گانسو: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
|مساحت(کیلومتر مربع)=۴۵۴هزار | |مساحت(کیلومتر مربع)=۴۵۴هزار | ||
|تولیدات و صنایع مهم=صنایع زغال سنگ، نفت، تولید نیروی برقابی ، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری | |تولیدات و صنایع مهم=صنایع زغال سنگ، نفت، تولید نیروی برقابی ، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری | ||
}}(یا: کانسو<ref>Kansu </ref>) استانی در شمال مرکزی | }}(یا: کانسو<ref>Kansu </ref>) استانی در شمال مرکزی [[چین]]، با ۴۵۴هزار کیلومتر مربع مساحت، و ۲۵,۵۷۵,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). شهرهای مهم آن عبارتاند از [[لانجو]]<ref>Lanzhou </ref> (مرکز استان)، یومن<ref>Yumen </ref>، تیانشویی<ref>Tianshui </ref> (تیانشو)، دونهوانگ<ref>Dunhuang </ref>، و جیایوگوان<ref>Jiayuguan </ref>. گانسو دارای صنایع زغالسنگ، نفت، تولید نیروی برقابی از رود هوانگهو، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری است. جادۀ ابریشم<ref>Silk Road </ref>، راه کاروانرو در قرون وسطا، از گانسو میگذرد. این استان در قرن ۱۳م به پایگاه مستحکم مسلمانان تبدیل شد. در قرن ۱۹ پایگاه شورش مسلمانان<ref>Muslim Rebellion</ref> بود (۱۸۶۲ـ۱۸۷۷) که مقامات چینی بهشدت آن را سرکوب کردند. در اواخر قرن ۱۹ قحطی بزرگی منطقه را فراگرفت. استان مزبور در زلزلههای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۲ بهشدت آسیب دید. در ۱۹۵۴ مرزهای استان شامل ناحیۀ خودمختار نینگشیاهویی<ref> Ningxia Hui </ref> نیز میشد، اما این ناحیه در ۱۹۸۵ از گانسو جدا شد. بخش شرقی استان مزبور اراضی بادرفتی<ref>Autonomous Region </ref> حاصلخیزی دارد. رشتهکوههای نان شان<ref> Nan shan </ref> و کیلیان<ref>Qilian </ref> در امتداد بخش عمدۀ مرز شمالی استان واقع شدهاند. بین کوههای غرب و بیابان آلاشان<ref>Ala Shan Desert | ||
</ref> در شمال منطقۀ کوهپایهای (یخچالهای طبیعی که در پای کوه تشکیل میشوند) واقع شدهاند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاههایی دیده میشود که به دالان گانسو<ref> Gansu Corridor </ref> شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سینکیانگ و آسیای مرکزی است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو<ref>Huang He</ref> رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد. | </ref> در شمال منطقۀ کوهپایهای (یخچالهای طبیعی که در پای کوه تشکیل میشوند) واقع شدهاند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاههایی دیده میشود که به دالان گانسو<ref> Gansu Corridor </ref> شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سینکیانگ و آسیای مرکزی است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو<ref>Huang He</ref> رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد. | ||
نسخهٔ ۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۹:۲۲
گانْسو (Gansu)
| گانسو | |
|---|---|
| نام فارسی | گانسو |
| نام های دیگر | کانسو |
| نام لاتین | Gansu |
| کشور | چین |
| موقعیت | شمال مرکزی چین |
| مرکز | لانجو |
| شهرهای مهم | یومن، تیانشویی (تیانشو)، دون هوانگ و جیایوگوان |
| جمعیت | ۲۵,۵۷۵,۰۰۰ نفر (۱۹۹۶) |
| مساحت(کیلومتر مربع) | ۴۵۴هزار |
| تولیدات و صنایع مهم | صنایع زغال سنگ، نفت، تولید نیروی برقابی ، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری |
(یا: کانسو[۱]) استانی در شمال مرکزی چین، با ۴۵۴هزار کیلومتر مربع مساحت، و ۲۵,۵۷۵,۰۰۰ نفر جمعیت (۱۹۹۶). شهرهای مهم آن عبارتاند از لانجو[۲] (مرکز استان)، یومن[۳]، تیانشویی[۴] (تیانشو)، دونهوانگ[۵]، و جیایوگوان[۶]. گانسو دارای صنایع زغالسنگ، نفت، تولید نیروی برقابی از رود هوانگهو، استخراج معدن، فرآوری فلزات و گردشگری است. جادۀ ابریشم[۷]، راه کاروانرو در قرون وسطا، از گانسو میگذرد. این استان در قرن ۱۳م به پایگاه مستحکم مسلمانان تبدیل شد. در قرن ۱۹ پایگاه شورش مسلمانان[۸] بود (۱۸۶۲ـ۱۸۷۷) که مقامات چینی بهشدت آن را سرکوب کردند. در اواخر قرن ۱۹ قحطی بزرگی منطقه را فراگرفت. استان مزبور در زلزلههای ۱۹۲۰ و ۱۹۳۲ بهشدت آسیب دید. در ۱۹۵۴ مرزهای استان شامل ناحیۀ خودمختار نینگشیاهویی[۹] نیز میشد، اما این ناحیه در ۱۹۸۵ از گانسو جدا شد. بخش شرقی استان مزبور اراضی بادرفتی[۱۰] حاصلخیزی دارد. رشتهکوههای نان شان[۱۱] و کیلیان[۱۲] در امتداد بخش عمدۀ مرز شمالی استان واقع شدهاند. بین کوههای غرب و بیابان آلاشان[۱۳] در شمال منطقۀ کوهپایهای (یخچالهای طبیعی که در پای کوه تشکیل میشوند) واقع شدهاند که به سمت شمال غربی متمایل است. پس از این منطقه خطوط ارتباطی و ماندگاههایی دیده میشود که به دالان گانسو[۱۴] شهرت دارد، این دالان راه ورودی به سینکیانگ و آسیای مرکزی است و سابقاً بخشی از جادۀ ابریشم بود. هوانگ هو[۱۵] رود اصلی استان مزبور است که در بخش میانی آن جریان دارد.