آب انبار درق: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
پلان مربعی دارد و مساحت آن 30مترمربع است. از دو بخش دهلیز ورودی و مخزن آب تشکیل شده که سقف آن از کف آبانبار 6متر ارتفاع دارد. بر روی گنبد دریچههایی برای تهویۀ هوا تعبیه کردهاند. دسترسی به پاشیر آبانبار از طریق دهلیزی ال (L)مانند صورت میگیرد. مصالح به کار رفته در این بنا شامل سنگ، ملات ساروج و ملات گل و آهک میشود. | پلان مربعی دارد و مساحت آن 30مترمربع است. از دو بخش دهلیز ورودی و مخزن آب تشکیل شده که سقف آن از کف آبانبار 6متر ارتفاع دارد. بر روی گنبد دریچههایی برای تهویۀ هوا تعبیه کردهاند. دسترسی به پاشیر آبانبار از طریق دهلیزی ال (L)مانند صورت میگیرد. مصالح به کار رفته در این بنا شامل سنگ، ملات ساروج و ملات گل و آهک میشود. | ||
---- | |||
[[رده:معماری]] | |||
[[رده:ابنیه سنتی ایران]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۲۳ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۰
آبانبار دَرَق
آبانبار بین راهی مربوط به اوائل دورۀ قاجار در استان خراسان شمالی، شهرستان گرمه، بخش مرکزی، 20کیلومتری غرب شهر درق. به منظور تأمین آب مورد نیاز مسافرانی که از مناطق کویری به سمت گرگان و گنبد کاووس میرفتهاند ساخته شده است. در سال ۱۳۸۵ش به عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
مشخصات معماری
پلان مربعی دارد و مساحت آن 30مترمربع است. از دو بخش دهلیز ورودی و مخزن آب تشکیل شده که سقف آن از کف آبانبار 6متر ارتفاع دارد. بر روی گنبد دریچههایی برای تهویۀ هوا تعبیه کردهاند. دسترسی به پاشیر آبانبار از طریق دهلیزی ال (L)مانند صورت میگیرد. مصالح به کار رفته در این بنا شامل سنگ، ملات ساروج و ملات گل و آهک میشود.