فیلبند

فیلبند (Filband)

(در گویش محلی: فِل‌بَن) روستایی در دهستان خوش‌رود، بخش بندپی غربی شهرستان بابل، استان مازندران. در فاصلۀ 45کیلومتری جنوب غربی شهر بابل، 65کیلومتری جنوب غربی شهر ساری، 60کیلومتری جنوب دریای خزر، 115کیلومتری شمال شرقی تهران، و در ارتفاع 2,300متری از سطح دریا قرار دارد. روستایی ییلاقی و توریستی در ارتفاعات شمالی البرز مرکزی و در جنوب شرق جنگل‌های چلاو است. دسترسی آسان به روستا نیز از طریق جادۀ هراز، 20کیلومتر مانده به شهر آمل، جادۀ روستاهای منطقۀ چلاو صورت می‌گیرد؛ جز این، به وسیلۀ یک راه شوسه و خاکیِ صعب‌العبور هم از ییلاقات وندبن و سلین و شیخ‌موسی دسترسی دارد. فیلبند به «بام شرقی مازندران» و «روستای ابرها» مشهور است. جاذبه‌های طبیعی متنوع، بافت روستا، مراتع، کوه، رود، چشمه‌های متعدد، جنگل، وضعیت اقلیمی و غوطه‌ور شدن روستا در اقیانوسی از ابرها گردشگران زیادی را در بهار و تابستان به آنجا می‌کشاند. در همه‌طرف با جنگل احاطه شده و در غرب به شهرستان آمل محدود است. سجادرود در 3.5کیلومتری شرق آن به سمت شمال جریان دارد. فیلبند در واقع ییلاق طایفۀ ملکشاهی روستای دیواست، که در 6ماه نخست سال به آن کوچ می‌کنند و در نیمه دوم سال به زادگاه اصلی‌شان دیوا ملکشاه برمی‌گردند. روستاهای اطراف آن عبارتند از: سنگچال (شهرستان آمل) در شمال غرب، و ییلاقات جنوب شرقی چون شیخ‌موسی، انژدان و وندبن. این روستا مجتمع‌ها و اقامتگاه‌های اجاره‌ای، چند رستوران سنتی، مسجد و دو زیارتگاه به نام‌های امامزاده قاسم و یحیی دارد. تلفظ صحیح فیلبند، شکل محلی آن، فِلبَن، است. در گویش مازندرانی فل به معنای خستگی و بن به معنای بند آمدن و نتوانستن است. علت نام‌گذاری این عنوان برای روستا ارتفاع بالای ییلاق است که در گذشته مسیر رفت‌وآمد آن بسیار دشوارتر از حالا بوده.

در سرشماری سراسری سال 1395ش، جمعیت فیلبند 148نفر بوده است. در بهار و خاصه تابستان با رفت‌وآمد خوش‌نشینان و گردشگران، جمعیت روستا چندین برابر می‌شود. شغل مردم این روستا کشاورزی، دامداری، زنبورداری و مشاغل مرتبط با گردشگری، و محصولاتشان گندم، عدس، نخود، لوبیا، عسل و تولیدات دامی است. مردم فیلبند به زبان طبری (گویش بابلی) سخن می‌گویند.