در جنوب استان، تشکیل می‌دهند.


&nbsp;
&nbsp;
سرویراستار، ویراستار
۵۱٬۷۲۸

ویرایش