زنگیان (سوادکوه): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۱ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Zangian (Savadkuh|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=مازندران|شهرستان=سوادکوه|بخش=مرکزی |موقعیت=فاصله 13کیلومتری جنوب غربی پل سفید|جمعیت=46نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=1300متر|تولیدات و صنایع مهم= گندم و جو |برخی بناهای مهم=|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=ولوپی}} | |||
زنگیان (سوادکوه) (Zangian (Savadkuh | زنگیان (سوادکوه) (Zangian (Savadkuh | ||
روستایی در دهستان ولوپی، بخش مرکزیِ شهرستان | روستایی در دهستان ولوپی، بخش مرکزیِ [[سوادکوه، شهرستان|شهرستان سوادکوه]]، استان [[مازندران]]. در فاصلۀ 13کیلومتری جنوب غربی [[پل سفید، شهر|پل سفید]]، 55کیلومتری جنوب غربی [[ساری، شهر|شهر ساری]]، 80کیلومتری جنوب [[خزر، دریای|دریای خزر]]، 140کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 1300متری از سطح دریا قرار دارد. در منطقهای کوهستانی و جنگلی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی، و در شرق منطقۀ جنگلیِ حافظتشدۀ شش رودبار واقع شده است. یکی از سرشاخههای اصلی رودخانۀ تالار (موسوم به ولوپی) از ارتفاعات جنوب غربی اراتبن سرچشمه میگیرد و با طی مسیر کلی جنوب غربی - شمال شرقی از یک کیلومتری جنوب و شرق زنگیان میگذرد. این روستا با اتصال به جادۀ آلاشت (از طریق روستاهای شمال شرقی) و سپس جادۀ فیروزکوه، به پل سفید و دیگر نقاط مازندران راه دارد. اراضی آن که در شمال، غرب و جنوب با جنگل احاطه شده، در جنوب به روستای اراتبن، در جنوب شرق به [[اوات]]، و در شمال شرق به [[گردرودبار (سوادکوه)|گردرودبار]] محدود شده است. علاوه بر جنگل و رود و کوه، آبشار و غار و امامزاده مطهر این روستا از جاذبههای گردشگری آن است. | ||
در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت زنگیان 46نفر بوده است. شغل مردم این روستا [[کشاورزی]] و [[دامداری]]، و محصولات اصلی آنها [[گندم]] و [[جو]] است. مردم بومی زنگیان به زبان [[طبری]] (گویش سوادکوهی) سخن میگویند. | |||
---- | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | |||
[[رده:مازندران]] | |||