ایزایی، اوژن ـ اوگوست (۱۸۵۸ـ۱۹۳۱): تفاوت میان نسخه‌ها

نوازندۀ [[ویولن]]، رهبر ارکستر، و آهنگ‌ساز بلژیکی. از بزرگ‌ترین و شاخص‌ترین نوابغ نوازندگی دوران خود بود، که در مقام تک‌نواز و رهبر ارکستر در سراسر اروپا و [[امریکا، ایالات متحده|امریکا]] گشت هنری برگزار کرد. هرگز تحصیل آهنگ‌سازی را به‌شکل معمول آن دنبال نکرد، اما در ساخت آهنگ به‌ سبک رُمانتیک تسلّط یافت. ابتدا از پدرش، نیکلا ایزایی<ref>Nicolas Ysaýe</ref>، تعلیم گرفت و بعد در کنسرواتوار لیِژ<ref>Liége Conservatory</ref> تحصیل کرد، و بعدها شاگرد هنری وینیافسکی<ref>Henri Wieniawski</ref> و [[ویوتان، هانری (۱۸۲۰ـ۱۸۸۱)|هانری ویوتان]]<ref>Henry Vieuxtemps</ref> شد. نخستین کنسرت‌های خود را در ۱۸۶۵ اجرا کرد و بعدها در کنسرت‌های پائولینه لوکا<ref>Pauline Lucca</ref> در [[کلن]]<ref>Cologne </ref> و [[آخن]]<ref>Aachen </ref> نواخت و در این کنسرت‌ها با فردیناند هیلر<ref>Ferdinand Hiller</ref> و [[یوآخیم، یوزف (۱۸۳۱ـ۱۹۰۷)|یوزف یوآخیم]]<ref>Joseph Joachim</ref> آشنا شد، و مدتی بعد در [[فرانکفورت (آلمان)|فرانکفورت]] با یوآخیم راف<ref>Joachim Raff</ref> و [[شومان ، کلارا (۱۸۱۹ـ۱۸۹۶)|کلارا شومان]]<ref>Clara Schumann</ref> دیدار کرد. از دوستان نزدیک [[دبوسی، کلود (۱۸۶۲ـ۱۹۱۸)|دبوسی]]<ref>Debussy</ref>، [[فوره، فرانسوا (۱۸۴۱ـ۱۸۹۹)|فوره]]<ref>Fauré</ref>، و [[سن ـ سانس ، کامی (۱۸۳۵ـ۱۹۲۱)|سن ـ سانس]]<ref>Saint-Saëns</ref> بود. در ۱۸۸۶ کوارتت ایزایی<ref>Ysaye Quartet</ref> را تشکیل داد و در ۱۸۹۳ نخستین اجرای کوآرتت دبوسی را ارائه کرد. در سال‌های ۱۸۸۶ـ۱۸۹۸ استاد ویولن کنسرواتوار بروکسل<ref>Brussels Conservatory</ref> بود و کنسرت‌های ارکستری<ref>orchestral concerts</ref> را در پایتخت [[بلژیک]] پایه‌گذاری و رهبری کرد. گشت‌های هنری بسیاری داشت، و کنسرتوی بتهوون<ref>Beethoven Concerto</ref> را به‌همراه ارکستر فیلارمونیک نیویورک<ref>New York Philharmonic Orchestra</ref>، اجرا کرد. مهارت و اخلاق نوازندگی او تحسین همگان را برانگیخت.