الموت، قلعه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=قلعه الموت|نام لاتین=Alamut Castle|نامهای دیگر=|کشور=ایران|استان=قزوین|موقعیت=حدود ۵۰۰متری شمال شرقی روستای گازرخان، در دهستان الموت شرقی، بخش رودبار الموت شهرستان قزوین|کاربري=قلعه|مشخصات معماری=آثار دژی دفاعی - مسکونی به مساحت 20هزار مترمکعب و متشکل از دو بخش غربی و شرقی|سازنده=داعی کبیر|زمان ساخت=1239ش}} | {{الگو:جعبه اطلاعات اماکن5|نام=قلعه الموت|نام لاتین=Alamut Castle|نامهای دیگر=|کشور=ایران|استان=قزوین|موقعیت=حدود ۵۰۰متری شمال شرقی روستای گازرخان، در دهستان الموت شرقی، بخش رودبار الموت شهرستان قزوین|کاربري=قلعه|مشخصات معماری=آثار دژی دفاعی - مسکونی به مساحت 20هزار مترمکعب و متشکل از دو بخش غربی و شرقی|سازنده=داعی کبیر|زمان ساخت=1239ش}} | ||
قلعه الموت (Alamut Castle)<br>[[پرونده: 11469000.jpg | بندانگشتی|بقايای بهجا مانده از قلعه الموت]]قلعۀ قدیمِ واقع بر قلۀ صعبالوصولی در کوهستان البرز مرکزی. در شرق شمالی [[قزوین، شهر|قزوین]] و حدود ۵۰۰متری شمال شرقی روستای گازرخان، در دهستان الموت شرقی، بخش رودبار الموت شهرستان قزوین قرار دارد. حسن بن زید علوی ([[داعی کبیر]])، در ۲۳۹ش، قلعۀ الموت را ساخت. [[حسن صباح]] در ۴۶۸ش آن را تصرف کرد و مرکز [[اسماعیلیه]] قرار داد. از ۴۶۸ تا ۶۳۴ش، در دست جانشینان حسن صباح بود و در پایان این دوره با یورش سپاهیان [[هولاکوخان (۶۱۴ـ۶۶۳ق)|هولاکوخان]] پس از فتح، بهدستور خان مغول به آتش کشیده و ویران شد. سپس در دورۀ [[صفویه]] به زندان دولتی مبدل شد. آثار آن هنوز باقی است. این بنای تاریخی در سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران و در تابستان 1405ش به همراه استحکامات وابسته (شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان) که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی البرز قرار دارند، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. | قلعه الموت (Alamut Castle)<br>[[پرونده: 11469000.jpg | بندانگشتی|بقايای بهجا مانده از قلعه الموت]] | ||
[[پرونده:11469000- 2.jpg|بندانگشتی|تصویری از آثار قلعۀ الموت]] | |||
قلعۀ قدیمِ واقع بر قلۀ صعبالوصولی در کوهستان البرز مرکزی. در شرق شمالی [[قزوین، شهر|قزوین]] و حدود ۵۰۰متری شمال شرقی روستای گازرخان، در دهستان الموت شرقی، بخش رودبار الموت شهرستان قزوین قرار دارد. حسن بن زید علوی ([[داعی کبیر]])، در ۲۳۹ش، قلعۀ الموت را ساخت. [[حسن صباح]] در ۴۶۸ش آن را تصرف کرد و مرکز [[اسماعیلیه]] قرار داد. از ۴۶۸ تا ۶۳۴ش، در دست جانشینان حسن صباح بود و در پایان این دوره با یورش سپاهیان [[هولاکوخان (۶۱۴ـ۶۶۳ق)|هولاکوخان]] پس از فتح، بهدستور خان مغول به آتش کشیده و ویران شد. سپس در دورۀ [[صفویه]] به زندان دولتی مبدل شد. آثار آن هنوز باقی است. این بنای تاریخی در سال 1381ش در فهرست آثار ملی ایران و در تابستان 1405ش به همراه استحکامات وابسته (شامل مجموعهای زنجیرهای از هفت قلعه و استحکام تاریخی شامل الموت، لمبسر، نویذرشاه، شمسکلایه، قسطینلار، شیرکوه و ایلان) که در درههای الموت شرقی و غربی و دامنههای جنوبی البرز قرار دارند، در فهرست میراث جهانی یونسکو به ثبت رسید. | |||
'''مشخصات معماری قلعه''' | '''مشخصات معماری قلعه''' | ||