کانرز، جیمی: تفاوت میان نسخهها
Mohammadi3 (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[ | {{جعبه زندگینامه|عنوان=جیمی کانِرز|نام=Jimmy Connors|نام دیگر=|نام اصلی=|نام مستعار=|لقب=|زادروز=۱۹۵۲م|تاریخ مرگ=|دوره زندگی=|ملیت=امریکایی|محل زندگی=|تحصیلات و محل تحصیل=|شغل و تخصص اصلی=|شغل و تخصص های دیگر=|سبک=|مکتب=|سمت=عضو تالار مشاهیر جهانی تنیس (۱۹۹۸م)|جوایز و افتخارات=قهرمان انفرادی ویمبلدون و ده گراند اسلم (۱۹۷۴ و ۱۹۸۲م)، دونفره (۱۹۷۵م)؛ انفرادی آزاد استرالیا (۱۹۷۴م)؛ کسب جایزه بزرگ اساتید (مسترز) ۱۹۷۸م|آثار=|خویشاوندان سرشناس=|گروه مقاله=ورزش|دوره=|فعالیت های مهم=|رشته=تنیس|پست تخصصی=|باشگاه=}} | ||
[[پرونده:35118200-3.jpg|بندانگشتی|جیمی کانرز]] | |||
[[پرونده:35118200-2.jpg|بندانگشتی|جیمی کانرز]] | |||
کانِرز، جیمی (۱۹۵۲م - )(Connors, Jimmy) | |||
تنیسباز امریکایی. در ۱۹۷۴ و | تنیسباز امریکایی. در ۱۹۷۴ و ۱۹۸۲م قهرمان انفرادی ویمبلدون<ref>Wimbledon</ref> و سپس ده گراند اسلم<ref>Grand Slam | ||
</ref> شد. اولین بازیکنی است که ضربۀ بکهند<ref> backhand </ref> دودستی را رواج داد و رکورد ۱۰۹ حضور در مسابقات را به خود اختصاص داد. او قهرمان دونفرۀ ویمبلدون ( | </ref> شد. اولین بازیکنی است که ضربۀ بکهند<ref> backhand </ref> دودستی را رواج داد و رکورد ۱۰۹ حضور در مسابقات را به خود اختصاص داد. او قهرمان دونفرۀ ویمبلدون (۱۹۷۳م)؛ انفرادی آزاد ([[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] ۱۹۷۴، ۱۹۷۶، ۱۹۷۸، ۱۹۸۲ـ۱۹۸۳م) و دونفره (۱۹۷۵م)؛ انفرادی آزاد [[استرالیا]] (۱۹۷۴م)؛ و جایزۀ بزرگ اساتید<ref>Grand Prix Masters | ||
</ref> (مسترز) | </ref> (مسترز) ۱۹۷۸م نیز شده است. در ۱۹۹۸م به عضویت در تالار مشاهیر جهانی تنیس انتخاب شد. | ||
| | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۰۵:۵۳
| جیمی کانِرز Jimmy Connors | |
|---|---|
| زادروز |
۱۹۵۲م |
| ملیت | امریکایی |
| سمت | عضو تالار مشاهیر جهانی تنیس (۱۹۹۸م) |
| گروه مقاله | ورزش |
| رشته | تنیس |
| جوایز و افتخارات | قهرمان انفرادی ویمبلدون و ده گراند اسلم (۱۹۷۴ و ۱۹۸۲م)، دونفره (۱۹۷۵م)؛ انفرادی آزاد استرالیا (۱۹۷۴م)؛ کسب جایزه بزرگ اساتید (مسترز) ۱۹۷۸م |
کانِرز، جیمی (۱۹۵۲م - )(Connors, Jimmy)
تنیسباز امریکایی. در ۱۹۷۴ و ۱۹۸۲م قهرمان انفرادی ویمبلدون[۱] و سپس ده گراند اسلم[۲] شد. اولین بازیکنی است که ضربۀ بکهند[۳] دودستی را رواج داد و رکورد ۱۰۹ حضور در مسابقات را به خود اختصاص داد. او قهرمان دونفرۀ ویمبلدون (۱۹۷۳م)؛ انفرادی آزاد (امریکا ۱۹۷۴، ۱۹۷۶، ۱۹۷۸، ۱۹۸۲ـ۱۹۸۳م) و دونفره (۱۹۷۵م)؛ انفرادی آزاد استرالیا (۱۹۷۴م)؛ و جایزۀ بزرگ اساتید[۴] (مسترز) ۱۹۷۸م نیز شده است. در ۱۹۹۸م به عضویت در تالار مشاهیر جهانی تنیس انتخاب شد.