هنگ کنگ: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱۰: | خط ۱۰: | ||
|مرکز=ویکتوریا (هنگ کنگ سیتی) | |مرکز=ویکتوریا (هنگ کنگ سیتی) | ||
|شهرهای مهم= کاولون و تسوین وان | |شهرهای مهم= کاولون و تسوین وان | ||
|جمعیت= | |جمعیت= 7,498,100 نفر (۲۰۲۳) | ||
|مساحت(کیلومتر مربع)= | |مساحت(کیلومتر مربع)=2,754 | ||
|تولیدات و صنایع مهم=منسوجات، پوشاک، کالاهای الکترونیک، ساعت های مچی و رومیزی، دوربین، و محصولات پلاستیکی و صنعت گردشگری | |تولیدات و صنایع مهم=منسوجات، پوشاک، کالاهای الکترونیک، ساعت های مچی و رومیزی، دوربین، و محصولات پلاستیکی و صنعت گردشگری | ||
}} | }} | ||
منطقۀ اداری ویژه در جنوب شرقی [[چین]] مرکب از جزیرۀ هنگکنگ، شبهجزیرۀ [[کاولون]]<ref>Kowloon</ref> و سرزمینهای نو، و جزایر کوچک فراوانی ازجمله لانتائو<ref>Lantau </ref> که بزرگترین آنهاست. | منطقۀ اداری ویژه در جنوب شرقی [[چین]] مرکب از جزیرۀ هنگکنگ، شبهجزیرۀ [[کاولون]]<ref>Kowloon</ref> و سرزمینهای نو، و جزایر کوچک فراوانی ازجمله لانتائو<ref>Lantau </ref> که بزرگترین آنهاست. مساحتش 2,754 کیلومتر مربع است. 7,498,100 نفر جمعیت (۲۰۲۳) دارد، که ۵۷ درصد آنان چینی هنککنگی، و بیشترشان از اعقاب پناهندگان چینی به این جزیرهاند. ساختمانهای اصلی آن در ویکتوریا<ref>Victoria </ref> (هنگکنگ سیتی) قرار دارد و کاولون و تسوئن وان<ref>Tsuen Wan</ref> (در سرزمینهای نو) از دیگر شهرها و شهرکهای آن است. هنگکنگ پیشتر مستعمرۀ [[انگلستان]] بود، و در ژوئیۀ ۱۹۹۷ کنترل آن به چین سپرده شد. هنگکنگ، بهعنوان جزیره یا برونبومی از استان [[گوانگ دونگ|گوانگدونگ]]<ref>Guangdong </ref> چین، دارای یکی از عالیترین بندرگاههای طبیعی جهان است. جزیرۀ هنگکنگ از طریق راهآهن زیردریایی و لنجهای مسافربر با کاولون مرتبط است. صادرات اصلی آن عبارتاند از [[منسوجات]]، پوشاک، کالاهای الکترونیک، ساعتهای مچی و رومیزی، دوربین، و محصولات پلاستیکی. صنعت [[گردشگری]] آن نیز حایز اهمیت است. بخش بزرگی از صادرات و واردات مناطق جنوبی چین در هنگکنگ تخلیه و بارگیری میشود. زبان آن انگلیسی و چینی، و مذاهب رایج در آن [[کنفوسیوس، آیین|آیین کنفوسیوس]]، [[بودا، آیین|آیین بودا]]، و [[دائو، آیین|آیین دائو]] است و اقلیتهایی از مسلمانان و مسیحیان نیز در آن حضور دارند. هنگکنگ یک منطقۀ ویژۀ اداری<ref>Special Administrative Region</ref> در دل چین است که عالیترین مقام اجرایی آن از ۱۹۹۷ برعهدۀ [[تونگ چی ـ هوئا|تونگ چی - هوئا]]<ref>Tung Chee-hwa</ref> بوده است. هنگکنگ تا ۱۹۹۷ در اجارۀ انگلستان بود و در این سال، بهموجب موافقتنامۀ «یک کشور، دو نظام»، حاکمیت کامل آن به چین سپرده شد، و در مقابل چین تضمین داد که آزادی اجتماعی و اقتصادی هنگکنگ و سبک زندگی سرمایهداری آن را دستکم برای پنج سال حفظ کند. هنگکنگ قوانین، پول رسمی، بودجه، و نظام مالیاتی خاص خود را دارد؛ موقعیتش را بهعنوان بندری آزاد حفظ کرده است، و اجازه دارد که جداگانه دربارۀ قراردادهای تجاری بینالمللی مذاکره کند. | ||
| | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۱ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۱۵
هُنْگْکُنْگ (Hong Kong)
| هنگ کنگ | |
|---|---|
| نام فارسی | هنگ کنگ |
| نام لاتین | Hong Kong |
| کشور | چین |
| موقعیت | جنوب شرقی چین |
| مرکز | ویکتوریا (هنگ کنگ سیتی) |
| شهرهای مهم | کاولون و تسوین وان |
| جمعیت | 7,498,100 نفر (۲۰۲۳) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | 2,754 |
| تولیدات و صنایع مهم | منسوجات، پوشاک، کالاهای الکترونیک، ساعت های مچی و رومیزی، دوربین، و محصولات پلاستیکی و صنعت گردشگری |
منطقۀ اداری ویژه در جنوب شرقی چین مرکب از جزیرۀ هنگکنگ، شبهجزیرۀ کاولون[۱] و سرزمینهای نو، و جزایر کوچک فراوانی ازجمله لانتائو[۲] که بزرگترین آنهاست. مساحتش 2,754 کیلومتر مربع است. 7,498,100 نفر جمعیت (۲۰۲۳) دارد، که ۵۷ درصد آنان چینی هنککنگی، و بیشترشان از اعقاب پناهندگان چینی به این جزیرهاند. ساختمانهای اصلی آن در ویکتوریا[۳] (هنگکنگ سیتی) قرار دارد و کاولون و تسوئن وان[۴] (در سرزمینهای نو) از دیگر شهرها و شهرکهای آن است. هنگکنگ پیشتر مستعمرۀ انگلستان بود، و در ژوئیۀ ۱۹۹۷ کنترل آن به چین سپرده شد. هنگکنگ، بهعنوان جزیره یا برونبومی از استان گوانگدونگ[۵] چین، دارای یکی از عالیترین بندرگاههای طبیعی جهان است. جزیرۀ هنگکنگ از طریق راهآهن زیردریایی و لنجهای مسافربر با کاولون مرتبط است. صادرات اصلی آن عبارتاند از منسوجات، پوشاک، کالاهای الکترونیک، ساعتهای مچی و رومیزی، دوربین، و محصولات پلاستیکی. صنعت گردشگری آن نیز حایز اهمیت است. بخش بزرگی از صادرات و واردات مناطق جنوبی چین در هنگکنگ تخلیه و بارگیری میشود. زبان آن انگلیسی و چینی، و مذاهب رایج در آن آیین کنفوسیوس، آیین بودا، و آیین دائو است و اقلیتهایی از مسلمانان و مسیحیان نیز در آن حضور دارند. هنگکنگ یک منطقۀ ویژۀ اداری[۶] در دل چین است که عالیترین مقام اجرایی آن از ۱۹۹۷ برعهدۀ تونگ چی - هوئا[۷] بوده است. هنگکنگ تا ۱۹۹۷ در اجارۀ انگلستان بود و در این سال، بهموجب موافقتنامۀ «یک کشور، دو نظام»، حاکمیت کامل آن به چین سپرده شد، و در مقابل چین تضمین داد که آزادی اجتماعی و اقتصادی هنگکنگ و سبک زندگی سرمایهداری آن را دستکم برای پنج سال حفظ کند. هنگکنگ قوانین، پول رسمی، بودجه، و نظام مالیاتی خاص خود را دارد؛ موقعیتش را بهعنوان بندری آزاد حفظ کرده است، و اجازه دارد که جداگانه دربارۀ قراردادهای تجاری بینالمللی مذاکره کند.