گلیان (شیروان): تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «گلیان (شیروان) (Golian (North Khorasan روستایی در دهستان گلیان، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 23کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان، در مسیر شیروان به واقع شده است. در شمال با روستای ملاباقر، در شرق با روستای مایوان، در جنوب با روستای...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{الگو: جعبه اطلاعات شهر ایران|نام فارسی=|نام لاتین=(Dasht (North Khorasan|نام قدیمی=|نام دیگر=|استان=خراسان شمالی|شهرستان=گرمه|بخش=مرکزی|موقعیت= فاصله 80کیلومتری شمال غربی شهر گرمه|جمعیت=1,393نفر (1395ش)|نوع اقلیم=|ارتفاع از سطح دریا=|تولیدات و صنایع مهم= کلاه گوشیبافی، شالبافی، قالیبافی، سفال و چولیبافی، گندم و آفتابگردان|برخی بناهای مهم=قزل قلعه|شهر ها و آبادی های مهم=|دهستان=گلستان}} | |||
گلیان (شیروان) (Golian (North Khorasan | گلیان (شیروان) (Golian (North Khorasan | ||
روستایی در دهستان گلیان، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 23کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان، در مسیر شیروان به واقع شده است. در شمال با روستای ملاباقر، در شرق با روستای مایوان، در جنوب با روستای حصار گلیان (یا حصار پهلوانلو) و در غرب با روستای برزلی همسایه است. این روستای ییلاقی که در دره واقع گردیده و با کوه محصور شده، از روستاهای نمونه گردشگری ایران است. بنابر آثار تاریخی روستا گفته میشود که در گذشتۀ دور شهری آباد بوده و در آن مساجد، مدارس علمیه، تکایا و چندین حمام وجود داشته که آثار برخی باقی مانده است. رودخانۀ گلیان در جنوب روستا جریان دارد. در جنوب درهای که روستا در آن واقع شده بقایای قلعهای با چهار برج برجا مانده که به قلعۀ موسی خان معروف است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت گلیان 598نفر بوده. مردم آبادی به زبانهای فارسی و کردی کرمانجی سخن میگویند و شیعهمذهبند. شغل اهالی روستا کشاورزی، باغداری، دامداری و پرورش ماهیهای سردابی، و محصولات آنها گندم، جو، انگور، پیاز، سیبزمینی و گردو است. گلیان پاسگاه انتظامی، خواروبارفروشی، مسجد، شهرک مسکونی، چند اقامتگاه بومگردی و مدرسۀ ابتدایی دارد. | روستایی در دهستان گلیان، بخش مرکزی شهرستان شیروان، استان خراسان شمالی. در فاصلۀ 23کیلومتری جنوب غربی شهر شیروان، در مسیر شیروان به واقع شده است. در شمال با روستای ملاباقر، در شرق با روستای مایوان، در جنوب با روستای حصار گلیان (یا حصار پهلوانلو) و در غرب با روستای برزلی همسایه است. این روستای ییلاقی که در دره واقع گردیده و با کوه محصور شده، از روستاهای نمونه گردشگری ایران است. بنابر آثار تاریخی روستا گفته میشود که در گذشتۀ دور شهری آباد بوده و در آن مساجد، مدارس علمیه، تکایا و چندین حمام وجود داشته که آثار برخی باقی مانده است. رودخانۀ گلیان در جنوب روستا جریان دارد. در جنوب درهای که روستا در آن واقع شده بقایای قلعهای با چهار برج برجا مانده که به قلعۀ موسی خان معروف است. در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت گلیان 598نفر بوده. مردم آبادی به زبانهای فارسی و کردی کرمانجی سخن میگویند و شیعهمذهبند. شغل اهالی روستا کشاورزی، باغداری، دامداری و پرورش ماهیهای سردابی، و محصولات آنها گندم، جو، انگور، پیاز، سیبزمینی و گردو است. گلیان پاسگاه انتظامی، خواروبارفروشی، مسجد، شهرک مسکونی، چند اقامتگاه بومگردی و مدرسۀ ابتدایی دارد. | ||
'''برخی از جاذبههای گردشگری و تاریخی''' این روستا عبارتند از: مقبره بابا توکل (از مشایخ قرن 4ق)، قلعۀ موسی خان، آرامگاه امیر شمسالدین محمد بن امیر نظامالدین ولی، غار کافرقلعه، گبرخانه، بقایای چند حمام و مسجد جامع قدیمی. | |||
---- | |||
[[رده:جغرافیای ایران]] | |||
[[رده:خراسان شمالی]] | |||